Doesn't Matter In Tagalog Novels & Stories

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Literal na tumigil sa pagtibok ang puso ko ng ilang segundo. The hell did they just kiss? really hindi man lang ba sila aware na may mga kasama sila? takte naman ito na namang puso ko naninikip na naman tang**a it really hurts and fuck maiiyak na naman yata ako shit.. shit. shit... kalma self baka mahalata ka but damn it,,.. i can't bear it any longer ..

Ina niya ito. "Nag-text ang Mother mo, Love. Mag-reply ka raw sa kaniya." "Nope. I don't want to talk to them. Just ignore them," aniya. Tumango ako. ********************

He excelled in school also. "No Carlo. I'm just thinking about some stuff. Bakit hindi ko magugustuhan ang kotseng ito? It's my dream car! Kaya siguraduhing malinis ang sapatos mo okay?" Napangisi ako. Dali-dali siyang tumingin sa sapatos niya. -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Bakit siya mawawala ng ganoong katagal? I don't want him to leave! He sighed while looking at me. Tumango siya na parang alam niya ang nasa isip ko. "I know, mi amore. I don't want to leave you too. But we have to settle things first," halos hangin na lamang na lumabas sa kaniyang bibig ang mga salitang iyon. Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. "A-Anong...? W-What d-do y-you m-mean?"

Pareho naming hindi alam. "Pumunta na lang tayo sa amin, Bebs?" tanong niya sa kalagitnaan ng katahimikan namin. "Sa inyo na naman?" "Yeah, magpractice na muna tayo. Pagkatapos ay mag-iisip tayo kung saan tayo pupunta." "Oh, okay." Muli na naman akong kinabahan. Inisip ko na lang si Mama at si Teedy. Magpapakatatag ako para sa inyo, hahanapin ko kayo.

Kahit maingay ang paligid ay para kaming may sariling mundo. "I'm in a relationship at dapat ay hindi ako nakikipaghalikan sa'yo," mahinang sagot ko habang namumungay ang mata. Parehong dala ng alak at ng kanyang halik. "What made you think na hindi ka niloloko ng boyfriend mo? Nandito ba siya?" tanong niya at nagpalinga-linga sa paligid. "He's not here. He's in Singapore," maikling sagot ko.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)