Devastated Meaning In Tagalog Novels & Stories

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

sabi ko sa kaniya. "Sasama ako," sabi niya "What?" Napatayo ako sa sinabi niya. Maya-maya mabilis na tumayo siya. "sasamahan kita," sabi niya pa. Mabilis kaming nag-ayos bago pumunta sa pingangyarihan ng aksidente. **** "I really disappointed, Lauren! How did come that one of plane of Carniva is crashed?" galit na sambit ni Dad habang masamang nakatingin sa sakin.

Hindi ko alam kung ano ang aking gagawin? Kulang ang salitang heartbroken sa nararamdaman ko ngayon. I was devastated. I was shattered into pieces. The world I build around him collapsed right through my eyes. The man whom I trusted my life with left me when I needed him the most. Hindi lang ako kundi pati ang batang nasa sinapupunan ko. Ang batang walang kamuwang-muwang. I heard the elevator dinged. I quickly wiped the tears on my face and managed to look at Mary. Kita ko ang awa sa mga mata niya.

sungit kung saad dito "sungit naman nito.saad nito sabay alis "bakit ko naman kase ibibigay number ko e muka naman babaero, ang pait ng lasa diko kaya, san ngaba ulit yung cr. "pag harap ko isang lalaki ang bumangga saken at natapon ko ang kapit kung wine sa damit nito. "sorry, sorry hindi ko sinasadya pupunasan konalang (saad ko habang pinupunasan ito gamit ang tissue)

tawag ko, pilit pa ring kalmado ang boses. “Mommy, okay ka lang po ba?” tanong niya. “You look… sad.” Lumapit siya at niyakap ako. Napaluhod ako para mayakap siya nang mahigpit. Pilit kong pinigilan ang luha ko. Ayokong makita niya akong mahina. Ayokong matakot siya. “Okay lang si Mommy, anak. Pagod lang. And I miss Daddy. Don’t you miss him, too?”

Patuloy pa rin ang pag-agos ng luha sa mga mata ni Xyrius habang parang walang buhay ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Nagulat siya ng bigla na lang siyang higitin nito at yakapin. "He's gone... he's gone, doll, wala na ang anak ko," humahagulgol na ani ni Xyrius. Nanigas naman siya dahil sa narinig. To be continued...

Unshakable Wall Of Devotion (Luciana's POV) "Huwag mong hahawakan ang damit ng asawa ko kung ayaw mong ipaputol ko ang mga kamay mo ngayon din," ang umuungol at napakalalim na boses ni Kiel na umalingawngaw sa buong grand ballroom.

Nakakaiyak! Maya-maya habang nagiging emotional ako ay dumating si mama upang pakainin ako, at muli akong naluha. "Ma, I'm so sorry, sorry kung hanggang huli aalagaan niyo pa din ako!" I cried and rinig ko ang mga pagsinghot ni mama. She hug me and tell me it's okay, that I don't have to worry about it. Na okay lang sa kanya, na ayos lang na alagaan niya ako, basta ang mahalaga hindi ako nawala sa kanya, na mas lalong ikinalungkot ko. Pakiramdam ko unti-unting gumuguho ang mundo ko. Minsan iniisip ko na sana namatay na lang ako, rather than giving my mom too much responsibilities! Dahil ako dapat ang nag-aalaga sa kanya, pero hindi eh, baligtad ang mundo namin.