Diamond Is Unbreakable Novels & Stories

"Then I have no other choice, we will have to kill you all and find the gem again. Easy as that." Umilaw muli ang dyamante ng kulay asul ng napakalakas.Napa-atras ako, nag-iipon ang dyamante ng nakapalakas na kapangyarihan. Kahit malayo ako sa kanila nararamdam ko ang enerhiya, gano'on sila Maica at Frost. I totally have a bad feeling about this. "AquaticDisaster." Some of the water are drawn to the gem, then it stopped. Muntik na akong mapamura ng biglang bumulusok patungo sa dereksyon namin ang isang napakalaking umiikot na water beam.

Napakaganda. “Ang diamond ay sagisag ng tibay at katapatan—gaya ng nais kong maging pundasyon ng ating pagsasama,” paliwanag niya. “Ang aquamarine naman ay sagisag ng pagiging natatangi—at ikaw ay lubos na natatangi para sa akin. Sa singsing na ito nag-propose ang aking lolo sa aking lola. Sa singsing na ito nag-propose ang aking ama sa aking ina. At ngayon, gamit ang parehong singsing na ito, hinihiling kong pakasalan mo ako. Mahal, pipiliin mo ba ako—para sa buong buhay natin?”

Even the sound of my goblet against the table rang too loud in my ears. A woman in red leaned closer to her companion, her smile dripping with venom. “She looks fragile. Like glass.” Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Fragile. Glass. Breakable. I wanted to snap back, to spill venom sharper than hers. Pero I froze. The hall was too big, too loud with silence. Their whispers weren’t daggers. They were storms. Damian’s thumb brushed against my hand under the table, steady and warm. A reminder. Steel, not glass.

aniya. “Yes, that is right because diamond is made up of repetitive carbons that is why it is the hardest mineral. Ang sa akin lang naman ay hindi ito basta-basta napulot lang na parang walang halaga. Hindi na dapat natin pinagdedebatihan ang ganitong bagay pero dapat ay alam mo ang kahalagahan ng mga bagay-bagay kahit pa maliit ito.” Tinapik ko ang balikat niya at kinuha ang pitong maliliit na perlas bago umalis doon.

But the young couple on the Third row wanted it ang offered 180,000. I thought it was already sold but not yet. The man behind damon offered 200,000....sold! This is thrilling. I was wondering what would be the second item. Im sure it's gonna be good. The second item was a diamond necklace. My breath hitched. It's tiny, almost delicate, but the diamonds... Oh, the diamonds. Each one a miniature supernova, exploding with light and fire. They're not huge, not showy, but the clarity, the cut... They're flawless. the light dancing across my skin, catching the eye of everyone in the room. It's not about size; it's about the impossible brilliance, the concentrated power of light trapped within the

Hindi ko na pinigilan ang sarili't kinalabit ang stressed na babae, medyo nairita man ito ay nilingon pa rin nila ako. "Bakit hindi mo kaya gawing kakulay ng sunset ang diamond sa pendant? Aurora Sunset diamond ang babagay diyan, tipong ang paglubog ng araw ang saksi ka pagmamahaln at heartbreak ng magmamay-ari sa jewelry na iyan. Isang pangako na sabay nilang sasalubungin ang pag-alis ng araw ngunit hindi na nangyari pa, 'diba, super emotional no'n?" May pagtakip pa ako sa aking bibig. "Wow, medyo romantic nga 'yon. 'Yun na lang beh," may pagtapik pang sabi ng matangkad na babae sa kaniyang kaibigan.

Isang malakas na sampal ang dumapo sa kanyang pisngi. “Yes, I’m a diamond… Diamond that is hard to break. Paulit-ulit mo man akong saktan sa akin pa rin ang bagsak mo. At pagsisisihan mo ang gabing ‘to. Kung hindi rin naman kita makukuha, wala ring ibang babae ang dapat makinabang sa’yo.” Giit ni Trixie habang nanunubig ang mga mata sa pinaghalong sakit at puot. “Are you threatening me?”

Hindi sila nito pinansin bagkus ay patuloy pa din nitong hinihimas ang ulo. "What happened, Dexter? Hey, are you okey?" ani ni DJ. "That girl. Holy shit! Sasamain siya sakin!" patuloy na anas ni Dexter habang hawak-hawak nito sa kabilang kamay ang isang pares stilleto shoes. Hindi pa din sila nito pinansin bagkus ay umalis na lang ito palayo sa kanila na para bang may hinahabol. Pinagmasdan na lamang niya ang papalayong si Dexter.

Sa liwanag, binuksan niya ang isang sisidlan. Ang diyamante ay kumikislap doon tulad ng isang bituing nahulog mula sa ibang mundo. Napakalaki. Malamig. Nakasisilaw. Ngunit ang kanyang tingin ang aking tinititigan. Hindi ang bato. Hindi ang kislap. Ang kanyang tingin mismo, tuwid, malinaw, malambot nang walang kahinaan.

hindi na mapigilang itanong ni Pietro na lumapit pa sa kanilang pwesto upang mang-usisa. Tahimik na pinadausdos ni Bryson sa palasingsingan ni Piper ang hawak niyang singsing. The 12-carat pear-shaped blue diamond has beautiful fire and is very precious at first glance. kasyang-kasya iyon sa kanyang kamay na parang isinukat. “Wow!” sigaw ng tatlong bata na mas excited pa sa kanilang ina, tumalon-talon pa doon. “Ring!”