Disarray Novels & Stories

Enjoy na enjoy ka pa sa ginagawa niya pero bigla ka niyang binitin. Tumingin ako sa wall clock ng kaniyang kwarto. Mag-aalas dos y media na pala. Gising na gising pa rin ako. Hindi ako makatulog dahil natatakot akong bangungutin sa dami ng iniisip. Tumingin ako sa kaniyang table kung saan niya inilagay ang mga pagkain kanina. May nakita akong first aid kit at yellow. Natutunaw na ang yellow dahil mahigit dalawang oras na ang nakalipas simula ng dalhin niya ito rito sa loob ng kwarto. Kinuha ko ang natitirang yellow at inilagay ito sa malinis na tissue. Ginamot ko ang pasa sa aking mukha hanggang sa dinalaw ako ng antok.

Mukhang matagal pa silang matatapos kaya kinuha ko muna yung laptop ko at nanood ng Weathering With You. Pasulyap sulyap ako sakanila pero hindi naman nila ako pinapansin o tinatapunan ng tingin kasi busy sila sa paglalaro ng Jumbling Tower. Minsan ay tumatawa ako ng malakas para makuha ang atensyon nilang dalawa kahit ang totoo ay nakakaiyak naman talaga 'tong pinapanood ko.

Kinabukasan. Mabigat ang ulo ko nang dahan-dahan akong nagising. Masakit ang ulo ko dahil sa hangover. Sinubukan kong igalaw ang aking katawan. Ngunit may kakaiba akong napansin. Mainit ang katabing espasyo sa kama. Unti-unti kong iminulat ang aking mga mata. At nakita ko ang mga damit na nagkalat sa sahig.

dugtong niya bago padabog na dinampot ang cellphone niyang nakapatong sa ugat ng punong mangga. "Really? Uuwi ka na hindi natin naaayos 'to?" hindi makapaniwalang tanong ni Taj. Bakas sa tinig niya ang pagkadismaya. Humarap si Tori kay Taj bago siya mapait na ngumiti. "Ano ba ang aayusin natin? Kasi Taj, hindi ko alam kung ano ang ikinagagalit mo, eh. Wala akong idea. Hindi ko alam kung ano ba talaga ang problema. Like seriously, paano natin aayusin ang isyu na hindi ko naman alam kung ano!" frustrated na'ng sabi niya habang pinipigilan ang mga luhang kaunti na lang ay tuluyan nang kakawala.

Bakit ba napakapapansin ko? Ngayon ay tila enteresado siyang humarap sa akin. Pati ang swivel chair na inuupuan ay napaharap sa akin. Sumandal siya rito at marahang isinandal din ang braso. Ang kaliwang kamay ay pinaglalaruan ang pang-ibabang labi samatalang ang isa ay nasa lamesa at naglalaro ng isang asul na ballpen. Now that you caught his attention, Rassia, now what?

Masyado na rin kaming tinamad para maghanda pa. We were just waiting for our orders to arrive. Si Faith ay busy sa pagso-solve ng mga problems at kung ano-anong numbers na may kasama nang letters ang sinusulat niya. Nakakakita pa lang ako ng equation pakiramdam ko sumasakit na ang ulo ko. Si Love naman ay busy sa pakikipag-usap kina Clarisse and Lio. These three are so close. Palibhasa they're all so into talking. Kung saan-saan na napupunta ang pinag-uusapan nila.

It was a constant battle to make sense of the jumbled mess of emotions swirling within me. Sitting by the window this evening, my thoughts were a tangle of confusion. The moonlight painted the room in a soft glow, and I found myself lost in contemplation. Klyde's words echoed in my mind, his cold exterior contrasting with the fleeting moments of understanding he'd shown. Was his concern genuine, or just another calculated move in our twisted game? Or perhaps pretension?

Hindi ko pa tuluyang naiaangat ang aking kamay nang kusa ng bumukas ang pintuang gawa sa isang makapal na flywood. Agad na sumalubong sa aking paningin ang isang ginang na nakalupasay sa malamig na sahig. Nagkalat din ang piraso ng mga bubog at ilang picture frame sa iba’t ibang bahagi ng bahay. Maging ang aparador na kasing laki ng tao ay nakatumba rin. Wala na sa ayos ang mga damit na kahapo’y katutupi lang, at ang mga kurtinang dapat ay maayos na nakasabit sa dingding.

Kaya lang ay napatid siya sa isang bagay. Maaliwalas niyang natanggal ang dress ko. Kahit may pagmamadali, may pag-iingat pa rin. Sumunod niyang tinangka ay ang lace kong bra. Gumapang ang palad niya sa likod ko habang nagmu-multitask pa rin. Nagtagal siya roon, hindi niya matanggal ang kawit sa likod. Inangat ko ang katawan para tulungan siyang bigyan ng espasyo. Hanggang sa mahina siyang napamura sa labi ko, hindi pa rin matanggal ang kawit ng bra.

Sasagot na sana ako pero napangunahan na ng kabiyak nito. Ani Tita Jess, "Ganito na lang no? Para makabawi kami ulit, susuhulan ka na lang namin. Punta ka sa restau mamaya tapos libre ko na ang lunch. May dessert pa!" "Tama! Ano sa tingin mo Garette? Nakabawi na ba ang Tita?" saad ng babae habang kinukuha ang amor ng nakababata sa kanya. Nagtaas lamang ng kilay noon si Garette, Kapansin-pansing tila nawala na rin ito sa mood. Baka mamaya eh' maga away-away pa silang pamilya dahil sa akin kaya't sumingit na ako sa pag uusap nila. Reassuring them wouldn't do any harm, right? Para na rin sa peace nitong malapit nang magtantrums na bata.