Devils Pic Novels & Stories

Umupo ako sa bar counter at pumasok naman siya sa loob saka nagmix ng liquor at inabot iyon sa akin, mabilis ko iyon tinanggap at inisang lagok na kinamangha ng mukha niya. The undescribable taste left on my throat, bitter, woody, minty, cold yet tasteless. "Brave, no wonder." "Shut up and just give me more Devil." Kumuha na siya ng ilang bote at nilagay iyon sa pasamano saka lumabas roon at tumabi sakin na may dala ring baso. "I didn't know you drink a lot." "Well now you know." "I think, sage is the reason why?"

His intense glares were merciless and he looks like a devil who’s craving for my soul. “Don’t provoke me, Symphony. Try telling anyone about this. I’m telling you, I can play the role of the devil if I want to.” He leaned closer to me, while his hand was still gripping my neck. “Baka gumising ka na lang na hindi mo na makikita si Autumn. I can do that, try me,” he whispered in my ear before he forcefully pushed me to the floor. *** "Is Mommy inside her room, Nana? Is she sick?"

Akmang aalis ako ngunit napahinto ako sa sinabi ng sinaksak ko sa ilalim ng kanyang hininga. "D-demonyo..." nauutal niyang sambit. My favorite compliment. "La Diablo estas vivanta ene de mia korpo. Mi glutos vian animon, cara." nanlaki ang mga mata ng mga co-agents ko dahil sa sinabi ko sa salitang Latin. They're agents, they should understand what I just said. The devil is living in my flesh. I'll swallow your soul, dear. "Always remember, I might be the worst girl, but I will forever be the best agent. Remember my name, Lilith Satana Robain. The one and only... devil agent."

Oh God help me please. “ Hindi ako sasama sayo Zyaire! Gusto ko ng makita ang mama ko.” “ Do you think may choice ka? Baka nakakalimutan mo simula ng pumirma ka para mo na rin ibinenta ang sarili mo sa demonyo. I’m the Devil as you always say diba.” “ Dahil pinilit mo akong pumirma hayop ka!” “ So is it my fault na tatanga tanga ka?”

"You still have 5 minutes to change your clothes." Naigtad siya sa gulat nang makarinig ng baritonong tinig sa isang sulok kung saan mayroong sofa. May isang lalaking nakaupo sa black leather couch. Hindi pa niya masyadong makita nang klaro ang mukha nito pero sa paraan ng pag-upo, nakakatakot itong pagmasdan. Sa aura nito at sa pananamit, para itong isang serial killer sa pelikula. Naka-black suit at may suot na black tinted shades—mas lalo siyang kinilabutan.

Nagsimula ang lahat nang dumating ang lalaking kinatatakutan ng bansa—Christian Montclair—isang bilyonaryong neurosurgeon, lihim na Mafia Boss, at kilala bilang The Devil’s Verdict, dahil sa bawat desisyong bitawan niya ay walang puwang ang awa. Pumasok siya nang walang ingay ngunit parang nagbago ang hangin sa buong silid: matangkad, pino ang kilos, mahal ang kanyang kasuotan, at may malamig na titig na parang kaya niyang basahin ang buong pagkatao ng sinuman nang hindi kailangang magsalita.

Totoong sagot ko sa kanya. "Bakit baby, ano bang inaasahan mong sasabihin ko?" May pangaasar sa boses nito ng itanong iyon. "Sabihin mo na lahat ng kondisyon mo, Devil, hindi yung pa isa-isa ka pa diyan." Pagiiba ko sa topic. Natawa naman ito. "Not answering my question, huh?!" "Hindi naman mahalaga ang sagot ko kaya hindi mo na kailangan malaman pa, Devil."

FUN FACT TDIH's first title was, "His Other Side" pero sa kaka brainstorm, nabuo si The Devil in Him so here we are now! Claire’s POV “Dito ba?” “Oo, ugghh ang sarap!” “Didiinan ko pa ha?” “Yes, please. Ang sarap dyan.” “I told you pumunta na tayo sa spa. I will pay for it.” Nakadapa ako sa kama habang minamasahe niya ang likod ko.

He chuckled and I rolled my eyes. "I'm calling you that because I think you got kicked out from heaven." "Yeah and became a devil? Is that it?" I sighed, "It's not even my question Fifth." Natawa itong muli, "Well baby, I'd go to hell and back for you if I were a devil. And maybe you're right, I'm a devil, I'm your devil." "Stop it alright. I'm not even talking about whatever's in hell, I'm just using a metaphor."

Ang babaeng ito ay mukhang banayad at tahimik, ngunit sa katotohanan, ang kanyang puso ay mas malamig kaysa sa sinuman; ito ay isang pusong bato na hindi kailanman maiinit. Ang mukha ni Trevion ay tense, ang kanyang mga mata ay umiikot tulad ng tinta, ngunit mabilis niyang pinigilan ito. Nang lumapit siya kay Dianna, kumilos siya na parang hindi niya siya kilala, malamig na naglalakad sa kanya at kaswal na pumipili ng isang upuan. Sinulyapan ni Rafael Montevilla si Dianna nang may kahulugan, at nakita na walang intensyon si Trevion na kilalanin siya, kaya maaari lamang siyang magpanggap na hindi siya kilala.