Dismayado Novels & Stories

pahayag ko. My heart pounded in fear as I saw how his face changed. Kunot ang noo at nagbabadya ang galit sa mukha, ekpresyon nito noon kapag may nagawa akong hindi nito nagustuhan. Marahan akong napalunok at nag-ugat ang mga paa sa sahig. "I already told Damon about it—”

She dismissed their argument with a sweating palms. Damn this seductive Brazilian monk! "I don't believe you!" Asik nito. He's pushing it, isn't he? Padabog itong tumabi kay April at hinablot ang nag-iisang kumot mula sa katawan ni April. He's acting like a grumpy dīckhead! Lumipad naman ang tapis nitong tuwalya sa ere, dahilan nang panlalaki ng mga mata ni April.

"I don't like your tone." "Rommel, pwede ba'ng—" "Again, are you mad at me?" "Sinagot ko na." "You are mad at me." "Rommel—argh! Hindi ako galit!" "Then why are you shouting at me?" "I'm not shouting at—Hmph!"

Kaya bago pa ako e-betray ng isipan ko ay agad ko ng inalis ang emosyon sa aking mukha. “Okay from being trapped in here? Or should I say kidnapped, or nearly raped, you make it clear,” I told him with a sarcastic sweet voice and a f*ckingly sarcastic fake smile. Siguro naman ay beyond obvious na iyong ipinakita kong pagka disgusto.

Namuti ang mukha niya. Masakit. Hindi niya kayang aminin, pero— Disappointed siya. Pero ang mas masakit— Yung expression ni thaddy cameo. Walang interest. Walang init. Parang wala lang. Napakagat siya sa labi. Sa loob-loob niya— Nainis siya sa sarili niya. Dahil lang sa lipstick. Dahil lang sa maliit na imperfection— Nawala ang interest nito.

Tumungo siya sa harden at doon ay sumagap ng sariwang hangin at pinuno ang dibdib. Paghinga ay nabitin sa ere ng maramdaman ang mahigpit na yakap mula sa kanyang likuran. Ang pamilyar na init ay mabilis na kumalat sa kanyang katawan at mabangong panlalaki nitong amoy na humahalo sa swabeng pabango nito ay nanuot sa kanyang ilong. “D-Damien!” “I'm sorry! I'm sorry!’”

Ngunit hindi napawi ng paghingi ng sorry ni Tan ang pagka-inis nito, lalo pang nagdilim ang mukha nito at bigla nalang tumayo. "I'm so disappointed tonight," anito nang hindi nililihis ang mga mata kay Rain, kapagkuwan ay nagmartsa ito palayo sa garden...

dismayadong tanong ni Alexa. “U-Uh, hindi naman sa ganoon. At saka, masyado pa namang maaga, 'di ba?” Napakagat si Ada sa ibabang labi. Nagtutubig na ang bawat sulok ng kanyang mga mata. “I hate you...” Alexa's voice broke, “I know you don't like them. Masama bang maging excited?” “No, I told it's not like that,” giit niya.

Diantha ​Gusto kong tampalin ang sarili ko. ​At hindi lang tampalin. Gusto ko rin sampalin, sipain, sapakin—actually, gusto kong bugbugin ang sarili ko dahil sa katangahan na ginawa ko. ​I groaned in disappointment. I GROANED IN FUCKING DISAPPOINTMENT! ​I couldn't believe I did that. God, I really couldn't... ​Fuck! Fuck me! And fuck this situation!

Iniharang pa niya ang kamay upang hindi ako makalapit. "Don't give me that sh*t, Zimry! Hindi ko alam na kaya mong gawin ang mga bagay na 'yan. I'm so disappointed. Ganyan ka ba ka-spoiled brat para magawa 'yon?" Dismayado siyang nakatingin sa akin. Halatang halata ang bilis ng kaniyang paghinga nang dahil sa galit.