Don't Be Sorry Novels & Stories

Matutuwa ba ako o malulungkot dahil kahit ilan pang sorry ang sabihin niya'y 'di ko siya mapapatawad. "Okay and I don't forgive you Dylan." Napataas naman ang kilay nito. "Nag so-sorry na ako oh!" "And it does not mean that I should forgive you. Saying sorry is not enough." Naiinis kong sagot. Akala niya sa ganon-ganon lang ay makikipag-ayos ako sa kan'ya? "Sabihin mo nalang kung ano ang pakay mo." Malamig kong sambit.

Pare-pareho lang naman ang hitsura ng yagbols at talong. Ito naman marupok kong besprend na 'to ang bilis bumigay. Tapos pag nasukol sasabihin lang hindi sinadya. Nasarapan ka tapos hindi sinadya? Magsosorry na parang walang nangyari. Sorry mo mukha! Nakasakit ka at nakagawa nang mali tapos sorry. May mababago ba sa sorry? Butasin ko ulo mo at sabihin kong sorry, mapapatawad mo ba ako?

Sabi nito ramdam ni Yenna ang pag pipigil nito ng pag iyak pero kumawala rin naman nang mag sorry ito. "S-sorry." Halos hindi ito mabanggit ni Zin dahil sa sobrang pag pipigil na huwag maiyak kaya agad ni Yenna sinapo ang mukha nito at ngumiti. "Don't be sorry, wala kang kasalanan. Magiging okay din ang lahat." Pag pampalakas ni Yenna sa loob nito at agad naman na tumango si Zin.

Na hahayaan ko siyang hawak-hawakan ako pagkatapos no'n? "Look, I am sorry. I am really sorry about my behavior for these past few days. Oo, iniiwasan kita, oo hindi kita pinapansin, kakausapin lang kita kapag andiyan yung parents ko, but if you're thinking that ginawa ko lang iyon dahil sa gusto ko nagkakamali ka. I have my reasons Solene." "Alam mo kung ano man iyang rason mo ay hindi narin namana importante. Ayos lang sa akin. Naiintindihan ko—"

Nang mapagod ako sa pagsuntok sa dibdib niya ay bigla na naman akong umiyak sa harapan niya. "Hush now, babe. Okay, i'm really sorry. Dapat hindi ko na sinabi 'yon. Hmm, dahil lang sa ticket ay naungkat na naman ang mga nangyari in the past. Pwede bang kalimutan na natin 'yon at mag-focus na lang tayo sa nangyayari sa buhay natin ngayon?" Sa halip na sumagot ay mas lalo lamang na lumakas ang paghikbi ko. "Hey, babe...i'm really sorry, okay?"

Puno ng luha ang pisngi nito habang nakatingin sa 'kin. "D-Don't cry for me, I'll be okay. Don't remember me with sadness. Don't remember me with tears. Just remember all the laughter we've shared through the years with your sisters. When you've got me in your mind. Just remember that I'm walking in your steps, only half a step behind. So please don't be unhappy. Just because I'm no longer with you and your sisters. Remember that your Mama is always be with her beautiful daughters... a-always..."

pahayag na reklamo ni Sofia na pinipigilan ang sarili na maiyak sa mga nangyayari sa buhay niya. "Kung iiyak ako mas sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na talaga magagawa ang mga pangarap ko. Hindi dapat ako panghinaan ng loob, kung gusto kong makaalis sa bahay na ito ay kailangan hindi ako sumuko. Kaya mo 'yan Sofia, i'm sure may ibang kumpanya na tatanggap sa akin because of my credentials and won't reject me just because of my height. Be positive lang Sofi---"

sabi niya, malinaw at walang pag-aatubili. Napasinghap ang mga tao sa paligid. Good. Ngunit hindi pa roon natatapos ang lahat. Lumapit ako sa kanya, sapat lamang ang distansya upang maramdaman ko ang init ng kanyang katawan ngunit hindi sapat upang tuluyang matunaw ang aking paninindigan. "Hindi sapat ang salitang sorry kung hindi mo babaguhin ang paraan ng pagtrato mo sa kanila."

Every time those echoes in my ears, system, and heart, I feel like I will suffocate at any time from where I stand. "I'm sorry, Avry. Hindi na kita mahal. Mahirap bang tanggapin yun?" — so effortless for her to unlove me. "May iba na kong mahal, Avry. That's the point. I am sorry. I hope you can move on now." — so easy to replace me. "Lablab." — That freaking endearment sounds like horror to me. I apathetically chuckle at that undesirable thought, consuming the heaviness that vigorously eats me up as I gulp my drink to its last drop.

Bakit hindi ko binigyang pansin ang mga yun noon? "Baby... I'm so sorry... Baby, momma's sorry at hindi niya napansin na may ibig sabihin pala yung pagkawalang gana mong kumain noon pati na rin yung palagi kang pagod. I'm sorry baby... pero baby, wag na wag mong iiwan si momma ha? Huwag na huwag mo kaming iwan ng daddy mo... at ng magiging baby brother or baby sister mo..."