Diário Novels & Stories

“Eh paano mong nalaman?” Napahalakhak si Annie. “Ay naku, ang loko kasi napaka-jologs. Imagine, kalalaking tao may diary. As in legit diary ha, hindi notebook na pang-class. At minsan nung pumunta ako sa bahay nila, dumiretso ako sa kwarto niya. Ayun, nakita ko yung pinakaiingatan niyang diary. At doon ko nabasa lahat tungkol sa kanila ng second girlfriend niya.”

"Take it. Read it when you need context. It helps." Tinanggap ko ang diary na may bahagyang pag-aalinlangan. Binalot iyon ng kahoy na parang may proteksyon. Nang buksan ko, nakita ko ang sulat sulat ng isang batang lalaki na nagsasabing natutong magbilang at mangarap kahit maliit ang pera. May mga simpleng sketches ng bukid at ng mga ngiti ng tao.

"Wala siya dito, umalis na siya at hindi ko alam kung saan nagpunta. And please bro, alamin mo nga muna kung anak mo talaga 'yan. Baka mamaya niloloko kana naman. Pinatira mo pa diyan, hindi mo alam kung gaano 'yan kasakit para kay Cherry." Sa sinabi ng kaibigan ko ay doon ako nahimasmasan. Tama siya napaka-tanga ko at hindi ko ginagamit ang utak ko. Umiyak ako na nagsisi sa ginawa ko. May nakita akong notebook sa may ilalim ng unan niya. "My daily diary." Basa ko sa unang pahina.

Kabanata 42 - Ang Katotohanan ng Diary Nasa likod na ng rehas si Leo Cruz. Ang matinding pagtugis ay natapos na, ngunit kasabay nito ay nagsimula ang mas masakit na bahagi: ang pagharap sa katotohanan. Ang diary ni Isabel Cruz, na mahigpit na hawak ni Leo, ay naging sentro ng kanilang atensyon. Hindi lamang ito ebidensya; ito ay tinig ng nakaraan na matagal nang pinipigilan.

Lalo pa at para kay Coco ang karamihan na naroon. Subalit sa pagkakataong iyon, ipinagpatuloy niya ang pagbabas sa diary. Most entries were short and just a narration of daily chores. Napansin lang ni Lara na tuwing sumasapit ang katapusan ng buwan, pare-parehas ang entry na naroon sa diary sa sumunod na limang taon matapos niyang mawala ‘Nagpunta siya ulit. Hindi talaga siya titigil. Diyos ko, anong gagawin ko?’

I smiled bitterness while looking in my diary book. Binuksan ko ang unang pahina nito. Una; mga pangalan ng mga taong nakasalamuha ko. Pangalawa; kung sino ako, at kung ano ang trabaho ko. Pangatlo; isinulat ko rin ang buong detalye ng aking muling pagkabuhay sa katawan ng kaibigan kong si Avil. At ang pang-apat—bakit may pangalan si Abadoon dito? Kailan ko pa isinulat ang pangalan niya sa diary ko?

Agad akong nagpunta sa kuwarto ni Hannah, kinalkal ko lahat ng gamit niya, i saw a pink locked book sa ilalim ng kama niya at kinuha ko ito. Ito yung Diary niya na kinuha ni Kia non at ako lang ang nakabawi kay Kia.. I started opening the diary, sinira ko ang lock nito at inumpisahan itong basahin. Lahat ng nakasulat is about her first love... Wala siyang binabanggit na pangalan sa bawat sinusulat niya pero pamilyar lahat ng kinukwento niya sa diary niya.

“Huwag na, Mr. Gardner. Medyo sumasakit lang ang ulo ko dahil sa pagbabasa ko ng diary ng mom ko.” “Ganoon ba… pero bakit naman sumasakit ang ulo mo dahil lang sa pagbabasa?” pagtataka ni Lucas. Bahagyang napangiti si Selena. “Paano ba naman hindi sasakit ang ulo ko? Iba’t ibang lengguwahe ang ginamit ng mom ko sa pagsusulat sa diary. Kalahati ng mga isinulat niya ay may mga salitang hindi ko gaanong alam, pero sigurado ako na may kinalaman iyon sa trabaho niya bilang researcher,” mahabang paliwanag niya.

I wanna cry. I tried to hide my embarrassment by getting my stuff from my bag. Isa-isa kong inilabas ang notebook, pen and highlighter ko. Pero shocks, it will take a longer time before I can recover from this. Hindi na nga ako makatingin sa harapan, afraid I'll meet his eyes again.

Imbes na ibalik ay wala sa loob na binuklat niya ang bawat pahina. Natigilan siya dahil sulat kamay ang nakasulat doon,isa pala itong notes o mas tamang sabihin na diary, akala niya libro ito.Hindi naman siguro tama na magbasa siya ng diary ng iba,hindi ba? Sa isip isip ni Thaddeus.