Novel & Cerita Demon Slayer Moon

Humarap sakin si Thunder. "Go Thunder! Nasabi na sakin ni Luna. Yung baliw mong girlfriend na si Hailey ang may pakana ng lahat. She-she killed Damon! At ngayon hindi pa rin sya tumitigil sa panggugulo sakin. Stay away from me dahil hindi ka ligtas sakin" "Bakit ka ba ganyan? Akala ko ba okay na tayo?" tanong ko. Ang bigat ng pakiramdam ko.

Ito ay kaya siyang iteleport mula sa isang lugar papunta sa kabila, nasangga ang bawat holy light ni Constantine. Si Suelyn, na nasa kanyang bagong blood demon form, ay hindi nagpapatalo kay Eileen ng kahit konti. Dalawa silang naglaban ng malupit, at intense ang buong laban. Sa parte naman ni Wilbur, tinalo niya na ang higit sa isang dosenang Blood Wolf gamit ang thunder cleaver niya.

"I think hindi ako nagsasawang panoorin nang paulit ulit ang demon slayer kasi paborito ko nga at mas naa-appreciate ko yung ilan sa mga scenes na na-miss out ko nung una ko siyang pinanood... I love this anime so much dahil it is all about slaying demons who have sad back stories and conquering every obstacle of life because of his love for his family and humanity..." Tumango tango si Jago sa naging sagot ko sa kaniya kaya naman nagpokus na ulit ako sa pagkain ng mga mangga. "When was the last time we did something like this?" Mahina ngunit sapat na para marinig kong tanong sa akin ni Jago. Napatigil ako sa pagkain ng mangga at saka tumingin sa mga mata niya. "Something like this?" "Yeah...

madamdaming saad ni Shanella. Pilit na ngumiti si Kai. Ngunit sa kaibuturan ng puso nito, matindi ang kaniyang pag-aalala para sa babaeng minamahal. Si Shanella ang unang nagparanas sa kaniya ng pag-ibig at baka hindi niya kayanin kapag may nangyaring masama rito. Ito na nga ang hinihintay nilang lahat, ang pagsugod ng mga Sturgeon. Tama ang sinabi ni Shanella na matagal na nila itong napaghandaan ngunit tila hindi handa ang kaniyang puso sakaling may mangyaring masama sa ina ng kaniyang triplets. Mula nang magkapalagayang loob sila ni Shanella, ipinangako niya sa sariling aalagaan at poprotektahan niya ito. Lalo na ng magkaroon na nga sila ng supling. Ngunit sa gabing ito, isa siyang mahina

Para niya akong hinehele. "Shh. He will not hurt you, okay? I will not let that happen. No one can hurt you while I'm here. No one, Shiobvian. Remember that. No one will hurt you. " bulong nito sa akin na mas lalong nagpatulo sa luha ko.

Ngunit alam niyang oras na para tumayo… at harapin ang mundo bilang Loba Luna — reyna ng mga nilalang sa ilalim ng buwan. Mabilis na dumating ang pitong miyembro ng Moon Council. Pawang matatangkad, matatikas, at suot ang itim at pilak na balabal na may simbolo ng buwan sa kaliwang dibdib. Lahat sila ay may dala-dalang kapangyarihan na agad na nagpabigat sa hangin sa paligid. Si Kael ay agad na lumapit upang salubungin sila habang si Amara naman ay nanatiling nakaupo sa isang tabi, pilit nilalabanan ang kaba sa dibdib.

I hate her smile. I hate her laugh. I hate seeing her happy. But then, I hate seeing her suffer. Baliw na nga ba ako? Bakit ga'nun? She's the reason why Solenn is gone. And yet, she's the reason why I woke up every morning. But still, I DON'T WANT TO ADMIT IT. ---DEEJEESAI {Hace's POV}

Naupo ang kaniyang Ina sa kaniyang tabi. "Mom, I heard the High Priest visited before. Mayroon ba siyang sinabi sa inyo?" Luna looked at him confused. "Bakit mo iyan naitanong?" Trevor sighed. No one will help him if he will keep it himself. "Last night, I dreamed about meeting a demon. He is pale and his aura is dark. His eyes are scary." He start fidgeting his fingers. "I hear a lady begging someone to spare her life. She said she will do anything for them. The demon said a life for a life--"

" “Really? Do those supernatural beings include goddesses? Coz I’m definitely seeing one right now.” Nag-init ang mga pisngi ni Svetlana ngunit sinubukan niyang itago ito sa pamamagitan ng pag-iiba ng topic at pagbaling ng tingin sa buwan. “You know, the presence of the moon is like a long-time best friend. It's always there, whenever, wherever. It would be great to have someone like the moon in our life.” “I can be your moon.” Ahrio said in a low, husky voice.

Xander asks. We all fell silent for several minutes. That's not impossible, for 16 yrs no one had ever seen her. She could be dead right now or, Tsk! I don't know. 'But the Moon Goddess won't send us here, if she is dead.' I said in my mind, but I know, they heard it 'cause I wanted them to hear it. Tumango-tango naman ang mga kasama ko. Marami pa kaming pinagusapan tungkol sa mga kailangan naming gawin. Lalo na sa gampanin namin sa school. Kaya ng tumunog ang telepono ko.