Diary Of A Pulubi 소설 & 이야기

--- Pagbubukas ng Diary Ng maingat nilang binuksan ang diary, natagpuan nila ang mga tala na nagsasalaysay ng mga pangyayari sa nakaraan. Ang diary ay naglalaman ng mga lihim na plano at personal na saloobin ng isang miyembro ng pamilya ni Veronica. “Ang mga detalye dito ay maaaring magbigay sa atin ng bagong pananaw sa mga nangyari sa nakaraan,” sabi ni Alex habang binabasa ang diary.

Dear Diary, This is it, diary. Hello na rin. Oo, ginaya ko na rin ng husto si Mr. Ryder King o si Kuya Ravi. Gusto ko na ring gumawa ng sarili kong diary. Gaya nung kaniya, tungkol lang din sa XXX world ang isusulat ko dito.

Napuno ng galit si Peter dahil iyon ay walang iba kundi ang kanyang ina. “Tingnan n’yo naman ang babaeng ‘yan! Gumagawa ng palabas na mabuti kunwari, pinapapasok kung sinu-sinong pulubi at sinasabing kamag-anak niya!” patuloy pang sabi ni Diana, na pilit ginagawang masama ang imahe ni Kate sa harap ng mga reporter. “Pulubi raw? Ito ang nanay ko, paano mo nasabing pulubi siya?” Dikta ni Peter.

Kaya paulit-ulit siyang naglinis, hanggang sa mamula at magdugo na ang kanyang balat. Paglabas niya, nakita ang marangyang kama at kumot, at biglang nakaramdam ng matinding pagkasuklam. Mariin niyang sinunggaban ang kumot at bedsheet at itinapon sa sahig. Doon, may isang bagay na nahulog. Isang diary. Napayuko siya at pinulot iyon. Tatlong salita ang nakasulat sa pabalat.

Isang payat na estudyanteng babae na may bitbit na mabigat na dossyer ng mga dokumento ay nabangga, at nagkalat ang mga papeles sa buong lupa na agad namang nabasa ng ulan. Ang taong bumangga sa kanya ay isang pulubi na nakasuot ng maruruming damit at mahilig manghingi kapag maraming tao sa paligid. Ngunit sa halip na tulungan ang batang babae na nagmamadaling kolektahin ang mga dokumento, ang ilang mga taong mapanghusga ay sinamantala ang pagkakataon para manggulo—itinulak nila ang pulubi patungo sa lupa at sinaktan at sinisigawan pa ito.

sabi ko. Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Papa, kasama si Ben. Mukhang pagod si Papa pero bakas ang determinasyon sa mukha niya. "Clara, Sebastian... may gusto akong ipakita sa inyo bago kayo pumunta sa gala na 'yan," sabi ni Papa. Kinuha niya ang isang lumang notebook mula sa bag niya. "Ito ang diary ng nanay mo. Nahanap ko ito sa ilalim ng mga gamit niya nung nililigpit ko ang bahay sa Bulacan."

Parang pinipiga ang puso ko. "Sa sobrang pagod siguro 'to." Pangungumbinsi ko sa sarili tsaka na ako humiga. Hinila ko ang malambot na unan ngunit napatigil ako nang may makapa ko ang isang diary. "Bakit may diary dito sa ilalim ng unan?"

Pero ngumisi lang ang dalaga at lumabas ng kuwarto na parang wala lang, habang iniwan sa hangin ang insultong tumama kay Shamcey. Pagkasara ni Elise ng pinto, agad lumapit si Shamcey sa drawer at sinilip ang spot kung saan nakita ni Elise ang notebook. Nandoon nga. Hindi niya napigilang dakmain ito na para bang ginto. Binuksan niya... “Diary,” bulong niya, umaangat ang isang kilay. “Interesting. Now let me know who’s this girl you’re getting crazy and obsess over and over again, Neil. Impossible na hindi mo siya naisulat dito.”

Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha. Dated journal ito na nakapetsa ngayong taon. Binasa ko ito mula umpisa. Nakaupo lang ako rito sa pink and white swivel chair habang masinsinan kong binabasa ang diary. At habang binabasa ko ito, naisip ko na si Mikhaella ang tipo ng tao na hindi kayang i-express ang sarili niyang iniisip at nararamdaman. ‘Yong tipong hindi niya ‘yon sasabihin sa’yo dahil mas okay pa sa kanya na siya na lang ang masaktan kaysa sa’yo.

KABANATA 16 - ANG LUMANG DIARY NI OLIVIA Taong 2010 ang unang nakasulat sa unang pahina ng kanyang diary. Hindi ko maunawan ngunit ng bulatlatin kong maige ay napagtanto kong sa hulihan ang pinaka unang pahina. Ganoon ni Olivia isinulat ang mga damdamin niya at karanasan sa kanyang diary. Nabasa ko doon ang nakatagong damdamin ni Olivia patungkol sa kanyang nalalapit na kasal kay John Carlos. Ang lalaking kanyang pinakaiibig.