Donya Maria Blanca Picture Novels & Stories

Nang iangat ang puting sinulid ay ipinakita ang kanyang mukha. Ang kanyang kanang mukha ay makinis at malasutla, at ang kanyang kaliwang mukha ay lubhang maselan. Wala namang problema sa mukha niya. Hindi lamang iyon, siya ay napaka-cute at kaibig-ibig. Siya ay isang tipikal na kagandahan! Kasing ganda niya si Snow White. Kung talagang umiral ang Salamin sa mundo, kapag tinanong mo ito kung sino ang pinakamagandang babae sa mundo, ang sagot ng Salamin, "Vera."

Now is my turn. So as long as I live I love you will haven and hold you You look so beautiful in white… And from now till my very last breath This day I'll cherish You look so beautiful in white Tonight….. My Ally is really beautiful in her white gown. She's the most gorgeous among all of women her. Para sa mga mata ko ang babaeng ito nag pinakamaganda at magbibigay ng katuparan ng lahat ng mithiin ko. Natatanaw ko na naglalakad na ito at napupunas ng mata. Ako man ay naiiyak na rin. Ito pala yung sinasabing hindi scripted ang pag iyak sa araw ng kasal.

walang kaemosyonal na sagot ni Amara habang nakatitig sa kanya nang malamig. Tiningnan ni Bianca si Amara na nakasuot ng isang light brown na coat, mukhang napakalusog, at may eleganteng dating. Wala na ang itsura nitong mukhang may sakit noong nalason ito. Biglang nag-init ang ulo ni Bianca dahil habang nasira ang sarili niyang pamilya at nasaktan siya, si Amara naman ay mukhang maayos ang buhay. Galit na galit talaga siya rito.

"Isuot mo 'yan kung ayaw mong mamatay sa gutom ang pamilya natin ngayon din, Luciana." Mariing binitawan ni Mama ang mabigat na selyadong wedding gown sa tapat ko habang nanginginig ang buong katawan niya sa galit. Pulang-pula ang mukha niya, walang bakas ng pagmamahal, puro pandarahas lang ang nakikita ko sa mga mata niyang nakatitig sa akin habang ang amoy ng mamahaling pabango ni Bianca ay pilit na sumasakal sa maliit na silid na ito ng simbahan. Umalis si Bianca, tinakasan ang kasal na pinangarap niya, at ngayon, ako ang kailangang magbayad sa kasalanang hindi ko naman ginawa. Pinilit kong iangat ang mukha ko, sinalubong ang mariing sulyap ni Mama habang ang mga kamay ko ay malamig pa sa

Sagot nito na kina ngiti ng kasama ko. Ngumiti lang ako at hinayaan ko na muna sila mag usap at iniwan ko muna ang dalawa. Pinagmamasdan ko ang buong paligid kung saan gaganapin ang kaarawan. Ang sahig purong marmol ito madulas kaya kailangan mag iingat. Ang paligid naman ay mga upuan at mesa na. Gusto ni Donya Matilda na silver theme at maroon dahil ito ang paboritong kulay niya ang maroon. Tanging siya lang ang nagsusuot ng silver and maroon sa iisang damit.

Naglabas ito ng mga papel at iniabot iyon sa kanya. Nanlaki kaagad ang mga mata ni Adelyn nang mabasa kung ano ang nakasulat sa heading ng dokumento. “T-this is…” “Yes, Adelyn. Ibinibigay sa `yo ni Donya Maria ang sampung ektaryang farmland na may kasamang farmhouse,” nakangiting sab isa kanya ni Atty. Hernandez. “B-but why is she donating such a huge property to me?” “Kung ano man ang rason ni Donya Maria, hindi ko alam, Adelyn. Ang trabaho ko lang ay i-execute ang lahat ng pinag-uutos niya in a legal way.”

Alam kong ang katahimikan sa mundo nila ay madalas na sinusundan ng putukan. Bandang alas-diyes ng umaga, habang nag-aayos ako ng mga cupcake boxes sa main hall, biglang pumasok si Bianca Romano. Suot niya ang isang eleganteng white suit na tila ba galing siya sa isang fashion shoot. Pero ang ngiti niya? Mas mapait pa sa dark chocolate na walang asukal. "Well, well. If it isn't the Baker Queen," boses ni Bianca na puno ng sarkasmo. "I see you've already contaminated the mansion with the smell of cheap yeast."

“Eh kasi si Dan naman, lagi niyang sinasabi na, I am the woman in white in his eyes. ‘Di ba, babe?” Siya namang ngiti ni Dan. Ito ‘yong ngising may halong yabang at panlalait. Ang kapal ng mukha! Parang wala silang ginawang mali! “Gaya ng sabi ko…” sagot ni Blair sa malalim na tinig. “Bold. Considering the history, it’s like believing Unicorns.” Napasinghap si Laura.

Napanguso na lang ako ng makitang walang tao sa kusina, kaya sa swimming pool sa likod na lang ako pumunta baka maroon sila. At hindi nga ako nagkamali nandoon nga sila, kaagad akong lumapit papunta sa kanila, nag-aayos sila ng mga bulaklak maraming bulaklak para saan naman iyun? “Hello po, para saan po yang mga bulaklak?” tanong ko ng makalapit. “Para sa kaarawan ni Donya Minerva, bukas kasi ay dito siya magce-celebrate at gusto ka niyang makilala,” nakangiting saan ni Manang Lita. Katulong niya sila Cara, Maria at Luisa.

dagdag niya habang hindi inaalis ang tingin sa babae. Biglang natigil si Bianca. Parang may tumama sa dibdib niya. Hindi niya maiwasang maalala ang sarili. Sa paningin ng ibang tao, isa siyang magandang babae—mabait, malinis ang image, at perfect wife ng isang powerful businessman. Pero sino ang makapagsasabing nahawakan na niya ang kamay ni Rafael sa loob ng madilim na sasakyan? Sino ang nakakaalam na ilang araw niya itong palihim na nakakasama? At higit sa lahat, sino ang nakakaalam sa tunay na nangyari nila ni Marco?