Diary Of A Pulubi Novels & Stories

Diary ni Ara. Mali man na basahin niya iyon ay mas nanaig ang curiosity na nararamdaman niya kaya sinimulan niya iyong buklatin. Agad na bumati kay Bella ang napakagandang penmanship ng kakambal niya kaya muli ay napangiti siya. Blanko ang first page ng diary kaya binuklat niyang muli ang pahina niyon. Sa sumunod na page ay nakasulat naman ang mga salitang.

"Wala siya dito, umalis na siya at hindi ko alam kung saan nagpunta. And please bro, alamin mo nga muna kung anak mo talaga 'yan. Baka mamaya niloloko kana naman. Pinatira mo pa diyan, hindi mo alam kung gaano 'yan kasakit para kay Cherry." Sa sinabi ng kaibigan ko ay doon ako nahimasmasan. Tama siya napaka-tanga ko at hindi ko ginagamit ang utak ko. Umiyak ako na nagsisi sa ginawa ko. May nakita akong notebook sa may ilalim ng unan niya. "My daily diary." Basa ko sa unang pahina.

Isang pulubi na namuhay ayon sa kanyang mga prinsipyo? Tumawa si Darryl. Pagkatapos ay tumingin siya kay Jewel at sinabing, "Narito ka sa kalsada sa isang murang edad. Nasaan ang iyong pamilya?" Sumimangot si Jewel. Ibinaba niya ang kanyang ulo at sinabi, "Wala na akong mga magulang, kaya't gumagala ako mula bata pa ako. Wala akong magawa, kaya't ako ay naging isang pulubi .."

Napalunok siya ng laway. Humakbang siya at itinapak ang kanang paa sa unang baitang. Hindi niya napansin na natungkab na pala ni Manong Jerry ang tabla kaya lumusot ang paa niya sa ilalim. Buti na lang walang pako roon o alinmang matulis na bagay para sumugat sa balat niya. Pero may naramdamang siyang kakaiba. Inalis niya ang paa at bumungad sa kanya ang isang kulay brown na bagay na hugis kuwadrado. Dinampot niya ito, isang notebook. Balot na balot ito ng makapal na alikabok. Hinipan niya at winalis-walis ng kamay ang dumi bago niya nabasa ang nakasulat sa pabalat nito: Diario del Padre Mauricio Espejo.

Nanlimos na kasi ang pulubi sa kaniya nang makitang may tao sa loob ng sasakyan. Napabuntonghinininga si Hudge. Medyo matagal pa ang balik nina Felix at Daisy kaya naman nagpasya siyang abutan na lamang ng pera ang pulubi. Ibinaba niya nang bahagya ang salamin at saka nag-abot ng limang daang piso rito. Wala kasi siyang smaller bill at barya kaya naman iyon ang inabot niya at wala namang kaso iyon sa kaniya. Subalit natigilan siya nang matitigan ang pulubi. Maganda ito at saka niya napansin ang napakagandang brown eyes ng babae. Madungis ang pulubi ngunit tiyak niyang maganda ito. Saka niya pinasadahan ang kabuoan ng pulubi at aaminin niyang may maganda rin itong katawan. "Thank you, po..."

"Basahin ninyo, at malalaman ninyo kung bakit." Ibinigay ng pulisya kina Aidan at Elaine ang diary ni Isabel. Isang lumang libro ito na may kupas na takip. Habang binubuksan ni Elaine ang unang pahina, ramdam niya ang bigat ng bawat salita na nakasulat doon. Kasama nila si Aidan, na tinitingnan ang bawat linya, ang kanyang panga ay mahigpit.

“Eh paano mong nalaman?” Napahalakhak si Annie. “Ay naku, ang loko kasi napaka-jologs. Imagine, kalalaking tao may diary. As in legit diary ha, hindi notebook na pang-class. At minsan nung pumunta ako sa bahay nila, dumiretso ako sa kwarto niya. Ayun, nakita ko yung pinakaiingatan niyang diary. At doon ko nabasa lahat tungkol sa kanila ng second girlfriend niya.”

Kinuha ni Jandy ang kaniyang diary dahil magsusulat ito. Dear: diary, It's been a while since nagsulat Ako at ito nanaman ulit ako nagsusulat, well wala naman kasi ako ibang mapagsasabihan ng mga nangyayari sa buhay ko kundi sayo lang diary. At alam mo ba diary wala na si Ethan(evil laugh) at alam kung pinaghahanap na siya well I don't care mamatay silang kakahanap sa wala dahil hinding hindi na nila makikita si Ethan "bwahahahaha," at alam ko na kung sino ang isusunod ko kay Ethan , na eexcite tuloy ako. I know mali itong mga pinaggagawa ko at labag sa batas ang kumitil nang buhay pero kung ganito naman kasaya ang mararamdaman ko then be it . It's be a gonna big show baby.

Hinawakan ng matandang doktor ang kanyang pulso at sinuri iyon nang ilang sandali. Pagkatapos ay ngumiti ito. "Ngumingiti ka, pero ipinapakita ng pulso mo na marami kang kinikimkim at naipong stress. May bumabagabag ba sa isip mo nitong mga nakaraan? Madalas ka bang magalit?" Lumabas ang dalawang dimples ni Diana habang paulit-ulit siyang tumango. "Dalawang beses po akong nakatapak ng poop ng aso. Tatlong araw akong nasusuka dahil doon,” biro niya.

Lahat ng naiisip niyang gawin, naiisip rin nito at laging isang hakbang ang lamang sa kanya. Pagkapasok ni Audrey sa kwarto ni Harvey, agad niyang hinanap ang diary ayon sa sinabi nito. Natagpuan niya ang lumang diary na may dilaw na pahina, ang pinakaunang diary niya sa buong buhay niya. Mabilis niyang binuklat ito at inisa-isa ang mga pahina. Hanggang sa mapadako siya sa isang pahina na may isang linya lang ng sulat.