Don't Be Sorry Novels & Stories

Inabot ko 'yon bago ko tinignan ang oras, ganoon na lang ako natigilan ng sa pagbukas ko no'n ay naiintindihan ko na agad. Hi there Zai, I know I’ve been bad and mean to you. I'm sorry for causing you too much trouble, leaving is the only choice I have right now. I want you to continue without us, I'll get rid of this baby. I'm so sorry, my dad helped me and I'm sorry if I decided without your opinion. I'm also sorry for not loving you back the way you did, The guilt I’m feeling is making me sick. You deserve more better than me Zai and I hope you'll realize that, thank you for showing care and love. I appreciate it, live well and forget me.

pahayag na reklamo ni Sofia na pinipigilan ang sarili na maiyak sa mga nangyayari sa buhay niya. "Kung iiyak ako mas sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na talaga magagawa ang mga pangarap ko. Hindi dapat ako panghinaan ng loob, kung gusto kong makaalis sa bahay na ito ay kailangan hindi ako sumuko. Kaya mo 'yan Sofia, i'm sure may ibang kumpanya na tatanggap sa akin because of my credentials and won't reject me just because of my height. Be positive lang Sofi---"

sabi niya, malinaw at walang pag-aatubili. Napasinghap ang mga tao sa paligid. Good. Ngunit hindi pa roon natatapos ang lahat. Lumapit ako sa kanya, sapat lamang ang distansya upang maramdaman ko ang init ng kanyang katawan ngunit hindi sapat upang tuluyang matunaw ang aking paninindigan. "Hindi sapat ang salitang sorry kung hindi mo babaguhin ang paraan ng pagtrato mo sa kanila."

“Nasasaktan ako kapag nakikita kitang ganyan.” Dahan-dahan niya akong niyakap. Napapikit ako. Sa previous life ko… wala akong ganito. Walang taong handang makinig. Walang taong handang umintindi. Tumingin ako sa kanya. Hindi pa… hindi pa ako handang sabihin ang lahat. “I’m sorry…” Mahina kong sabi. “It’s okay,” ngumiti siya. “Don’t burden yourself. Kung ano man ‘yan… try to be happy, okay?”

Every time those echoes in my ears, system, and heart, I feel like I will suffocate at any time from where I stand. "I'm sorry, Avry. Hindi na kita mahal. Mahirap bang tanggapin yun?" — so effortless for her to unlove me. "May iba na kong mahal, Avry. That's the point. I am sorry. I hope you can move on now." — so easy to replace me. "Lablab." — That freaking endearment sounds like horror to me. I apathetically chuckle at that undesirable thought, consuming the heaviness that vigorously eats me up as I gulp my drink to its last drop.

You can’t just say sorry to a broken glass and expect it to get fixed. “I… I understand.” Dahan-dahang tumango si Solene at ngumiti. At kung tama ang pagkakatingin niya sa ngiting ito… isa itong pilit. “I understand. I’m s-sorry. Really sorry again, Chandria.” “You know how much I hate it when people are saying sorry multiple times, right?” nakangiting sambit niya. Solene let out a nonchalant chuckle. “Yeah, yeah. Because a million sorry doesn’t fix anything that has been ruined and broken. I know that.”

“B-baby..I’m sorry..na disappoint na naman kita, Sorry kung init ng ulo na naman ang pinairal ko, Alam mo naman ako pag-dating sa’yo, Handa akong manakit.” “Tsk, wala naman masama pero kase hindi ka muna nag-isip ng maayos at bara-bara kana lang sumugod. Lagi mo tatandaan dapat nag-iisip ka muna ng maigi bago ka gagawa ng aksyon kase p’wedeng pag-sisisihan mo sa huli.” “Sorry..galit ka pa ba sa’kin?” “Nah, hindi na kase nag-sorry kana ‘e.”

Wala akong ibang alam sabihin kung hindi ang sorry, kahit na alam kong hindi naman niya ako mapapatawad. “I don’t need your sorry!” sigaw niya, “Sa tingin mo ba maibabalik ng sorry mo si Drake, ha? Sa tingin mo ba mapapatawad ka ng lahat sa pagpatay mo sa kanya dahil lang sa sorry? Kahit na ilang bilyong sorry pa ang sabihin mo hindi mo na mababago ang katotohanang wala na siya dahil sa ‘yo! You are worse than a criminal!”

Sinong hindiatatakot doon? Isasara ko sana ang pinto pero hinarang niya ang kamay niya roon. "Hey, sorry na nga." Humarap ako sa kaniya at sinamaan siya ng tingin. "Sorry? You don’t sound sincere! Don’t apologize if you don’t mean it. Sorry is not just a word. " "I mean it," giit niya pa kaya mas lalong sumama ang tingin ko sa kaniya.

Muli kong naramdaman ang paghalik nito sa ‘king pisngi at humiga sa ‘king likuran. “I’m sorry, okay? I didn’t mean to ignore you. Masyado lang akong naging busy. My phone’s been dead since I forgot when. I’m sorry.” Hindi ako umimik. Nanatiling pikit ang aking mga mata at nagpanggap akong tulog na. Bahala siya riyan. Hindi pwedeng isang sorry lang niya e titiklop na agad ako. Hindi pwede ‘yon. Gusto ko munang magpabebe.