Deliver Me From Evil Novels & Stories

sabi ko, “understood?” “But I'm harmless!” Napangiti na lamang ako at hindi na pinigilan ang sarili na mapailing. Dahil ang totoo ay naniniwala na lang ako biglang harmless nga siya. For what unknown reason, he reminds me of one of my favorite character, his emerald eyes especially is thought to be the family's greatest treasure. And thought his family is thought curse, he is good example of a gentleman and would never mistake to hurt any women, especially a friend!

Walang pagpipilian, nagpasya siyang sa wakas ay dumalo. Maingat na sinulyapan ng waitress si Lady Vienna, napansin niyang naroon ang ginang. Pag-angat ng mga labi, tinaasan siya ng kilay ng ginang at ngumisi sa kanya. Hindi siya nakita ng isa sa kanyang mga kasamahan habang nakaharap sa nakatalikod na ginang kaya hindi siya nag-iingat sa mga susunod na salitang binitawan niya, "Naku, narinig ko na! Tila, ang malupit na duke, ang kontrabida na si Duke Raziel Valen Donovan. , ay humingi ng kamay ng kontrabida, Lady Xaviera!"

Angkop sa gagawin nilang dalawa na tinawag nilang relasyong panandalian at maling panahon. Hindi sila nag usap habang nasa daan patungo dito. Nagkunwaring natutulog si Erica kanina. Hindi naman hinangad ni Jacob na kausapin agad siya ni Erica, naririnig sila ni Mang Ador na siyang nagmamaneho ng L300 van na kanilang ginamit papunta don. "Huwag kang mag-atubili," wika ni Erica kay Jacob. "Ano mang oras, kahit saan... basta ginusto mo, nakahanda ako... isipin mong bayad na ang aking pagkatao," ani Erica.

Nagising ang diwa ko sa tumutunog at nagba-vibrate na cellphone na nasa taas ng aking mesa. ALEX Calling... Winalang-bahala ko iyon at hinayaang tumunog nang tumunog. Nakailang tawag rin iyon ngunit hindi ko pa rin pinapansin, hanggan sa magsawa na rin at tumigil ito sa kakatawag. Buti nga at napagod ka rin. "Good morning, ma'am." Nagtaas ako ng tingin ng may naramdaman akong nakatayo sa gilid ng table ko. "Flower delivery ho para sa inyo, ma'am." wika nito na ipinagtataka ko.

"Last warning. Tigilan niyo na ang mga Vitalle." Ang dart na tinurok ko sakanila ay hindi basta dart lang, may laman iyong Tranquilizer. Isang bagay na makakapanghina sa isang tao at makapagdulot ng labis na pagkahina ng sistema ng katawan, pagbagsak ng presyon ng dugo, o pagkamatay. Hinayaan ko siyang magsisisigaw dahil sa sakit. Agad akong tumingin sa relo at nakita roon na alas otso na ng gabi.

I saw his eyes full of sadness pero hindi na ko magpapadala doon "Tinanggap ko yung pagdadala mo ng babae mo kasi hindi mo maatim na ako yung asawa mo... na ako yung sinisisi mo sa pagkamatay ni Lyca!! Tinanggap ko lahat Tommy!! Tinanggap ko lahat" Nanghihina ako, pero gusto kong ilabas sa kaniya lahat ng sama ng loob ko, And he's there nakatayo at nakayuko!

Music pulsed through hidden speakers something upbeat and rhythmic that blended perfectly with the hum of conversations and occasional bursts of laughter. The scent of citrus cocktails, whiskey, and grilled appetizers filled the air. It felt alive. Carefree. Exactly the kind of place people came to forget about the pressure of the real world. And tonight, that was exactly what I intended to do. Across from me, Camille leaned back in her chair with an exaggerated sigh of satisfaction. “Finally,” she declared, lifting her glass. “The Sapphire Villarreal I remember.” I rolled my eyes but raised my glass anyway. “Apparently I’ve been replaced by an imposter.”

“Ang mahalaga ay ang nakasulat sa papel na iyon.” Tinuro ko ang ‘Eviction Order’ sa lamesa. Silas smirked. “Iyan? Iyan ang huling piraso ng lupa ng Southern Sector. Isang lagda na lang, at tapos na ang lahat. The Valderamas will truly be erased.” Nakita ko ang pirma niya sa ilalim ng order. It was big, arrogant, and final. Seeing that signature—the same hand that probably signed my father’s death warrant—turned my mission from a simple intelligence gathering into a blood vendetta.

Pinag-uuntog ko ang aking sariling ulo sa headboard ng kama na akala mo ay makakatulong iyon upang mawala ang sakit niyon. "Heart!" Tita Angelique and Calyx broke inside my room. Agad nanumbalik sa akin ang mga nangyari kagabi. Ang ginawa nila Eunice at Calyx at lalong-lalo na ang mga sinabi ni Caleb. "You're bleeding," she cries as she let herself fall on her knees. Tinitigan ko ang babae nang mataman. Hindi ko alam kung bakit siya ganoon kung makaiyak. Umiiyak lang din naman ako dahil sa mga bagay-bagay na hindi naman dapat iniiyakan.

Natigilan ako sa paglalakad nang maramdaman ang kamay niyang mabigat na nakapatong sa balikat ko. “Good people doesn’t go to hell. Evil does,” sabi niya. Gusto ko siyang lingunin at suntukin ang kaniyang mukha. “At kung may evil dito ay hindi ako iyon o si Jenissa. It’s you, Farris. Ikaw ang evil! Tandaan mo na hindi ka karapat-dapat na maging congressman ng lugar na ito. I will run and turn you down, Farris. Hindi ka mananalo!” nakakainsultong saad niya.