Distract Mga Nobela at Kwento

At higit sa lahat, dapat ay masaya siya ngayon—nasa rurok ng career, surrounded by friends, supported by the industry she loves. Pero bakit kapag naaalala niya ang mukha nito, may parte ng puso niyang sumisikip at kumakawala? Dumukot siya ng phone mula sa bag at tumitig dito ng matagal. Walang bagong notification mula sa mga kaibigan niya, at iyon ay nakagaan din ng loob. Ayaw niyang malaman nila na distracted siya, na hindi siya buo.

sagot ko habang ipinagpatuloy ko ang pagpunas ng table. "Tawanan na nagiging sanhi ng distraction sa mga dapat nilang gawin," sagot niya habang kinuha niya ang basahan sa kamay ko. "Distraction ba ang tawag mo sa pagkakaroon ng maayos na working environment? Masyado kang seryoso, kaya siguro hindi ka nakakatulog nang maayos."

isip-isip niya. Hindi niya maintindihan ang nararamdaman. Hindi niya n'ya alam kung galit ba siya rito dahil basta na lang itong nawala na parang bula, of dahil natapakan nito ang ego niya. Mariing pumikit si Knox, saka mabilis na binuksan ang folder na naglalaman ng financial reports. Pinilit niyang mag-focus sa graphs at figures kahit na distracted siya sa muling pagkikita nila ng babae.

Huli na nang ma-realize ko na hindi ko na mababawi ang huling sinabi ko. Tulad ng inaasahan ay ang nakalolokong ngiti ni JD ang nabungaran ko. He then advanced toward me while I slowly flinched. "Ah, so you're saying that I'm distracting you?" he naughtily asked me. "Ah... H-hindi ako makapag-concentrate kasi ang ingay mo kaya! Paano ko naman makakabisa ang mga 'to kung nandito ka?" pagsisinungaling ko. Alangan namang umamin ako na distracted na distracted ako sa pagmumukha niya! Tama nga si Jonaxx sa mga sinusulat niya na nakakatigil ng pag-inog ng mundo ang pag-igting ng panga ng isang tulad niy

Para naman mawala na rin yung mga iniisip ko tungkol kay Rogerr at mawala na rin sa isip ko yung mga pinagsasasabi ni Cita sa akin. Sa tingin ko kailangan ko muna ng distraction. First time ko kasing mawala sa focus. Dati kasi kahit naman kung ano ano ang sinsabi ni Cita sa akin ay wala naman akong pakielam. Sanay na rin akong iniinis niya ako, Pero bakit ako naaapektuhan ngayon? "Oh! Sige na! Magbihis ka na, hihintayin kita.."

“You’re distracting me.” Ako? Ako ang distraction? Hindi ako makapaniwala. Pero ang totoo niyon, siya ang lubusang nagpapawala ng kontrol ko. Ang sabi niya kailangan niya ng motivation… pero ano bang klaseng motivation ‘to? Does pleasuring me motivate him? Motivates him to what exactly? To work harder? To torture me? To make me lose every bit of sense na nalalabi sa katawan ko?

Humiga siya sa sopa at sinubukang pigilan ang kanyang antok, hawak-hawak ang bagong teleponong binili sa kanya ni Travis para mag-d******d ng ilang laro. Ang paggamit ng telepono para sa mga tawag ay magiging aksayado, kaya dapat niyang tuklasin ang iba pang mga function sa halip. Tsaka ang gulo ng isip niya. Kapag siya ay walang ginagawa, siya ay nag-overthought lahat. Ang nahihilo na niyang ulo ay parang sasabog na. Mas mabuting i-distract ang atensyon niya sa mga laro.

Nanginginig niyang pinunansan ang pawis niya sa noo gamit ang likod ng palad at pumunta ng kitchen para kumuha ng glass of ice. She have no room for mistakes; she lost her call center job because she couldn’t focus, hindi niya afford na pati itong trabaho na ito ay mawala niya dahil lang sa distracted siya. Mariin siyang pumikit habang bitbit ang baso na puno ng yelo at bumuga ng hangin bago lumapit ulit sa mesa para ibigay iyon kay Gren.

Nasapo niya ang noo at naglakad palapit sa sofa. "I'm distracted." Pabagsak siyang umupo sa sofa, sumandal siya roon at pumikit. Marahan niyang hinimas ang sentido dahil pakiramdam niya, magkakaroon siya ng migraine sa dami ng bagay na nasa isip niya. "Yeah! You look distracted and stress, Monic, bakit may nangyari ba?" usisa nito. Saglit lang siya nitong hinarap dahil abala ito sa pagtipa sa computer.

putol nito, parang wala siyang choice. Nanlaki ang mata niya. “What? Hindi mo pwedeng baguhin ‘yon dahil lang sa—” “I’m not changing anything,” sagot nito. “I’m correcting a problem.” “Ako ‘yung problema?” halos pabulong niyang tanong. “You are,” diretso nitong sagot. “You’re distracted. And I don’t tolerate distractions.” Natahimik siyang muli, pero pareho nilang alam—hindi lang trabaho ang tinutukoy nito.