Don't Be Sorry Novels & Stories

Hindi niya ako pababayaan. “Sorry…” bulong ko nang nasa likod na ako ni Alguien. “Sorry for what?” “Sorry na… na nakagulo ako…rito.” “Stop saying sorry, Freya. Stop being kind. Kung gusto mong bumagay sa mundo ko ay matuto kang lumaban na hindi makokonsensya.”

Inabot ko 'yon bago ko tinignan ang oras, ganoon na lang ako natigilan ng sa pagbukas ko no'n ay naiintindihan ko na agad. Hi there Zai, I know I’ve been bad and mean to you. I'm sorry for causing you too much trouble, leaving is the only choice I have right now. I want you to continue without us, I'll get rid of this baby. I'm so sorry, my dad helped me and I'm sorry if I decided without your opinion. I'm also sorry for not loving you back the way you did, The guilt I’m feeling is making me sick. You deserve more better than me Zai and I hope you'll realize that, thank you for showing care and love. I appreciate it, live well and forget me.

Napilitan itong lumuhod. “Humingi ka ng tawad ngayon din!” Kung hindi ka magso-sorry ngayon, hindi ka makakaalis dito!”

You can’t just say sorry to a broken glass and expect it to get fixed. “I… I understand.” Dahan-dahang tumango si Solene at ngumiti. At kung tama ang pagkakatingin niya sa ngiting ito… isa itong pilit. “I understand. I’m s-sorry. Really sorry again, Chandria.” “You know how much I hate it when people are saying sorry multiple times, right?” nakangiting sambit niya. Solene let out a nonchalant chuckle. “Yeah, yeah. Because a million sorry doesn’t fix anything that has been ruined and broken. I know that.”

“B-baby..I’m sorry..na disappoint na naman kita, Sorry kung init ng ulo na naman ang pinairal ko, Alam mo naman ako pag-dating sa’yo, Handa akong manakit.” “Tsk, wala naman masama pero kase hindi ka muna nag-isip ng maayos at bara-bara kana lang sumugod. Lagi mo tatandaan dapat nag-iisip ka muna ng maigi bago ka gagawa ng aksyon kase p’wedeng pag-sisisihan mo sa huli.” “Sorry..galit ka pa ba sa’kin?” “Nah, hindi na kase nag-sorry kana ‘e.”

Wala akong ibang alam sabihin kung hindi ang sorry, kahit na alam kong hindi naman niya ako mapapatawad. “I don’t need your sorry!” sigaw niya, “Sa tingin mo ba maibabalik ng sorry mo si Drake, ha? Sa tingin mo ba mapapatawad ka ng lahat sa pagpatay mo sa kanya dahil lang sa sorry? Kahit na ilang bilyong sorry pa ang sabihin mo hindi mo na mababago ang katotohanang wala na siya dahil sa ‘yo! You are worse than a criminal!”

Sinong hindiatatakot doon? Isasara ko sana ang pinto pero hinarang niya ang kamay niya roon. "Hey, sorry na nga." Humarap ako sa kaniya at sinamaan siya ng tingin. "Sorry? You don’t sound sincere! Don’t apologize if you don’t mean it. Sorry is not just a word. " "I mean it," giit niya pa kaya mas lalong sumama ang tingin ko sa kaniya.

Muli kong naramdaman ang paghalik nito sa ‘king pisngi at humiga sa ‘king likuran. “I’m sorry, okay? I didn’t mean to ignore you. Masyado lang akong naging busy. My phone’s been dead since I forgot when. I’m sorry.” Hindi ako umimik. Nanatiling pikit ang aking mga mata at nagpanggap akong tulog na. Bahala siya riyan. Hindi pwedeng isang sorry lang niya e titiklop na agad ako. Hindi pwede ‘yon. Gusto ko munang magpabebe.

Don’t do this,I can’t . Umiling siya ,kailangan niyang gawin ito. Habang buhay niyang pagsisihan ang gagawin niya ngayon ,hindi niya gustong saktan ito. Ayaw niyang maulit ang nangyari dito mula nang iwan ito ng ina,ayaw niyang maulit ang sakit na naramdaman nito. 'I'm sorry'

"M-Martin, I'm so sorry!" Ngumiti si Martin at bahagyang kumiling. Pasimple nitong pinahid ang luha sa gilid ng mga mata. "No, don't say sorry dahil hindi mo naman kasalanang nahulog ako sa iyo. Hindi mo naman sinabing mahalin kita. Like I said, I'll be ok. Tutulungan pa rin kita sa lahat ng plano mo hanggang sa makuha mo ang hustisya para sa iyo."