Novel & Cerita Drama Keluarga

“ท่านหญิงหากไท่จื่อทรงทราบจะไม่น้อยใจแย่รึเจ้าคะ” “หือ เสี่ยวซีน้อยใจคำนี้ควรใช้กับข้า ไม่แน่ว่าแม้แต่ชื่อของข้าไท่จื่อก็อาจจะจำไม่ได้ เขาออกเดินทางเหนือจรดใต้รู้จักผู้คนมากมาย ข้าเป็นแค่คนที่หลงไปรู้จักกับเขาแค่นั้นไม่มีความสำคัญอันใดให้จดจำหรอก” เสี่ยวซียืนถือต้นฉางโซ่วฮวาหรือดอกไม้อายุยืน ที่ท่านหญิงคัดออกมาไว้เผื่อเลือกอีกทีดอกไม้ต้นนี้มีเพียงสองต้นเท่านั้น เสี่ยวซีเพียงยืนมองท่านหญิงเลือกต้นไม้อื่นเพิ่ม “เอาล่ะ ข้าตัดสินใจแล้ว เป็นไผ่กวนอิมกับฉางโซ่วฮวาก็แล้วกัน” เสี่ยวซีตาเบิกกว้างมองซ่งหลิงอย่างตื่นตะลึง “คุณหนูจะมอบให้ทั้งสองต้นเลยรึเจ้าคะ นี่ฉางโซ่วฮวากับไผ่กวนอิมเชียวนะเจ้าคะ” ฉางโซ่วฮวาไม่เท่าไหร่แต่ไผ่กวนอิมนี่สิ ครั้งหนึ่งฝ่าบาทเคยแอบหยิบกลับวังไปด้วย ท่านหญิง

เขารังเกียจนางยิ่งกว่าสิ่งใด แต่งเข้าจวนเพราะคำสั่งมารดา ไม่ใช่เพราะรัก ทุกคำพูดคือคมมีด ทุกสายตาคือยาพิษ แม้ให้กำเนิดบุตร เขายังมองด้วยความชัง วันหนึ่งเมื่อเขาเริ่มรู้สึก—นางกลับไม่เหลือหัวใจให้อีกต่อไป เหลือเพียงเถ้าธุลีของรักเก่า

หากการหนีญาติพี่น้องที่หมายเอาชีวิต เนื่องจากต้องการเสบียงของเธอ ทำให้กระโดดลงมาหัวฟาดพื้นและตื่นขึ้นในร่างของสตรีบอบบางอย่างพระชายาของหยางอ๋อง เยี่ยนฟางคิดว่านี่เป็นพรที่เธอเคยขอ …หากได้รีเซ็ทชีวิตใหม่ ขอให้อย่าพบเจอญาติพี่น้องแบบนี้อีกเลย ขอให้หนีไปให้พ้นคนพวกนี้เสียที!!… ตอนนี้เธอหนีมาไกลน่าดูเพราะได้มาโผล่ในอีกมิตินึงเลยทีเดียว!! “พระชายา แย่แล้วเพคะ!! คนฝ่าบาทนำกำลังพลมายึดเวรคืนทรัพย์ ตอนนี้ท่านอ๋อง…เอ่อ กำลังส่งราชสาร์นไปเจรจาเพคะ!!“ ”แล้วยังไงต่อหล่ะ“ ตื่นมาก็มีเรื่องเลย คนที่ยังจับต้นชนปลายไปถูกถอนหายใจเหนื่อย ”อะ เอ่อ หม่อมฉันอยากให้พระชายากลับไปตระกูลเก่าและตัดขาดความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยากับหยางอ๋องเพคะ!!“

หมี่ซู่จิน นางเป็นหญิงงามล่มเมือง ความงามเป็นที่หมายปองของเจ้าแคว้น แต่ทว่านางต้องระหกระเหินออกจากแคว้น นางได้รับความช่วยเหลือจากแม่ทัพแคว้นเซี่ย การที่นางได้พบเจอเขาในครั้งนั้น ทำให้มีผัวถึงสองคนในคราวเดียวกัน