Don't Be Silly In Tagalog Novels & Stories

“I was being polite.” “Don’t.” Napatigil siya. “Don’t what? ‘Wag maging polite?” “Smile,” sabi niya, mas mahina na ngayon. “Don't smile like that. Just don’t.”

seryosong sagot ko dito na labis nitong ikinagulat "A-ano? Anong sabi mo? Senyorita, naririnig mo ba iyang sinasabi mo ngayun? Hindi pwede...malaking kasalanan sa Diyos ang ggawin mong iyan." seryoso nitong wika. HInawakan pa ako nito sa kamay pero mabilis na din akong napapiksi

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Tatawag na lang ulit ako "“Sige, nak. Amping diha perme, ha.”--- Sige, nak. Ingat ka lagi dyan, ah? *“Mingaw na sad ko ninyo , Ma. Kamo sa sad diha amping sad mo,”--- Miss ko na din kayo, Ma. Kayo din, ingat lagi.

inis kong sabi "Don't leave me." mahinang sabi ni boss "You gave me a reason to leave you." seryoso kong sabi char english "Sana di karmahin ang mama mo." sabi ko at agad na pumara ng taxi Dali dali kong ipinasok ang maleta ko. Nakipag agawan pa siya sakin at nag mamakaawa pero sa huli na ipasok ko ang maleta ko. "Tara na manong." sabi ko habang umiiyak

sagot ko naman. Sabagy ano pa bang aasahan ko ay lolo na to, puro 21st century utak nito eh. Our voices were growing louder by the second, attracting more attention. A vendor, a stout woman with a booming laugh, couldn’t resist chiming in. “Mga ineng, ineng, bakit kayo nag-aaway? Parehong masarap ‘yan! Subukan niyo ‘tong sili ko, siguradong mapapanis ang laway niyo!”

mataray na sabi nito Ano daw? don't you eber tawag me? Anong kab*buyan este anong salita nanaman ba yang pinapauso niya? " Ano? ". nakakunot noong tanong ko " Sabi ko deaf ka! ". ah okay Deaf*ta ka! kidding " You know what? ". inis na tingin niya saakin " I don't know ". sarkastikong sabi ko " Arghh!!i said you know what?hindi kayo bagay ni Dan'ca!mas bagay kami! ". iritang sabi niya

Walang ng hiya-hiya dahil pag-aari ko na siya. “When the hiya is gone, puro heyah-heyah na tayo ngayon habang mangangabayo.”....ang siraulo bumulanghit ng tawa. “Silly girl! You learn it fast ah” Can I take that as a compliment babe?

"Calm down okay? You're just drunk!" "Calm down mo mukha mo, Lumapit ka dito!" Dahil hindi niya ito maabot, pinalo niya bartop. "Lapit! Hindi mo ako maintindihan? Wala ka bang common sense? English naman ang boyfriend ah, bakit hindi mo gets na brokenhearted ako, tapos kinongratulate mo pa? Ang sama ng ugali mo! Lapit!" Pero may humawak sa braso niya mula sa likuran at sinabing, "I think you may have forgotten that you are currently in Singapore and not in the Philippines. Generally, people here don't understand Tagalog unless they're Filipino."

nahihiya kong wika "Ano ka ba? Anong magulo? Para iyun lang, magulo na kaagad? Don't worry, huwag mo na silang isipin. Ayaw kong masira ang gabi natin dahil lang sa mga walang kwentang tao." nakangiting sagot niya Hindi ko na tuloy mapigilan ang mapangiti. At pagkatapos noon, pasimple ko nang tiningnan ang menu.