Dominus Noctis Novels & Stories

"Otevřete dvířka napájení. Pošlete mi démonického strážce." (Open the power door. Send me a demon guard) Umilaw mula sa lupa ang binuksan ko na pinto at lumabas doon ang demon na kahit kailan ay hindi ko nakita. Tri-Nothic. Bulong aking isipan. It's mutated nothic. May tatlong ulo ito at kalahati ng kaniyang katawan ay may buntot kung nasaan nandoon ang matulis at malaking karayom.

I promise myself I won’t ever think someone as hot as hell for those thoughts could ruin my self-discipline. “Why are you still here?” I asked him. Weeks ago, I was looking for him, but Zeno and Trace talked about the man before me, and the latter said Nite is no longer active in Foedus for all his wrongdoings. Trace tagged Nite as a traitor, which made me curious, so I asked why. Then I learned he really betrayed Trace, according to Chloe. Circulating on the internet wasn't half of the truth that happened almost a year ago, according to Chloe and Trace.

Alas siyete kasi ang oras ng klase nila. “Miro! Gumising ka na, may pasok ka pa.“ malakas kong sigaw sa kaniya. Tulog-mantika rin kasi ang isang ito at kailangang lagi pang sigawan para bumangon. Nakita ko namang hindi pa siya umiibo. Aba! “ALMIRO CREIVEN! Tanghali na, bumangon ka na riyan!“ padarag na sigaw ni Mama.

Binuksan ko na lang ang libro at dito ay may nalaman ako ang una kong nakita ay ang orihinal na pinagmulan ng kanilang lahi. Ang kauna-unahan na bampira na nabuhay sa mundong ito si Absalom the Great o mas kilala sa pangalan na Count Dracula sa ibang libro na nagawa noong panahon niya. Mangha ko itong pinasadahan ng tingin at muling nagbasa. Ang unang bampira na nabuhay rito ay isang ordinaryong tagasunod lamang sa templo ng diyos na si Hades ang hari ng Tartarus o mas kilala sa tawag na impyerno.

Minsan talaga may pagka misteryoso ang stepbrother ni Miko hindi ko pa ito nakikita pero mukhang makapangyarihan itong tao. "Matheo Davis a buseness tycoon from Italy who own an pharmaceutical company here in the Philiphines." Sabi ni Adrian kaya napatingin ako sa kanya. "Pamilyar siya sa akin pero hindi ko alam kung saan ko siya nakita." Sabi ko sa kanya kaya napatingin siya sa akin.

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

Sapat na ang mala-dj nitong boses para makilala niya ito –si Lorenzo Villarama. Kahit isang bahagi ng utak niya ang nagsasabi na huwag niya itong lingunin dahil nakakatakot malaman ang katotohanan, nilingon pa rin niya ito, pagkatapos niyang bumalikwas nang bangon. At parang gusto niyang ngumawa nang malingunan niyang talop na talop nga ito. Wari'y gusto nitong ipagmalaki sa kanya ang maskulado nitong katawan at… "Takpan mo nga ang katawan mo!" Buwisit na buwisit niyang sabi.

Tamang-tama rin ito dahil tumanggap ako ng duty ngayon. "May asukal ito ha?" "Oo, basta ba hindi ka na labis na nag-aalala." "Hindi na, dahil may nakausap na ako na tumingin sa kanya roon upang mapanatag ako." "Ayon naman pala, pero sino?" tanong niya habang binu-blow ang usok sa tasa niya. "Si Dominador also known as, Domina." "Really? Umuwi na pala siya ng bansa. Kumusta paghahanap niya?"

Alam ko ang ganitong estilo, pero hindi ako nagpahalatang ayaw ko dahil… ayaw kong maging masama ang tingin niya sa isasagot o itatanong ko. “Meron siyang kasabay,” pareho kaming napabaling sa baritonong boses ng nagsalita. Pareho kaming nagulat nang makita kung sino iyon. Si Damon iyon na madilim ang tingin kay Julius. Halos nagsasalubong na ang kaniyang mga kilay. “Sir,” nahihiyang sambit ni Julius. “Itinatanong ko lang po kung may kasabay si Kaia umuwi.”

EDNALYN Hindi ba niya ako nakilala? Anong nangyari? Hindi ako maaaring magkamali siya iyon eh. Siya si Everette De Ocampo not Altamerano. Lumipas man ang apat na taon ay walang nagbago sa itsura niya. Mas lamang nga lang ang pagka suplado nito ngayon kaysa noon pero kilala ko si Sir Everette. Kilala s'ya ng puso ko kahit nakapikit man ako.