Doppelganger In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Halos kakapusin na ako ng hininga habang paliit ng paliit ang distansya sa pagitan namin hanggang tumigil ito isang dipa ang layo sa akin at bigla akong nanigas nang ilapit nito ang mukha nito sa bandang tenga ko, hindi ko tuloy maiwasang maamoy ang panglalake nitong amoy na hinaluan ng mamahaling pabango nito, at parang biglang nagtayuan ang mga balahibo ko sa buong katawan ko ng bigla itong magsalita, na tamang tama lang para marinig ko. "I never forget." ang narinig kong sinabi dito at nang lumayo ito at makita ko ang expression nito ay mas lalo akong natuliro, nakahugis kasi sa mga labi nito ang nagbabantang ngiti. Hindi na din nagtagal ito at agad nang umalis, bigla tuloy akong napating

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

Napilitang sumama sa security officer si Joanne, na palinga-lingang hinahanap pa rin ang lalaking inakala niyang si Russel. *** **** MALALIM na nag-iisip si Owen habang pauwi. “Sino kaya ang Russel na ‘yon,” tanong sa sarili, “baka iyon ang sinasabing doppelganger.” Agad siyang nag-search sa g****e. Doppelganger is a biologically unrelated look alike or a double of a living person. “So possible nga na may taong kamukhang-kamukha ko. At marahil ay iyon na nga ang Russel na tinatawag ng babaing ‘yon na inakala niyang ako!”

Natatawang lumapit si Hope sa dalawa, pumagitan ito sa kanila sa couch, 'tsaka inakbayan pareho ang kaniyang mga kakambal. "Hope." Napabunga ng hangin si Love, medyo naiinis kahit na tutok pa rin ang tingin nito sa screen ng malaki nilang flat screen TV at abala ang mga kamay niya sa game controller. "We are not your doppelganger. Do you even know what doppelganger is? In folklore or popular culture, it is often considered harbinger of bad luck or an omen of death! Ikaw, kung ano na lang 'yang lumabas sa bibig mo, hindi mo na ginagamitan ng isip."

“Kayong dalawa, Tiny Avenger saka Trojan Virus Top Hater, lagi kayong gan’yan. Magkakilala ba kayo sa personal?” Her innocent look caught Tom off guard. [Tiny Avenger: Wala akong kilalang pangit.] [Trojan Virus Top Hater: Kung kilala ko ‘yan, tatakwil ko ‘yan.] “Ahh.” Tumango-tango ito. She raised both her forefinger and spoke, “Double negation is equal to a positive one, so it means, you are acquainted, right?” The two remained silent. [Die With A Smile: I’ll bet that that’s correct, Ganda.]

) Napalingon ako sa tinitignan kong babae at nawala na siya kasama ng mga babaeng kausap niya. Paano ko kaya siya makikita ulit? Keith, parehas pa kami ng pangalan. "Anong nangyari sa'yo?" tanong ni Jung sa akin at isa sa barkada ko. "Oo nga, natulala ka na akala namin napa-ano ka na!" sita naman ni Kim sa akin inakbayan nila ako. Silang dalawa ang halos kausap ko dahil, gumagamit kami ng salitang Tagalog.

CHAPTER 28 PARTE ng aking panaginip ang mainit na tagpo sa pagitan namin ni Arken. Kahit malamig ang umaga ay pinagpapawisan ako sa panaginip na 'yon. Dahan-dahan akong gumalaw para bumangon pero may mabigat na nakadagan sa aking hita. Mainit ito, gayundin ang tumatama sa aking kanang balikat. Kung hindi ako nagkakamali ay hininga ito ng isang tao. Nilingon ko ito at nanlaki ang matang nakatunghay sa guwapong mukha ni Arken. Saka ko lang napagtantong hindi panaginip ang mga tagpong iyon kung hindi ay totoo talagang nangyari. Ang pagtatalo namin ay nauwi sa mapusok at nakasasabik na halikan. Nasapo ko ang noo dahil sa katangahang nagawa.

TWINS Tulala lang akong nakatingin sa lalaking kaharap ko. Ganun rin siya ng makita ako. Para bang nakatingin ako sa isang salamin habang pinagmamasdan siya. Imposibleng doppelganger ko to. It's much worse than that dahil kuhang kuha niya lahat ng parte ng mukha ko. Is this even possible? "A-ahm...Who are you again?" takang tanong ko sa kanya. Baka kasi mamaya namamalikmata lang ako.