Novel & Cerita Deja Vu In Tagalog

Dahan dahan siyang naglakad at sumandal sa gilid nito. Where on earth am I? I mean. They speak tagalog and looks like Filipinos so I guess, I'm still in the Philippines right? Somewhere na parang alam kong napaka-pamilyar. Oh my god, Manila? This is Manila right? Parang pamilyar yung mga buildings na nakatayo dito. So that means, Pasig river 'to tama? And this brigde.. MacArthur Bridge? Uhm no. Santa Cruz bridge yung nakalagay. How the hell—

"Ilang araw kayo doon?" "Dalawa lang, Lola. May pasok din kasi kami, we have to come back early as possible. Ihahatid na lang namin si Marian dito." "Gano'n ba? Sayang naman, balik kayo rito sa susunod, ha? Sama ka ulit, Eve." Ngumiti ito sa'kin. "Sikayo lan mambaga et tatay, a?" Iyon na naman ang parang banyagang salita nila. Pangasinense raw ang tawag sa dialect na ginagamit nila rito. I'm lucky they know how to speak Tagalog.

I’m going to use Tagalog instead. Nag-iisang pag-ibig ang nais makamit yun ay ikaw Nag-iisang pangako na di magbabago para sayo San ka man sana'y maalala mo Kailan man asahan di mag kalayo Tanging ikaw lamang ang aking iibigin Walang ibang hiling kundi ang yakap mo't halik I looked at him and he did the same but I turned my sight to others. Hindi malilimutan mga araw natin kay sarap balikan

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

MNJ6305 That's why it seems so familiar dahil ito rin ang plate number na nakita kong gamit ng matandang 'to noon. As those truth came into realization, tuluyan ng tumulo ang luha sa mga mata ko kasabay ng paglabas ng hagulgol sa bibig ko habang tuluyan namang sumuko ang mga tuhod ko at napapaupo na'ko sa malamig na damuhan. It was him! It was him and I was wrong!!

Chaotic minds and a heart full of what-ifs. I sigh. Muli na namang bumalik ang mga agam-agam ko tungkol doon sa nangyari sa amin sa Cebu. Ayokong mag overthink but with those mix signals and sexy as sin smiles, naiisip kong kilala niya ako. Na gaya ko hindi rin niya malimutan ang gabing ‘yon.

He went back to thinking about the article. - Well, the boss said no amateur performances, so I'll write as they said. _____________________________________________________________________________ * Deja vu (fr. “already seen”) is a mental state in which a person feels that he has once been in a similar situation, but this feeling is not associated with a specific moment of the past, but refers to the past in general.

It brought me back when I first entered a market of this world. A deja vu. Ito rin ang nagpapaalala sa akin noong una akong dinala ng aking lola sa palengke. “Why did you stop? Is there something wrong?” Zen ask cautiously and look around to assess danger. His eyes were sharp and alert. Bigla akong natawa ng mahina dahil sa reaction nito because I was feeling petty I decided to tease him. “Nahh I just remember the first time we met. It was actually very funny when I look back.”

Babae “Nahulog ako sa mga bulaklaking mga bigkas, mala-langit na pangako na hindi ko napansin sa huli ay inuuod na tangkay at nabubulok na petalya na siya nang kumanlong sa akin habang buhay."

sagot nya Tumango tango ako, "Sige po. Ingat nalang po kayo ma" Mabilisan nya lang akong hinalikan sa pisngi bago sya lumisan sa paningin namin pareho ni yaya Vera "Ah mam, guto po ba kayo? May niluto ako dyan pang meryenda" pukaw sa atensyon ko ni yaya Vera Naupo ako sa pwesto na kaninang inuupuan ni mom, which is sa tabi ni yaya Vera