Destiny Tagalog Novels & Stories

Umabot ng mahigit isang oras ang pagbabyahe namin bago kami makarating sa destinasyon namin. At ng makarating na kami ay agad kung pinahayag sa kanila ang lugar. "Anyway boys welcome to my favorite place. The hidden forest," "Ito na ba 'yung lugar na sinasabi mo? Eh asan na 'yung ilog at kubo na sinasabi mo?" Pagtatakang tanong ni Carlo na tila parang na cu-curious sa lugar.

KABANATA DALAWAMPU "Phoenix and Mamba, ready?” Narinig kong tanong ni Sphinx sa amin ng partner ko. "Handa na kami." Sagot ni Mamba. "Centaur, targets are heading north. Keep an eye on them." Sabi ni Sphinx. "Roger that." Sagot naman ni Centaur. Nasa isang pier kami sa hilagang bahagi ng Maynila. May dalang dalawang tear gas si Mamba. Sa ulo na niya ang plano namin kaya kampante ako sa misyon na ito.

At nasaktan din ako dahil sa kasinungalingan na ginawa niya sa akin noon. "Alam mo ba kung gaano kasakit sa akin ang nangyari dahil sa tatay at lola mo? T-they killed my father and mother, Santrius! Pinatay sila ng walang kalaban laban! They're so fucking heartless! Ni hindi man lang sila nakonsensya!"

‘At bakit niya pa ako inimbitang sumama rito kung wala naman pala kaming pag-uusapan? “Destino de hecho (Kapalaran ngang talaga).” Akmang kukunin ni Vahlia ang isang bughaw na pulseras ay isang boses ang sumulpot kasabay ng pag-agaw nito sa alahas na dapat sana’y kukunin niya. Namuo ang ngisi sa kan'yang labi nang mapagtanto kung kanino galing ang tinig na iyon. “Naririto ka pa pala, binibining Dulce. May sasabihin ka ba?”

desperada lang talaga ako.  Whenever we're together Wishing that goodbyes would turn to never 'Cause with you is where i'll always wanna be Whenever i'm beside you All i really wanna do is hold you No one else but you has meant this much to me I cant pretend That i'm just a friend 'Cause i'm thinking maybe we were meant to be Napapikit ako para pigilan ang luha. But when I open it again. I met Adonis eyes. "No one else but you..."

Destiny Ang tadhana ay hindi lang basta inilalarawan ng kapalaran, kundi hinuhubog ng mga desisyong ginagawa natin bawat araw. It's parang isang ilog—maaari kang sumabay sa agos, pero nasa iyong mga kamay kung saan mo ito padadaluyin. 📿MARIKAH SYCHELLE

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Mahaba kong litanya rito. "Paano kung minahal ka nga pala talaga niya? Paano kung magtatagpong muli ang landas ninyo at bumalik ang kung ano mang namamagitan sa inyong dalawa?" "Stop imagining things, Dan Stephen. There's never an us in the first place kaya walang maibabalik. But one thing is for sure, I'll do all that I can para maramdaman niya ang kabiguang naramdaman ko nung araw na magising akong wala ni anino niya ang natagpuan ko tapos malalaman ko pa na sumama siya sa ibang lalaki pagkatapos niyang lisanin ang pamamahay ko."

Paano nga ba siya makakadalo sa graduation ko kung nasa airport na siya? "Maniwala ka sa 'kin, kapag hindi mo ginawa ang sinisigaw ng puso mo, pagsisisihan mo 'yan sa huli at habang buhay ka niyang guguluhin. Remember? Nasa huli ang pagsisisi." "Beth, destiny is not the one who will decide for us people, we will make our own destiny, so better choose the right decision to take."

HON. Nagmamakaawang paring sabit nya habang tumatalikod na ako at nag umpisa nang mag lakad palayo. "Patawad.. Pero kailangan ko gawin 'to.. Pupunta na kaming ibang bansa at doon na kame maninirahan at hindi na kame babalik pa dito.. Goodbye Jayson!" Sagot ko nalang sakanya habang nag lalakad palayo na umiiyak na rin.