Deliver Me From Evil Novels & Stories

I can feel the raging fire as he talks, spitting rancid saliva with each punctuated word. I'm just fifteen. I'm only fifteen and I already can kill. But he's already mid-30's and he still thought of betraying my mother. Masyado pa akong bata samantalang masyado naman na siyang matanda para gumawa ng kasamaan. Really, is there any standard of evilness? We keep on judging people for their wrongdoings without knowing that we did worse.

Chapter 17 Habang papauwi si Catie sa bahay, hindi pa rin mawala sa isip niya ang paulit-ulit na tawag na natanggap niya sa opisina. Sa tuwing sumisirit ngayon ang pangalan ni Fabien sa isip niya ay takot na ang namamayani. After what happened to her brother, hindi siya dapat makampante sa totoong pagkatao ng tatay ng kanyang anak. Fabien is a devil. Pasalamat na lang siya na hindi siya ibinenta ng lalaki tulad ng narinig niyang sinabi ni Fredrin. Everything Fabien told her was a lie. He lied to hide his true identity and cover up the evil inside him.

Bago siya umalis ay hinalikan niya muna ang aking noo. "Thank you, Nadivar. Palagi ka na lang nandiyan sa tabi ko tuwing namomroblema ako. You are really my savior. Hindi ko na alam ang gagawin ko kapag wala ka sa tabi ko." "Dadaan muna sila sa akin bago ka nila makuha, Vela. I really hate your father; he's selfish and a jerk. He doesn't deserve an angel daughter like you. I love you so much, angel."

Tumingin ako sa kanya, dahan-dahang humuhupa ang kaba sa dibdib ko dahil sa mga salita niya. Tumunog ang doorbell ng townhouse, at pumasok si Lena na may dalang ilang shopping bags. "Sir Rocco, Miss Tala, dumating na po ang tanghalian niyo. At may mensahe po galing sa taga-bantay sa opisina ng Valerio Group—pumasok na po ang Demand Letter na ipinadala ni Atty. Gopez." Tumingin sa akin si Rocco at tipid na ngumiti. "Mukhang hindi masarap ang tanghalian ng tatay mo ngayon. Kain na tayo?"

Maya maya ay narinig ko ang malakas niyang sigaw kasabay non ang pagtulak niya sa akin ng malakas. Masyadong malakas ang pagkakatulak niya sa akin kaya nahirapan akong tumayo. Ngunit mas nagulat ako sa nakita ko Si Lyca nakadapa at puno ng dugo ang ulo niya, "LYCAAAAAAAAAAAAAAAAA" End of flashback

Siguro, ayaw din nitong magmukhang demonyo sa harapan ng doctor na kasama nito ngayun. “Hwag kang maarte, aalalayan daw kita. Time out muna tayo sa laro natin Valeria at ayaw ko din namang tuluyang mabulok iyang maganda mong paa. Malaking kabawasan kasi iyan sa maganda mong asset.” Nakangisi nitong sagot sa akin.

"That's what you thought because of what happened to you. But I'm here to prove to you that I can, I can be the man you need, I will be the man you need. Lahat gagawin ko para sayo Reese." Umiling ako, hindi ako makapagsalita. "I will be the devil who will seek for the justice they didn't give you. Ako ang maniningil sa mga kasalanang ginawa nila sayo. Hindi ako titigil hangga't hindi ko sila nadadala sa impyerno." Umiling ako, "I don't want that.." Umawang ang kaniyang mga labi. Parang nahulaan niya na kaagad ang nasa isip ko. He made his way to me forcefully. Nahawakan niya ako at pinilit na niyakap.

Well, what can you expect from a semideus, the son of the Divine God? "Don't forget the fact that I can handle all the three of you," sambit ko nang nakatingin kay Merilla. "Just so you know, I am not on my full power when I fought you." Isa-isa ko silang tiningnan saka nginisihan. "Kung gugustuhin ko, I can erase your existence from this world. In other words, I can kill you with a snap of my fingers." Nagtagpo ang kilay at nag-igting ang panga ni Merilla. "Hinahamon mo ba kami?" Lumapit sa kaniya sina Smith at Sasha. "Dahil kung gano'n nga, tara sa arena."

Sumunod naman si Lady Cesca, kinuha niya ang nabasag na bote ng wine at inihampas iyon sa bisitang nakaluhod sa kaniyang harapan. Ang mga kasamahan ko naman ay halos hindi na makatayo sa nakikita ng kanilang mga mata. They're crying, shaking, shielding their body from the flying bullets. And I was running far away Would I run off the world someday? Nobody knows, nobody knows And I was dancing in the rain I felt alive and I can't complain But now take me home Take me home where I belong I can't take it anymore “Please, ayoko pang mamatay!”