Novel & Cerita Don't Disturb My Study

nakangiti niyang sagot sa akin "Kahit na! Huwag na lang. Parang ayaw ko din kasi munang gumamit ng phone sa mga panahon ngayun dahil ayaw ko din naman ma-distract sa pag-aaral! Tsaka, may PC naman sa kwarto ko kapag kailangan kong magresearch online!" nakangiti kong sagot ko sa kanya!

"For now, focus on your work. Huwag mo munang bigyan ng stress ang sarili mo tungkol sa paglipat." Hindi na ako sumagot at hinayaan ko na lang siyang maglakad palabas ng dining area patungo sa kaniyang study room. Alam kong hindi naging madali para sa kaniya ang marinig ang plano ko, pero mas mabuting maaga pa lang ay malinaw na ang lahat.

Wala naman ako paki kung gusto niya makigamit ng libro, upuan at lamesa rito sa library, basta huwag niyang gulohin ang peaceful time ko. "Just don't disturb me." Sagot kong hindi parin siya tinatapunan ng tingin. "You're really snobbish, huh?" Ramdam ko na nakatutok sa akin ang mga mata niya. Ilang beses ko pa narinig ang mahihina niyang ismid. Sigurado akong naiinis siya sa hindi ko pagpansin sa kaniya. It's good then. Mabuti naman at hindi siya manhid at naramdaman niya na ayaw ko ng istorbo. Isa pa ay kailangan ko na agad matapos ang assignment na 'to dahil ilang minuto na lang at magsasara na ang library. Hahanapin ko rin si Erie pagtapos ko rito kaya dapat ko lang bilisan.

"Wala akong kasama." Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang sarili ko na huwag tumawa. "Matanda ka na, hindi naman lalabas yung zombie sa tv at bigla kang kakagatin kaya h'wag ka matakot. At isa pa, ikaw ang may gustong manood no'n, 'di ba?" "For your information, I'm not scared. Gusto mo manood pa tayo ng horror movies ng alas tres ng umaga, e. I just... I just wanted someone beside me para kapag inantok ako edi 'di ba pwede akong humilig,"

I heard Leo called while I was busy organizing my things after reviewing for my exam. Kasalukuyan kaming nandito sa apartment ko dahil nagpupumilit na sumama itong isang ito sa akin. Buti na lang at hindi ako nito dini-disturbo habang nag-aaral ako para sa long quiz namin bukas. Malapit na rin kasi ang end of school year namin at graduating na kami kaya kinakailangan ko nang mas pagbutihin pa para makasali ako sa top at kahit papaano'y mapasaya ko sina nanay at tatay. "Oh?" I answered.

bigay babala ko ngunit humalakhak lang ito nanunukso talaga. Paano ba naman suot ko pa rin hanggang ngayon ay bathrobe wala rin akong suot na panloob sa ilalim noon. Hindi pa naman kasi ako aalis kaya siya ang pinauna kong magbihis habang nagpapatuyo ako ng aking buhok. “Aantayin kita magbihis ka muna, hon. Hindi ako makaaalis kung distracted ako sa suot mo. Baka may maganap na round two.”

Marahan at nahihiyang saad ni Elise. Nagkibit-balikat lang ako sa sinabi ni Jude at pinili na magtalukbo ng braso sa arm chair ko. Wala akong gana na makipag-usap ninuman. Idagdag pa ang resulta ng pasulit naman tuwing katapusan ng linggo. I was too distracted to focus on the quiz. I'm aware of it but still can't do anything to stop. At pati na din sa bahay ay hindi ko magawa-gawa ng maayos ang mga takdang aralin ko.

Alam niyang ito ang pwesto ko, alam niyang naiirita ako sa presensya niya, pero heto siya, nagkukunwaring seryosong estudyante sa harap ko. Dahil ayaw kong gumawa ng eksena at mapalayas ng librarian, pinilit ko na lang ibalik ang tingin sa libro ko. Pero paano ako mag-aaral kung ang nasa tapat ko ay ang kaniyang pinakamalaking distraction?

I murmured na tinawanan niya lang. "We're not yet in your plate. Aside from studying, you have to finish your plate on time. I think, you have to study well about the national building code so you won't be needing that book while doing your plate,” tugon niya kaya tumango ako at napapikit na lang. Ang sakit sa mata, swear! Nasisilaw ako sa ilaw.

Mula sa kinatatayuan namin ay kitang-kita kami mula sa office at faculty, pati na rin sa ibang mga classroom kaya siguradong mamayang breaktime ay marami ang mapadadaan dito. “Exactly my point,” Nakangising naglipat sa akin ng tingin si Damien mula sa kanyang laptop. “Mabilis kang ma-distract, we need to fix your attention and focus.” Ngumuso ako. Naiintindihan ko naman ang nais niyang mangyari. Napansin ko rin na medyo naiilang ako kapag may ibang nanonood while doing my speech lalo na kapag estranghero ang nanonood. I feel like they are bashing inside their mind.