Digmaang Pilipino Amerikano Novels & Stories

Pang foreigner kasi ang mukha mo,'' aniya ni Mommy. ''Y-yes po. Ang tatay ko,'' maiksing sagot ko. Buti na lang kay Mommy ko namana ang kulay ng aking mga mata. Kulay asul talaga ang mga mata nila Kuya Damon at Kuya Bry. ''Wow, anong lahi niyo?'' nakangiting tanong ulit ni Mommy Kamilla. ''American po ang Tatay ko. Nakilala siya ni Nanay dito sa Pilipinas noong nadestino siya dito. Sundalo po kasi si Tatay.''

Sa tuwing tatawag ito ay lagi naman cya sa Pampanga kaya hindi rin sila nagkikita at hindi rin naman ito nng tatagal sa Pilipinas dahil may negosyo itong inaasikaso sa America. Ngayong andoon na ang kaibigan sa Pilipinas ay sa wakas magkikita na sila dahil tatagal ito doon at mag eexpand ng sariling negosyo. Alam nyang napaka yaman ng kaibigan niya.... katiting lang ang yaman niya sa yaman nito pero totoong tao pa din ito... ni minsan ay hindi cya nito kinalimutan.

" pagsisiungaling nya. Bigang naging seryoso ang mukha nito, tintitigan muna sya bago sumagot. "I went to America. My family is there. Hindi na ako nagpaalam sayo. Alam ko naman na wala kang pakialam sa akin dati, mas gusto mo pa nga na bigla ako nawala di ba??? galit na sigaw nito. Hindi nakasagot ai Diana. Totoo naman kasi ang lahat na sinabi nito. yumoko cya para hindi makita ni Jorge ang reaksyon nya.

Hindi ako ang Diyos! Pia and I laughed quietly a bit. "Hindi 'yan, tanga!" [Oh ano naman tanong mo ngayon?] "Sino sa palagay mo ang unang pilipinong nag mura? At bakit kaya siya napamura?" [Ano ba naman 'yan lance! Marunong na bang magsalita 'yong mga ninuno mong homo sapiens noon, ha?] "Namo!" [HAHAHAHAHAHA!]

Hindi rin madali ang magsalita ng english na hindi naman niya nakasanayan. Sana naman maisip ng mamang nasa speaker na Pilipino siya at hindi Amerikano. Sana lang binigyan siya kahit sandaling iproseso ang tanong at makapagisip ng isasagot. "SA MISS UNIVERSE NGA MAY GANUN EH MAY INTERPRETER PA. EH GAGA MGA BEAUTY QUEEN YUN, EH IKAW CHIMINI..A.A KA LANG ANG DAMI MONG SAY DYAN”

Sa kabila ng yaman ng mga ito ay hindi ito nakakalimot na bumaba minsan para kumustahin sila. Ang mga De Mario ang may pinakamalaking azucarera sa buong probinsya ng Quezon at halos lahat din ng mamamayan sa probinsya ay sila ang nagbibigay ng kabuhayan dahil hindi lang ito ang pananim nila. Kaya bilang pagtanaw ng utang na loob ay nasa pamilyang ito ang katapatan ng lahat.

sagot ko pabalik. “Gusto mo akong paniwalaan doon—” “Totoo iyon, kung tiningnan mo ang school chat malalaman mo sana iyon.” Isang tao mula sa likod ang sumagot. Ang accent... walang kamalian, Amerikanong-Amerikano. “Plus, hindi niya kailangan ang perang iyon. Ang dad niya ay isang billionaire.”

Tumango ako at binuksan yung lid nung cup, “Hmm, Americano?” “Yeah, your favorite.” Humigop ako ron, “Okay naman, lasang Amrikano.” “Ay nakatikim ka na ng Amerikano? Ako kasi Pilipino pa lang eh.” Dalawang kamay na ang pinang takip ni Ate Jopay sa bibig niya. “Masarap ba Sam?” Palipat-lipat ang tingin niya sa amin ni Rowan. “Oo ate, masarap. Gusto mo?” Inabot ko sa kanya ang baso.

Halatang-halata din ang hindi pagka-pilipino ng dalawa. "Banyaga?" I can help but to asked. As far as I remember wala namang nabanggit sila Mama na may lahi kami. "Oh you didn't know? Sa mother side mo may lahi silang German while sa amin naman ay may lahi kaming half spanish from our dad while our mom is a half pilipino."

nakangiti naman nitong sagot sa akin, bigla naman akong nabuhayan sa sinabi nito lalo na't desperado na akong makalipat ng trabaho lalo na't mas nagiging makulit si Benjamin at maliban pa doon ay kailangan ko na din makalayo sa lugar na ito. Ayon kasi dito, nagdecide ang amo nito sa Dubai na magbukas ng negosyo sa Pilipinas, ayon dito ay isang Pilipino din ang amo nito na lumaki sa UK at nagbase sa Dubai para sa Real State company nito, pero nagdecide itong mag-open sa Pilipinas. "He's looking for people na maasahan niya, at alam kong magugustuhan ka niya." nakangiti naman nitong sinabi, at mukhang hindi ko nagugustuhan ang paraan ng pagkakangiti nito.