Devotion Tagalog Novels & Stories

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

"Tawag ka sa labas." Biglang napahinto sa paghihiwa si Venus at lumitaw ang malawak na ngiti na may halong pagkasabik sa bibig niya. "Harujusko! Dumating na yata ang mga bagong plato na inorder ko online!" Impit pa itong tumili dahil sa hindi mapigilang excitement atsaka binitawan ang kutsilyo. "Ikaw bantayan mo muna 'yang pinakuluan ko." Atsaka na siya mabilis na nagmartsa paalis.

"Ano 'to?" "My gift for you, I'm sorry dahil hindi ako nakapunta no'ng graduation para sana batiin ka. By the way congratulationsfor being a cum laude." Animo nahihiyang turan nito habang panay ang kamot sa ulo. Kahit naman ayaw niya kay Gray ay nirerespito pa rin niya ito marahil siguro kaya lagi itong bumabalik sa tuwing ni rereject niya ang panliligaw nito.

“You always see me as a liar . . . as a devil. That’s why it’s so hard to win you back.” Wala na akong masabi. Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatingin sa kaniya habang siya ay nakaiwas lamang ng tingin sa akin, tila ayaw ipakita sa akin kung gaano siya nasasaktan ngayon. “They said . . . devil don’t fall in love nor change itself. But I do fucking love you. I do fucking changed. All because of you.” Mahina ngunit sapat na para marinig ko ‘yon ng maayos at malinaw.

Anong ibig sabihin no'n? "At kahit ano pang mangyari, palagi mong tatandaan na ikaw lagi ang pipiliin ko." Hindi ko namalayang umiiyak na pala 'ko. Ano bang ginawa ko at pinagkalooban ako ng Diyos ng katulad ni Kenzo? Ng isang taong willing akong piliin kahit gaano pa kakumplikado ang sitwasyon. "I love you, Beth. Minsan ka nang nawala sa 'kin pero sisiguraduhin ko ngayon na wala nang makakapaghiwalay sa atin."

“Kung anu-anong natutunan mo!” Nang maramdaman kong hindi niya naman ako pinitik sa noo ay agad na rin akong nagmulat. Doo’y nakita ko siyang bumalik sa kaniyang pagbabasa. “O daebak! Jinjja gomawo Goliath!” Awesome! Thank you so much, Goliath! ngiting-ngiti ko namang sabi sa kaniya nang makita kong may sagot na pala iyong assignment ko.

mayabang pang dagdag nito na ikinasama naman ng mukha niya. "Sino?" "Si Hezekiah Delgado," nakangising sagot ng kaibigan. Bakas rin sa mukha nito ang panunuduyo habang nakatingin sa kaniya. Mind reader talaga siguro 'tong hayop na 'to? "Kupal ka, bakit mo nasabi?" "I can see it in your eyes. Kahit singkit ka, kitang-kita ko'ng pagnanasa d'yan!" pang-aasar pa nito saka malakas na tumawa.

Samantalang si Vince ay nagsalin ng alak sa wine glass nito at ininom iyon. "Dude, dapat magpasalamat ka dahil hindi pa kayo kasal. Mas malala kapag kasal kayo at nakipaghiwalay siya. Mas mahirap yun. Be thankful, it means she's not for you. You deserve someone na pahahalagaan ang pagmamahal mo at hindi ibabasura. Mahahanap mo din siya sa tamang panahon, maghintay ka lang at darating siya." wika ko habang naka-akbay pa rin sa kaniya.

“Captain Jaycee!” Nang sandaling narinig ko ang pangalan ng aking mahal ay agad akong napalingon para makita kung ano ang kan’yang kalagayan. Akay-akay siya ni Charles nang sandali iyon. Halos tumalon sa tuwa ang aking puso nang makita ko siya ng buhay. Labis akong nagpapasalamat sa Diyos at buhay siya. Ibinalik ko ang aking atensyon sa aking pasyente at tinapos ang pagtahi rito.