Desolate Game Mga Nobela at Kwento

At ng wala ng alak s alamesa ay nagpasya na silang umuwi sa kung saan sila nag check in sa resort na ‘yon. Dalawang kwarto lang ang kinuha nila dahil napag usapan nila na magkasama na lang si Agatha at Eli habang si Marcus ay mag isa sa katabing kwarto nila, hindi naman pwede na magkasama silang tatlo dahil ayaw pumayag ni Eli dahil lalaki pa din daw ang kanyang pinsan.

Nitong sumunod na mga araw nga ay madalas maglaro sa kanyang isip na siya ay nasa dulo na ng pedestal na kanyang minimithing maabot. Ang alam niya, mangyayari pa lamang ang napapanaginipan niya at hindi ang mga nakaraan na. Dahil sa kawalan ng magagawa sa bahay ay naisipan ni Erica na mapag-isa sa bayside. Tahimik na lugar ang kanyang inokupa, 'yung halos parang abot-kamay lamang niya ang dagat na kanyang kinaroroonan.

Kung paano mo mapapagtagumpayan ang bawat problemang dadating sa iyo. Pagmamahal. Tiwala. At pagpapatawad. Iyon... iyon lang ang kailangang isaalang-alang mo para manalo ka sa laro. "Asiel, Hijo!" Yaya Dores yelled. "Aba'y bata ka, pagod na ako. Tama na. Itigil na natin ang paghahabulan." Kumunot ang noo ko nang matanaw ang pagtakbo palayo ng anak ko. "Baby, 'wag mong pagurin ang Mama Dores!"

This is the ambiance I used to hear, years ago. The cold breeze wraps around me, as if offering a comforting embrace in the midst of my solitude. It rustles through the trees, creating a soft symphony that fills the silence. Each gust seems to whisper words of encouragement, reminding me that even in the darkest times, I am not alone. Despite the chill, there's a strange warmth in the breeze, a silent promise that better days are ahead. With a sense of finality, I turned away from the mansion and walked towards my car. Each step felt heavy, as if I was leaving a piece of myself behind with the mansion.

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ ——— THE END——— Guieco Clan Series #3 The Seduction's Game Kenshane Guieco x Faller Coleman ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ UP NEXT: Taming The Bad Bitch Guieco Clan Series #4 BEATRICE SOLOMON AND LOVIMER GUIECO ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ SIGNED STORIES HERE ON GOODNOVEL WRITTEN BY YOURS TRULY (LovieNot)

Sabi niya pa saka sinadyang dilaan ang mga labi, kita niyang muling napa lunok si Blaze. “Seduction is never a game Dionne.” “Oh? You think so? Because I thought that is what you were trying to do earlier.” Sagot naman ni Dionne saka mataman tinitigan nag binata. “See that? Don’t you dare play with me Blaze, because I tell you… You have no match against me.” Mayabang na sabi ni Dionne saka ngumiti. “No match? Really?” “Yes, wanna bet?” Hamon niya pa sa binata na halatang tila ayaw pa ring mag patalo.

Gayunpaman, ito ay sinaunang kasaysayan, at kahit na ang mga sinaunang teksto ng Ten Great Races ay hindi nakapagtala ng anuman tungkol sa labanan. Ang Desolate Grand Canyon ay matatagpuan sa Desolate Galaxy ng Stone Realm. Ang lugar ay nawasak at ang bilyon bilyong planeta na umiiral doon ay wala ng lahat ng mga palatandaan ng buhay. Sa sandaling lumapit si James sa Desolate Galaxy, naramdaman niya ang nakamamatay na katahimikan na bumalot sa kanya. Sa ilalim ng impluwensya ng nakamamatay na katahimikan na ito, nanlamig ang kanyang dugo. “Ibang bagay ito, ang Desolate Galaxy…” Bulong ni James.

Nagsimula ng magkagulo ang mga tao lalo na nang ang mga nagse-serve ng pagkain ay naglabas ng mga armas at may nagkandado doon ng double door. Malakas na napamura si Valerio. "Anong ibig sabihin nito?!" galit na tanong ni Valerio kay Noelle. "I'm ending this game, Valerio. Wala rin namang silbi ang kasal niyo kasi buhay pa ako. Kasal tayong dalawa at look at me, buhay na buhay ako." aniya ni Noelle. Umiling ako. "V-valerio, ang mga anak-"

“Delikado ‘yan, Yanna.” “Delikado?” tanong ko, sabay abot ng baso. “Bakit, Tito? Dahil natatakot ka bang marinig kong ginagamit ko ang pangalan mo?” Iyon ang unang beses na nagtagpo ang mga mata namin nang gano’n ka-intense. Mainit. Mabigat. Para bang may hindi sinasabi, pero pareho naming alam. Tahimik siya. Pero sa pagitan ng katahimikan, naririnig ko ang dagundong ng dagat, ang tibok ng puso ko, at ang unti-unting paglapit namin.

Normal naman ang tibok, pero malamig ang balat niya. Hindi ko siya pwedeng ibalik sa mansyon ngayon. Masyadong malapit 'yon sa kabihasnan at paniguradong doon unang magmamanman ang mga aso ni Luigi kapag nalaman nilang pumalya ang pagdukot. I needed a place that was completely off the grid. Isang lugar na pribado, mahigpit ang seguridad, at walang sinumang makakakonekta sa akin o kay Dax. Kinuha ko ang phone ko at hinanap ang numero ng isa sa mga pinakatiwalaan kong kaibigan.