Don't Be Sorry Novels & Stories

Hindi niya naman ito pinansin at dumiretso sa harap ng salamin. “Baby please talk to me, I promise I won’t do it again. I admit my mistakes and I’m really sorry about it. Kausapin mo na ako please. Hindi ako makapagfocus sa trabaho ko dahil ikaw ang iniisip ko. Hindi ko naman sinasadya na maramdaman mong parang wala ako sa tabi mo kapag kailangan mo ako. And I’m sorry kung pakiramdam mo hindi kita naiintindihan. I’m sorry kung sarili ko lang ang iniisip ko.” malumanay na saad ni Jaydon.

Kaagad ko siyang binigyan ng kaunting ngiti pero bakas ang lungkot, awa, at paghingi ng tawad sa kanya. “I’m really sorry for what happened. I assure you that It won’t happen again,” marahan na sambit ni Don Frederick. “Salamat po,” nanginginig na sambit ko at isang tango lang ang binigay niya kaya mahina rin akong yumuko bilang tanda ng pagpaalam bago tuluyang tumalikod.

"Kasi kahit hindi mo inutos na mahalin kita. Pardon me, because I did." Napatulala ako nang matagal. As in nakatitig ako sa kawalan saka nagpaulit-ulit ito sa aking tenga. 'Sorry Ana ah? Kasi kahit hindi mo inutos na mahalin kita. Pardon me, because I did.' 'Sorry Ana ah? Kasi kahit hindi mo inutos na mahalin kita.' 'Sorry Ana ah? Kasi kahit hindi mo inutos na mahalin kita.'

"Still sorry, hindi ko na maibabalik pa 'yun sa salitang sorry. But I'm really sorry, sana ay nag-isip ako nang maayos that time bago ko sabihin--" "Ilang ulit ko bang sasabihin na ayos lang? Wala namang may gusto ng nangyari at isa pa marami na akong utang na loob sa 'yo, hindi dapat na gawing big deal pa 'yun sa dami ng naitulong mo sa akin Ree." "Don't tell that. Buong puso kitang tinutulungan if you needed. 'Wag mong isiping may utang na loob ka sa akin--"

~Hold me now~ ~It's hard for me~ ~To say I'm sorry~ ~I just want you to stay~ Nag-sorry na siya sa akin, pero bakit kilangan sa public place pa? He want me to stay. Siguro ito ang hinihintay ko sa kaniya ang mag-sorry siya pero hindi sa ganitong paraan. All I want is to hear him apologize to me sincerely. ~After all that~ ~We've been through~ ~I will make it up to you~ ~I promise to~ ~And after all that's~ ~Been said and done~

“Nasasaktan ako kapag nakikita kitang ganyan.” Dahan-dahan niya akong niyakap. Napapikit ako. Sa previous life ko… wala akong ganito. Walang taong handang makinig. Walang taong handang umintindi. Tumingin ako sa kanya. Hindi pa… hindi pa ako handang sabihin ang lahat. “I’m sorry…” Mahina kong sabi. “It’s okay,” ngumiti siya. “Don’t burden yourself. Kung ano man ‘yan… try to be happy, okay?”

"Oo, nagsisisi ako. I'm sorry. I'm sorry kung sinaktan kita, kung iniwan kita." Parang umugo ang lupang kinatatayuan ko. Pero hindi ko hahayaan na hindi niya mararamdaman ang pagsakit sa akin. Binigyan ko siya ng malamig na tingin. "Don't stand there and act like an apology is going to fix anything. Hindi mo alam kung gaano mo akong sinaktan. Iniwan mo ako at akala mo sapat na ang sorry mo?"

This man in front of me is entirely different. "Cayden.... You can't simply patch things up with sorry." Mahina kong saad rito at mapait na ngumiti. Yung totoo ay naiinis ako sa sarili ko dahil biglang nawala ang galit ko rito. Kaya maggagalit galitan na lang ako dahil ang babaw ko naman kung isang sorry lang nito ay bati na kami kaagad. "Sorry is like a tape trying to build back together the broken plate."

Lumambot naman ang ekspresyon ni Fourth. “Hindi ko kayang mabuhay na wala ka. Hindi ko kayang hindi kita nakikita. Hindi ko kayang hindi kita kasama,” dagdag niya. “Cara… I’m sorry,” tila naiiyak na muling paumanhin ni Fourth. Agad na umiling si Caramel. “No. You don’t need to say sorry, Fourth. Like I said lately, hindi ka pa nagso-sorry sa akin, pinatawad na kita. Sana napatawad mo na rin ako,” aniya rito.

Many people usually say that word, but they didn't really mean it. Tiyak na nasaktan si Art, at sa tindi ng emosyon niya kahapon ay nasisiguro niyang nakapagbitaw rin siya ng masasakait na salita rito. Kaya hindi puweding palampasin lang nila iyon, she has to at least apologize. "Sorry can't take the pain I caused you last night, but still I want you to know that I truly am..." Pinaglaruan niya ang mga kubyertos dala ng kaba. "Hindi ko gustong saktan ka nang gano'n—"