Don't Be Sorry Novels & Stories

Don’t do this,I can’t . Umiling siya ,kailangan niyang gawin ito. Habang buhay niyang pagsisihan ang gagawin niya ngayon ,hindi niya gustong saktan ito. Ayaw niyang maulit ang nangyari dito mula nang iwan ito ng ina,ayaw niyang maulit ang sakit na naramdaman nito. 'I'm sorry'

"M-Martin, I'm so sorry!" Ngumiti si Martin at bahagyang kumiling. Pasimple nitong pinahid ang luha sa gilid ng mga mata. "No, don't say sorry dahil hindi mo naman kasalanang nahulog ako sa iyo. Hindi mo naman sinabing mahalin kita. Like I said, I'll be ok. Tutulungan pa rin kita sa lahat ng plano mo hanggang sa makuha mo ang hustisya para sa iyo."

sabi ko bago ko ipinagpatuloy ang pagpapagpag sa suot kong damit. "People do say sorry out of sincerity. Sometimes they tend to say sorry not to beg for forgiveness, but to ease themselves. So it is better not to say sorry at all if it means nothing but only a word," sabi naman niya bago tumingin sa labas ng jeep. Napatigil naman ako mula sa aking ginagawa. Hindi ko alam kung ilang segundo o kung inabot na ba ng minuto na nakatitig lang ako sa kanya.

“Umalis ka na habang may pasensya pa ako. Hindi ko kailangan ang sorry mo at hindi kita mapapatawad.” Napahughol ang dalaga. “Sorry.” “Alis!”

Napapikit ako nang mariin dahil do'n, hindi ko lang kasi talaga matanggap na ang liit ko para sa mundo niya. "Oh, don't have to sorry, hmm?" Pinaglapit niya ang noo niya sa akin, at akin din namang nilasap kung gaano kasarap na muling makabalik sa kanya. Kahit na ganito lang ay sapat na sapat na sa akin 'yon. "You don't have to say those... I understood you, okay? You don't have to be sorry for choosing yourself, for a moment you were able to spread your wings...

"Z-Zayn... I'm sorry--" ["Sorry? God, Hikkary! D-Don't tell me--"] I sob. "I-I already did it. I-I'm. I'm so sorry, Zayn..."

Thank you so much for understanding. Be safe always. Please take care of your health. MeChA883

Its like he's out of words. Tuluyan ko na siyang hinarap at humalukipkip. "Don't be sorry for something na ginusto mo. Tss." Hindi siya dapat nagsosorry pero sinamantala ko iyon para pagtakpan ang hiya ko dahil sa paninilip sa kanila. Damn! Ako naman talaga ang sumilip pero siya ang humihingi ng sorry.

"Ah shit, sorry!" Nanggigil nanaman si Bea at pinaghahampas si Dawn. "Bwisit ka! Sumisimple ka pa!" "A-Aray ate Bea! Sorry na nga diba!! Araaaay!" Kinuro naman ni Bea ang tenga ni Dawn. "Kulit mong bwisit ka!" "Ang sadista mo naman huhuhu!" "Manahimik ka na nga!" "Opo, opo! Ansakit na 'te, please lang wag mo na pagdiskitahan tenga ko."

Inis na usig ko sa sarili. Pilit kong binawi ang braso ko mula sa pagkahawak niya. Inayos ko ang sarili ko bago ako tumingin sa kanya. Pinakalma ko muna ang sarili ko bago ako magsalita. "Sorry po Sir, hindi ko po kasi alam na off-limit ang lugar na ito. Babalik na po ako sa loob," sabi ko. "Hindi lahat ng mayayaman ay masaya sa estado nila. Hindi lahat ng bagay ay nabibili ng pera at hindi pera ang sagot para maging masaya," narinig kong sabi niya saka umalis sa harap ko.