Donya Maria Blanca Picture นิยาย & เรื่องราว

Siya ay isang bilanggo na binili ng pera para maging pampalipas-galit at laruan ng isang bilyonaryo. Mula sa di-kalayuan, malapit sa isang malaking haligi, nakatayo si Donya Helena. Nakasuot ito ng itim na evening gown na lalong nagpalitaw sa madilim nitong awra. Hawak ang isang manipis na baso ng champagne, tinitigan ng ginang si Sophia nang may sukdulang galit, pandidiri, at lihim na pagbabanta. Nang magtama ang kanilang mga mata, isang manipis, demonyita, at mapanganib na ngisi ang sumilay sa mga labi ng kanyang tiyahin—isang ngising tila paulit-ulit na nagpapaalala sa banta nito na hindi magtatagal ang kanyang pananatili sa ibabaw ng mundo.

masungit nitong turan at padabog na sumakay ng sasakyan. Lihim nalang na natawa si Carmela lalo pa't hindi nakaligtas sa paningin niya ang kulay gray na scarf na nasa basket ni Donya Celestina. Mukhang inihanda talaga iyon ng Donya para sa pinakamamahal nitong apo…

Ang awitin ng Westlife song beautiful in white. Halos ayaw kumurap ng mga mata ni Xander habang tinititigan ang kanyang bride na naglalakad papalapit dito sa kanyang kinatatayuan malapit sa dambana. Ilang minuto na lamang ang ay natitira at officially mag-asawa na sila ni Dianna. Sa tanang buhay niya ay hindi na mangyayari na aabot sila ni Dianna sa altar upang kunin ang balbas ng poong maykapal. There was a miracle to happen muli’y pinagboklod sila ni Dianna at kasama na ang nag-iisang prinsesa nilang si Bianca. Napakaganda ni Dianna sa suot nitong wedding gown. Hindi niya tuloy mapigilan ang ilang butil ng kanyang mga luha ng halos isang dipa na lamang agwat sa pagitan sa kanila ni Dianna.

Pati ang boses nito ay mabait na nababagay lang sa maamong mukha ng babae. Mas maganda ito sa personal. Wala pa ring kaarte-arte ang ayos nito. Ang itim at mahabang buhok nito ay lagpas balikat. Ang suot nitong damit ay puting blouse at maong na pantalon. Parang hindi nga tumanda ang mukha nito. Gano'n pa rin iyon katulad nang nasa picture. "It's nice to finally meet you! I'm Bianca, the one who called yesterday, remember?" Agad na nakalapit na ito sa kanya at inilahad ang isang kamay.

Nang lumingon siya, halos mapatigil ang pintig ng kanyang puso nang makitang si Bianca iyon. Nakasuot ng simpleng puting blouse at maong, walang kolorete sa mukha at halatang walang tulog. May dala-dala itong bigat sa balikat at kitang-kita sa bawat hakbang na parang pinapasan niya ang buong mundo. “Farah…” mahina at halos nanginginig ang tinig ni Bianca nang tuluyang makalapit.

sabi ko pa sa kaniya kaya napatingin siya sa akin. “Hindi ko rin kayang sagutin ang tanong na ‘yan kasi tanong ko rin sa sarili ko ‘yan nung pumasok ako dito. Ang dahilan kung bakit naabutan ko ang may-ari ng katawan na ito na magpapakamatay ay dahil hinila rin ako ng mga mababangong bulaklak na ito na pumasok sa loob ng manisyon na ‘to, kaya napadpad ako rito. Kaya malaki ang pasasalamat ko sa garden na ito kasi ang mga mababangong bulaklak dito ang dahilan kung bakit natagpuan ko ang katawan ni Madam Imelda,” sagot ni white lady kaya pati ako ay namangha rin.

The screen displayed the latest news headlines, a kaleidoscope of global events, political upheavals, and celebrity gossip. But it was one particular headline that caught her eye, a headline that sent a jolt of anger coursing through her veins. It was a picture of Damon, his arm slung around a stunning woman with cascading blonde hair, their faces lit by the dazzling lights of a Parisian café. The caption read: "Damon Reyes Spotted with Mystery Woman in Paris."

Dionne Monteverde was certainly not his type, he prefers a more sweet, and very well behaved type of woman. Mala Maria Clara sa madaling sabi, iyon ang tipo niyang babae. And from what Blaze noticed from his what seemed like a very short encounter with Dionne at the ER earlier, he can already tell that she was far from what he wanted. “Mukhang masaya ka ngayon doc ah?” Blaze’s attention automatically shifted to someone by his office’s doorway. Bumungad sa kanya ang malaki ang ngiting si Andrea, agad niya namang ginantihan ng ngiti ang babae saka bahagyang umiling.

Papalubog na ang araw, nagkulay orange at pink ang langit, tumatama sa alak sa baso ko. “Beautiful, isn’t it?” Napalingon ako agad. Si Mariel pala. Nakahawak din ng sariling baso, parang walang effort pero perfect ang ayos. “The sunset?” tanong ko, pilit steady ang boses. “All of this.” Kumilos ang kamay niya na parang ipinapakita ang buong paligid. “Damian Caius Avelino. The vineyard. The world he lives in.”

"Oh, ngayon gusto mo namang maglaro?" Inilapag niya ang laruan sa kandungan ko habang masayang kumakawag ang buntot. Mahirap talagang tanggihan ang mukha niyang iyon. Nag-vibrate ang phone ko—si Bianca, nagsend ng picture ng mukhang pinaka-engrandeng wedding planning session sa buong mundo. Nasa paligid ng isang malaking mesa ang mga magulang niya at ang mga Pascual. Puno ito ng fabric swatches, invitation samples, at mukhang tatlong magkakaibang klase ng champagne glasses.