Don't Be Sorry Novels & Stories

Napatawa naman ito konti. "You don't have to say sorry. Kasalanan ko din naman iyon, hindi ko na batayan ng maigi si Avyx. Ako n-nga ang dapat manghingi ng tawad sayo...I'm sorry." Aniya habang senserong napatingin sa 'kin. Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya. "Saan?"

Noong una kasi ay hindi ikinatuwa ni Jarren ang kapahangasan niya at humihingi siya ng tawad dito dahil sa pagkakaulit nito. "No, you dont have to say sorry. what you did was really Hot. i like it, dont feel sorry." "Talaga, hindi ka galit?" "why should I?" "kung g-ganoon, okay lang sa 'yo na ulitin ko?" "uulitin natin? baka kung saan tayo mauwi niyan?" "Anong saan mauuwi?"

Matutuwa ba ako o malulungkot dahil kahit ilan pang sorry ang sabihin niya'y 'di ko siya mapapatawad. "Okay and I don't forgive you Dylan." Napataas naman ang kilay nito. "Nag so-sorry na ako oh!" "And it does not mean that I should forgive you. Saying sorry is not enough." Naiinis kong sagot. Akala niya sa ganon-ganon lang ay makikipag-ayos ako sa kan'ya? "Sabihin mo nalang kung ano ang pakay mo." Malamig kong sambit.

Pare-pareho lang naman ang hitsura ng yagbols at talong. Ito naman marupok kong besprend na 'to ang bilis bumigay. Tapos pag nasukol sasabihin lang hindi sinadya. Nasarapan ka tapos hindi sinadya? Magsosorry na parang walang nangyari. Sorry mo mukha! Nakasakit ka at nakagawa nang mali tapos sorry. May mababago ba sa sorry? Butasin ko ulo mo at sabihin kong sorry, mapapatawad mo ba ako?

Sabi nito ramdam ni Yenna ang pag pipigil nito ng pag iyak pero kumawala rin naman nang mag sorry ito. "S-sorry." Halos hindi ito mabanggit ni Zin dahil sa sobrang pag pipigil na huwag maiyak kaya agad ni Yenna sinapo ang mukha nito at ngumiti. "Don't be sorry, wala kang kasalanan. Magiging okay din ang lahat." Pag pampalakas ni Yenna sa loob nito at agad naman na tumango si Zin.

This man in front of me is entirely different. "Cayden.... You can't simply patch things up with sorry." Mahina kong saad rito at mapait na ngumiti. Yung totoo ay naiinis ako sa sarili ko dahil biglang nawala ang galit ko rito. Kaya maggagalit galitan na lang ako dahil ang babaw ko naman kung isang sorry lang nito ay bati na kami kaagad. "Sorry is like a tape trying to build back together the broken plate."

"It's okay. Don't feel guilty about it." "It's okay, baby..."

Na hahayaan ko siyang hawak-hawakan ako pagkatapos no'n? "Look, I am sorry. I am really sorry about my behavior for these past few days. Oo, iniiwasan kita, oo hindi kita pinapansin, kakausapin lang kita kapag andiyan yung parents ko, but if you're thinking that ginawa ko lang iyon dahil sa gusto ko nagkakamali ka. I have my reasons Solene." "Alam mo kung ano man iyang rason mo ay hindi narin namana importante. Ayos lang sa akin. Naiintindihan ko—"

Nang mapagod ako sa pagsuntok sa dibdib niya ay bigla na naman akong umiyak sa harapan niya. "Hush now, babe. Okay, i'm really sorry. Dapat hindi ko na sinabi 'yon. Hmm, dahil lang sa ticket ay naungkat na naman ang mga nangyari in the past. Pwede bang kalimutan na natin 'yon at mag-focus na lang tayo sa nangyayari sa buhay natin ngayon?" Sa halip na sumagot ay mas lalo lamang na lumakas ang paghikbi ko. "Hey, babe...i'm really sorry, okay?"

Puno ng luha ang pisngi nito habang nakatingin sa 'kin. "D-Don't cry for me, I'll be okay. Don't remember me with sadness. Don't remember me with tears. Just remember all the laughter we've shared through the years with your sisters. When you've got me in your mind. Just remember that I'm walking in your steps, only half a step behind. So please don't be unhappy. Just because I'm no longer with you and your sisters. Remember that your Mama is always be with her beautiful daughters... a-always..."