Romans & histoires Dominus Noctis

Minsan talaga may pagka misteryoso ang stepbrother ni Miko hindi ko pa ito nakikita pero mukhang makapangyarihan itong tao. "Matheo Davis a buseness tycoon from Italy who own an pharmaceutical company here in the Philiphines." Sabi ni Adrian kaya napatingin ako sa kanya. "Pamilyar siya sa akin pero hindi ko alam kung saan ko siya nakita." Sabi ko sa kanya kaya napatingin siya sa akin.

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

Sapat na ang mala-dj nitong boses para makilala niya ito –si Lorenzo Villarama. Kahit isang bahagi ng utak niya ang nagsasabi na huwag niya itong lingunin dahil nakakatakot malaman ang katotohanan, nilingon pa rin niya ito, pagkatapos niyang bumalikwas nang bangon. At parang gusto niyang ngumawa nang malingunan niyang talop na talop nga ito. Wari'y gusto nitong ipagmalaki sa kanya ang maskulado nitong katawan at… "Takpan mo nga ang katawan mo!" Buwisit na buwisit niyang sabi.

Boss niya kasi ito. "Marife Anonuevo."

Tamang-tama rin ito dahil tumanggap ako ng duty ngayon. "May asukal ito ha?" "Oo, basta ba hindi ka na labis na nag-aalala." "Hindi na, dahil may nakausap na ako na tumingin sa kanya roon upang mapanatag ako." "Ayon naman pala, pero sino?" tanong niya habang binu-blow ang usok sa tasa niya. "Si Dominador also known as, Domina." "Really? Umuwi na pala siya ng bansa. Kumusta paghahanap niya?"

Masyado niyang mahahalata! Nang makalma ko na ang sarili ko ay bumalik na ako sa dapat kong gagawin, inayos ko ang susuotin niya. Black slacks, black suit, light blue long sleeve, and navy blue necktie. Iyon ang pinili ko para sa kaniya bago inihanda ang black leather shoes niya at medyas. Pagkatapos no’n ay nakangiti akong bumabang muli para tingnan kung ayos na ang agahan dahil wala na rin naman akong aayusin sa kuwarto ni Damon.

EDNALYN Hindi ba niya ako nakilala? Anong nangyari? Hindi ako maaaring magkamali siya iyon eh. Siya si Everette De Ocampo not Altamerano. Lumipas man ang apat na taon ay walang nagbago sa itsura niya. Mas lamang nga lang ang pagka suplado nito ngayon kaysa noon pero kilala ko si Sir Everette. Kilala s'ya ng puso ko kahit nakapikit man ako.

Umiling-iling ako at nag lakad sa may switch upang patayin ang mga ilaw at bumalik na sa couch upang makatulog. Nang dalawin ako ng antok ay hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako. “Don't make noise, she's still sleeping.” Iminulat ko ang isang mata ko upang tingnan kung ano ang ingay na 'yon. Nadampian ng silaw ng araw ang mukha ko dahil buong salamin ang dingding ng palapag na ito. Pagmulat ko ng mata ay nagulat ako nang makita ko si Aldrich at Khalil na nakadungaw sa akin.

Chapter 1: The Dark Beauty Isang maka-lumang ringtone ang nagpagising kay Beauty mula sa kanyang mahimbing na tulog. Dinukot niya ang keypad phone niya na Nokia 360 mula sa ilalim ng kaniyang unan. Si Simon ang tumatawag at tarantang ipinapaalala ang pageant na sinalihan niya. "Girl! Ano na? Asan ka na ba?"

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”