Romans & histoires Desperada

Isang uri ng kapayapaan na nakakatakot, yung kapayapaang dumarating kapag wala ka nang pakialam kung ano ang susunod. Sa gitna ng matinis na sigaw ni Nay Stella, isang kamay ang biglang kumilos. Mabilis. Desperado. Isang iglap na lang at ang kutsilyong pang-prutas na kanina’y walang halaga ay naging kasangkapan ng wakas. Ngunit bago pa man ito tuluyang tumagos sa kanyang katawan, may isang mabilis na kamay na biglang sumunggab sa matalim na dulo nito.

Desperada na kung desperada but I did that stupid thing with my heart on. But you ended up ruining your own plan! Supplied my conscience. Tanga ka kasi! Tanga!Ngayon kinarma ka! Naramdaman ko nalang ang paglandas ng luha sa mga mata ko. Ang sikip sikip sa dibdib. Tuwing naalala ko iyong mga sandaling nakasama ko si Elijah noon.

madiin na sabi ng nasa kabilang linya. "Desperada girl," rinig kong bulong ng babae. "We are married. Where's my husband? Sino ka ba?" Mariin kong tanong sa kaniya. I'm not desperate! Hindi ako desperada! Ang kapal ng mukha niya para tawagin akong ganoon!

, maglalakad na sana ito palabas ng pinto ng magsalita ako. "Ang sabi ko sayo ay gusto kitang makilala. Ang makilala ang pinakasalan ko. Hindi ang Jorge na pinagsilbihan ko. Kaya bakit ganito, di ko maintin--" "I told you, I'm gray, vicious and cruel, Mi Hermosa. Ito ako sa loob ng napakahabang panahon at walang makakabago sa akin. Hate me all you want, but this is the real me"

pero sino? nasa isang bar na kami sa loob ng resort , na kami lang ang tao dahil ang lahat ng staff ay nasa cottage na , at dahil nga inupahan ng mga boss ang buong resort ay kami lang anim tao rito, si shey jiro sir dylan si mam ana mr. delafuentes at ako . marahil rin ay nagkakasiyahan din ang ibang staff sa kanikanilang mga kwarto dahil nagsabi si sir dylan na omorder lang ng alak ang gustong uminom at nagpaalala pa ng drink moderately

"I'm Belle. How about you?" "I'm a nobody who passes by just to see the new bar in town," aniya. "Hindi sana ako magtatagal pero nang makita kita, naisip kong hindi ako aalis dito nang hindi kita naaangkin." Desperado na siya sa pagkakataong ito. He can't be rejected. Not this time. Hindi siya aalis sa isang lugar nang hindi niya bitbit ang babaeng napupusuan niya, at 'di niya maaaring palampasin ang babaeng 'to na makuha ng iba bago siya.

Whisky on ice, Sunset and Vine You've ruined my life, by not being mine You're so gorgeous I can't say anything to your face 'Cause look at your face And I'm so furious At you for making me feel this way But, what can I say? You're gorgeous Inabot ko ang cellphone sa gilid ng unan ko at sinagot ng hindi tinitignan ang pangalan ng caller. " Hello " inaantok nansagot ko dito.

“Hindi pa, pero baka ngayon lang.” “Hon, Si Ma’am Irish ‘yan. Sa kanya ka pa talaga magseselos? Nakakahiya." Desperado niyang pagdadahilan. Kailangan niyang sabihin iyon. Bigla siyang kinabahan, pinagpawisan. Alam niyang may pagkaselosa ang fiancee niya ngunit ngayon lang siya muli nagiging ganoon at alam niya sa sarili niya na ngayon ay may karapatan naman talaga si Janna.

bahagya siyang tumawa, bakas pa rin ang sarkasmo sa kaniya. "I'm not an easy-to-get woman and also I'm not desperate. Hinahayaan ko ang oras para bigyan kami ng panahon na pag-isipan yung nararamdaman namin kaya kung desperada ka na talagang kumbinsihin ako sa istupido mong pag-iisip, puwes huwag mo akong itulad sa iyo!" ngayon ay lumabas na ng tuluyan ang init ng dugo ko. Napahigpit ang kapit ko sa railings ng terrace dahil sa gigil.

The only day that I let myself free and happy with my best friend every year. Because of your selfishness, my life changes and turn into hell. “God, I'm not questioning your will for me. But, why? Why me? W-Why . . . Do I deserve all of this? Alam kong nakakalimot po ako sa 'yo, pero tao lang po ako; nagkakamali, nakakalimot, bakit ganito ang kapalit? Mararanasan ko pa ba maging masaya? O babawiin mo na ang buhay ko na nasasaktan pa rin ako?”