Distract の小説・ストーリー

sabi ko upang iiba ang usapan. “Yeah, because I do not have any distraction this year. I quit my other passion para mas makapag-focus ako sa academic kaysa sa sports at beauty competition,” sagot niya. “Segundo was much more focused before… before his distraction came in,” saad niya, at halatang may pinaparinggan. Napatingin ako sa kanya at ganoon din siya. Sinabayan niya ng ngiti... iyong ngiting tila kinukumpirma na tama ang hinala ko. Ako ang sinasabi niyang distraction.

Sunod na tanong ko naman kasi parang may laman yung pagkakabanggit niya ng word na DISTRACTIONS. "Well, madaming klase ng distractions sa loob at labas ng opisina. Pero ang pinakamalaking distraction na maeencounter mo sa trabaho na ito ay... hulaan mo?" Pambibitin na naman nito, madami ata siyang time mangasar ngayon. "Ahm, long working hours po?" Panghuhula ko para sakyan na lamang ang ginagawa ni madam. "Mali.” Sabi nito sabay tawa na naman. Natutuwa talaga siya na pinagtitripan ako.

Pa-suplado kong sambit at humarap sa laptop habang kunwaring magta-type ng kung ano. Alam ko namang mangungulit na naman siya kapag na-sense niyang may bumabagabag sa akin. Like the last time na nagkita kami ng pinsan kong si Ben, napaamin niya ako na badtrip ako dahil do'n. Magaling siyang mamilit magspill ng iniisip ko pero this time, hindi ko pwedeng sabihin sa kanya kung bakit ako distracted. Walang dapat makaalam na may tinatago akong tao sa loob ng pamamahay ko. Iyon din ang bilin sa'kin ng lalake na 'yon kaya kailangan kong tumupad sa usapan.

I raised my eyebrows Excuse me wala akong ginagawang mali ahh ,napaka malisyosa lang talaga ng iba na parang ako pa ang need mag adjust sa kanila . I keep my eyes firm para Ipakita Kay Dad na hindi totoo ang mga sinasabi nila ,na hindi ako takot sa mga paratang ng media My Dad is a business man so talagang dapat calculated ang galaw namin dahil lahat Ay mapupuna ng mga tao ,tsk idiots are in the community

At higit sa lahat, dapat ay masaya siya ngayon—nasa rurok ng career, surrounded by friends, supported by the industry she loves. Pero bakit kapag naaalala niya ang mukha nito, may parte ng puso niyang sumisikip at kumakawala? Dumukot siya ng phone mula sa bag at tumitig dito ng matagal. Walang bagong notification mula sa mga kaibigan niya, at iyon ay nakagaan din ng loob. Ayaw niyang malaman nila na distracted siya, na hindi siya buo.

sagot ko habang ipinagpatuloy ko ang pagpunas ng table. "Tawanan na nagiging sanhi ng distraction sa mga dapat nilang gawin," sagot niya habang kinuha niya ang basahan sa kamay ko. "Distraction ba ang tawag mo sa pagkakaroon ng maayos na working environment? Masyado kang seryoso, kaya siguro hindi ka nakakatulog nang maayos."

Napailing siya upang ipakita sa mga ito na hindi niya nagustuhan iyon. “Daniel will not appreciate this, Cally? It will ruin his game.” Mariin paalala niya sa kaibigan/ She knew Daniel too well, that his sporst was his 2nd priority. He focuses on every game he plays and this stupid idea would distract him. Hindi nila magugustuhan ang pwedeng gawin nito kapag dinamay nila ang laro nito. “Relax, we didn’t make this to support your favorite person noh! That’s that exact plan, distract him.” Natatawang sabi pa ng mga ito.

Nadagdagan pa ang init ng kanyang ulo nang iminungkahi nga ni Elaina na tuldukan na lamang ang buhay ng kanyang alagang kabayo. Nakatayo lamang si Matthieus sa harapan ng kwadra but his mind had no specific direction. Hindi n’ya maibigay ang siyento porsiyento n’yang focus sa iba pang sinasabi ni Elaina na nasa tabi lamang n’ya. He was so distracted. Thoughts of last night were harassing his mind and senses.

Nanginginig niyang pinunansan ang pawis niya sa noo gamit ang likod ng palad at pumunta ng kitchen para kumuha ng glass of ice. She have no room for mistakes; she lost her call center job because she couldn’t focus, hindi niya afford na pati itong trabaho na ito ay mawala niya dahil lang sa distracted siya. Mariin siyang pumikit habang bitbit ang baso na puno ng yelo at bumuga ng hangin bago lumapit ulit sa mesa para ibigay iyon kay Gren.

Nasapo niya ang noo at naglakad palapit sa sofa. "I'm distracted." Pabagsak siyang umupo sa sofa, sumandal siya roon at pumikit. Marahan niyang hinimas ang sentido dahil pakiramdam niya, magkakaroon siya ng migraine sa dami ng bagay na nasa isip niya. "Yeah! You look distracted and stress, Monic, bakit may nangyari ba?" usisa nito. Saglit lang siya nitong hinarap dahil abala ito sa pagtipa sa computer.