Distract Mga Nobela at Kwento

Do an inhale-exhale exercise, then focus on the work I need to finish. Well, hindi naman siya masyadong marami, dahil iniwan ko naman kay Arthur iyon, because this was his idea, and he immediately agreed, as a friend of mine, though. Kailangan ko lang kasi talagang ma-distract dahil habang tumatagal ay nararamdaman kong baka hindi ko na mapigilan ang aking sarili at magsisisi ako nito sa huli. “Just relax, Enzo,” I whispered to myself.

"Auntie, I'm asking you a question..." "You should read and read and read..." Kaso inaantok ako kapag nagbabasa ako. "Matalino ka naman, e. Tamad ka lang at mabilis ma-distract." Ano ba ang gagawin ko para hindi ako ma-distract? Kapag si Hendrix ang tutor ko napapatitig ako sa kaniya hanggang sa hindi na ako nakikinig. I always end up imagining things. "Bakit?" "Wala po, Auntie. I just want to be matalino."

Napapitlag ako, pilit na pinapakalma ang sarili ko, pero hindi ko mapigilan ang pagsikip ng lalamunan ko. Isang distraction. Hindi niya sinabi kung anong klaseng distraction. Hindi niya nilinaw kung masama o mabuti. Pero sapat na ang sinabi niya para maintindihan ko kung nasaan ako sa buhay niya. Wala akong halaga. Napasandal ako sa upuan, pilit na pinapatawa ang sarili ko. Pero walang lumabas. "A distraction," inulit ko, mas mahina ngayon. "I see."

Ang bawat espasyo ay isang paalala ng nawala niya, isang patuloy na paalala ng kawalan na iniwan niya. Sinubukan niyang punan ang katahimikan ng mga distractions. Ang mga pelikula ay nagpe-play sa telebisyon, ang musika ay nag-uugong mula sa kanyang mga speaker, ngunit wala sa mga ito ang makakapatay sa nakakabinging kawalan. Sinubukan niyang ituon ang pansin sa trabaho, ngunit ang mga salita ay nag-blur sa screen, ang kanyang mga iniisip ay bumalik sa kanya.

Gusto ko lang munang umiwas habang iniisip kung paano ko haharapin at sosolusyunan ang lahat ng problemang kinakaharap ko ngayon. Ayoko munang may gumugulo sa isip ko. Sa ngayon kasi, isa malaking distraksiyon si Daniel sa akin. Kapag nasa tabi ko siya, hindi ako makapag-isip ng maayos. Hindi ako malayang makakilos, at hindi ko maituon ang buong atensyon ko sa mga plano kong kailangang maisakatuparan.

Mula sa kinatatayuan namin ay kitang-kita kami mula sa office at faculty, pati na rin sa ibang mga classroom kaya siguradong mamayang breaktime ay marami ang mapadadaan dito. “Exactly my point,” Nakangising naglipat sa akin ng tingin si Damien mula sa kanyang laptop. “Mabilis kang ma-distract, we need to fix your attention and focus.” Ngumuso ako. Naiintindihan ko naman ang nais niyang mangyari. Napansin ko rin na medyo naiilang ako kapag may ibang nanonood while doing my speech lalo na kapag estranghero ang nanonood. I feel like they are bashing inside their mind.

Where on earth is it? Sa wakas ay nahagip ng mata ko ang kotse na di kalayuan sa kinatatayuan ko. Nilakad ko ang distansya noon. I want to sleep, I want to lie down. I finished the whole big glass without figuring out what that drink really is. It's not bitter that's why it didn't crossed my mind that it is a liquor.

Dahil alam namin na kaya naming makamit iyon. Sinigurado ko na walang naging abala sa kanilang pahinga kagabi gaya ng online games o social media. Maaari kasi 'yong makaapekto sa magiging performance nila mamaya kaya nilimitahan muna namin sila ni Alvin sa mga ganoong distraction para na rin sa pangarap nila at sa ganito kalaking oportunidad para sa aming lahat. Ang key goal namin ay iimpress ang lahat ng makakapanood sa amin mamayang gabi at mangyayari iyon.

Gusto kong i-concentrate ang mata ko sa TV pero masiyado talagang nakaka-distract ang ginagawa niya. Ano ba 'yan? Phone? "Wear this." Dahil nga distracted ako sa ginagawa niya, agad kong nahanap ang mga mata niyang nakatingin sa akin. Hindi ko alam kung anong ipapasuot niya. "Ang ano?" Nakatingin pa rin sa mga mata niyang tanong ko kahit na nakikita na naman sa peripheral vision ko na naka-angat na ang kamay niya at may hawak ito. Ayoko lang i-confirm kasi alam kong may sasabog na naman sa sistema ko kapag ginawa ko.

He knows what I'm planning, hindi ako nahirapan sa paghila sa kanya dahil pareho lang naman kami ng iniisip. Pagkadating doon ay kaagad niya akong isinandal sa pader at sinunggaban ng halik. Hindi naman ako umangal at hinayaan siya. I need this, I need a distraction. But my supposed distraction brought me into a trouble. He caught us again.