Don't Be Silly In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."

Puny*wa talaga. "Ahem, paki tagalog Mr. I dunno who you are medyo b*bita kasi tong a**o na to eh, baka este di lang baka, di ka talaga naiintindihan nyan" singit ni Singkit. Mga puny*wa talaga ang mga hinay*pak na a**o eh no. Pwede naman ibulong na lang sakin kung ano pinagsasabi nung tao, kailangan talaga ipahiya pa ako. Mga a**o talaga.

Masuyo niyang wika “Pero…pero, parang hindi naman yata ako welcome dito eh. Dapat pala, hindi na ako pumunta. Dapat pala, hinintay na lang kita sa bahay.” Naluluha ko nang wika “Silly girl…bakit ka ba naiiyak? No! Tisay, sinabi ko naman sa iyo na anytime, welcome ka dito eh. Sshh, don’t cry, okay. Just wait here, ako ang bahala sa kanila.” Masuyo nitong wika. Napatingala naman ako sa kanya at sunod-sunod na tumango

paliwanag niyang wala namang kwenta. "Kaya ba pinagsabay mo kami? Kung na-bored ka sana ay nagsabi ka na lang ng totoo. Kahit masakit at least nagpakatotoo ka." Pinahid ko ang luha sa aking pisngi. Hindi niya lang ako sinaktan inapakan pa niya ang dignidad ko bilang isang babae.

hasik ng dalaga sa kanya. "Di ko na uulitin," tumitig siya rito ng nakangisi pa rin sa kanyang labi subalit nang katagalan na ay kaagad siyang umiwas ng tingin at muling tumawa, "Hahahaha!" "Anong nakakatawa do'n? Can you please reflect on yourself first? Napakabilis mo lang kasi maghusga ng tao na di mo pa kilala," giit naman sa kanya ni Katherine.

Kaya't wag magtataka Kung bakit ayaw kitang maawala "Come on, Castañares sing with me," bulong niya. I was still in shocked kaya hindi ako agad nakagalaw. Ang kamay kong nakahawak sa mikropono ay kanyang hinawakan din. "Sing with me, Viscan!" sigaw niya. Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo

[ asiwa - awkward ] Nais niya mang gawing magaan ang atmospera, hindi niya alam kung papaano. Palihim siyang tumalikod at nagsimulang katkatin ang dulo ng kanyang mga daliri. Ilang pag-angil ang kanyang ginawa. [ pag-angil - mutter ] Para bang gusto niyang pukpukin ang kanyang ulo sa labis na pagkairita. Pinipigilan niya lamang ang kanyang sarili, subalit labis na niyang gustong gawin ang kanyang naiisip.

Ako pa gawin n'yang tanga? "I'm not stupid Rare. Tandaan mo 'to. Sinuway mo 'ko. Basted ka na talaga." inis kong sambit sakanya pero umiiling iling lang siya saka ngumiti ng nakakaloko saakin. Naglakad ito palapit saakin kaya napaatras ako dahilan para mabigyan siya ng daan para makapasok.

Bakit hindi niya sinabi sa 'kin? "Beth? Hello?" Nabalik ako sa ulirat nang muli siyang magsalita. Humugot ako ng malalim na hininga at pilit na ngumiti. "Pakisabi na lang... mag-iingat siya." "Ano?! Beth, hindi mo lang ba siya pupuntahan? O kaya pipigilan? Beth, uulitin ko, ha. Aalis na siya! At hindi na siya babalik dito sa Pilipinas! Doon na sila titira ng pamilya niya."

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.