Novel & Cerita Distract

“You’re… different.” “Different how?” “Tense ka at distracted. Parang may tinatakasan ka.” “Pagod lang ako, Helga. Busy lang talaga sa work.” “Hmmm,” bulong niya, halatang hindi kumbinsido. “Sabi ni Damian parang medyo different din daw si Neo lately. Distracted din. Parang may iniisip.” Pinilit kong manatiling kalmado ang mukha ko, kahit ramdam kong bumibilis ang tibok ng puso ko.

I blinked before nodding. "Well, I have DID." "Ma'am? What’s that?" I laughed softly. "DID, it’s a condition where a person has different personalities. Like me, I have two other personalities. The other one is violent, I can hurt people even if I don't want to. The other one is going crazy. If Devie hurt someone else, Janna hurt herself. We look like different people, but in one body." "I-Isn't that hard ma'am? If we are, I mean, if I'm the only one or the only thing I'm thinking about is my own behavior, it's hard. How can there be two personalities." I smiled sadly.

Kailangan ko lang mag-advance study dahil may mga parte ritong medyo nahihirapan ako. Sobrang focus na focus ako sa pagbabasa ngunit naputol lang nang may tatlong babaeng tumabi sa lamesa kung nasaan ako. They were talking in a hushed tone pero rinig na rinig ko pa rin, and it was distracting me. Sabihan na akong maarte pero talagang nakaka-distract naman. Idagdag pa na they were being careless with their things too. Halos padabog nila ito kung ilagay sa lamesa! My eyebrows furrowed before sighing. Gusto ko lang sawayin pero ayaw ko namang masamain nila 'yon.

Pero nakakainis pa rin dahil dinagdagan nanaman nya ang trabaho ko! Napairap ako sa ere at nilingon ng boss ko. I can hear his endless giggling and beep of his notification at phone and it distract me! I can't focus dahil sobrang ingay talaga. He was already done eating his artistic type of lunch hindi man lang ito nahihiyang kiligin sa harapan nya tsk. "Boss do you mind if you silent your phone nakakadistract kasi and I can't focus on my work. And according to regulations phone are not allowed during work time"

Dinadama ang panghihinayang dahil hindi man lang sila tumagal pa na mag-usap. Kung alam niya lang! Dapat tinanong niya pa ito ng tinanong imbes na nawala nalang bigla sa sarili. Lalo na at minsan lang siya nitong patunguhan ng maayos. Isang buntong hininga ang kumawala sa mga labi niya nang ibalik ang tingin sa sariling lamesa. Hindi pa niya pala nagagalaw ang in-order na tanghalian, maging ang magazine na binili niya! How can he forget? He was too distracted thinking about Gian that he was not able to check the magazine he especially bought to reward himself!

At lalo na yung paraan ng pagkakasabi nito sa pangalan niya… parang may sariling bigat. Sa interns’ working area, agad siyang sumubsob sa desk niya. Binuksan ang laptop, tinignan ang mga tasks na naka-assign sa kanya: data entry, pag-check ng ilang reports, pag-compile ng minutes ng meeting. Simple lang. Normal. Dapat normal. Pero kahit anong subok niyang i-focus ang sarili sa trabaho, nadidistract siya. Every time may dumadaan na staff at nagsasabing “Good morning, Ms. Velasquez,” napapaisip siya—bakit kapag siya ang bumati, ibang klase ang epekto?

reklamo nito sa kanya, “Kumusta nga pala iyong ka-date mo? Bakit ang aga mo naman yatang umuwi?” “Huwag mong ibahin ang usapan. Bakit nasa dating app ka? Hindi ba me usapan tayo na bawal ang kahit na anong distractions habang isinasagawa natin ang mga plano natin? Look, nakiusap kang tulungan kita kaya sana unahin muna natin ang lahat ng mga plano bago ang kung anu-ano, okay?”

Sinulyapan ko ‘yon, at napansin na dadalawang pahina pa lang ng libro ang kaniyang nabasa. Doon pa lang, alam kong distracted na siya. Kaya siguradong tungkol na naman ‘to sa ex-boyfriend niya. Since masiyado akong naka-focus sa pagbabasa, hindi ko napapansin ang paligid namin. Ni wala rin akong pakialam sa mga awrang nararamdaman ko, dahil hindi naman ‘yon nakatatakot, o may gagawing masama. “Nandito siya,” aniya gamit ang nahihirapang boses. “Kasama niya ‘yong bago niya.”

Hindi naman kasi niya ako pinipigilan kaya hindi ako tumitigil. "Ona, bigyan muna natin ng oras ang mga sarili natin. Masyadong mabilis ang nangyayari sa ating dalawa. Mas maigi pang tapusin mo muna ang trabaho mo at tatapusin ko ang board examination ko. Ayokong mahati ang attention ko sa review. Mahirap ma-distract." So, inaamin niyang distracted siya sa akin? Ano'ng ibig sabihin n'on?"

“Hindi ako distracted. Na-annoy lang ako.” “Sure. Sa akin ka lang ma-annoy para siguradong kamukha ko ang baby natin,” sagot niya sabay kindat. At sa loob-loob ko, kahit gusto kong magpanggap na inis ako, hindi ko maikakaila — Oo, distracted nga ako. Dahil kahit sa gitna ng abala at kaba sa show, isang ngiti lang niya, parang biglang humina ang ingay ng mundo.