Drama Script Tagalog Tungkol Sa Kaibigan Mga Nobela at Kwento

galit na sabi at nagsalita muli. Kaibigan kita pero kontra ka sa plano ko,kala ko ba support to the highest level?.. “Sha makakaintay yang kalachuchi mo sa dilig ok!,ang isipin mo ay wag kang matulad sa sinapit ko, nadala sa basta damdamin pero heto durog at lasug lasog hindi lang halata sa akin pero ang hirap sha..” pang best actress na sabi nito at humirit pa.

Pinisil ni Joey ang likod ni Adrian at sumagot na may kindat, "Walang problema, kaibigan. Ang mga relasyon ay maaaring maging mahirap. Siguraduhin mo lang na sumunod ang kaibigan mo sa plano at sumunod sa plano, at sana ay makuha ng babaeng iyon ang mensahe." "Sige, salamat, kaibigan." "Uy, Adrian, gusto kong magpasalamat sa perang ibinigay mo noong nakaraan. Malaki ang naitulong nito sa akin sa maraming bagay." Si Adrian, na may tunay na ngiti na lumitaw sa gitna ng tensyon, ay sumagot, "Walang problema, Joey. Natutuwa akong nakatulong ito. Ang mga kaibigan ay nagtutulungan, tama ba?"

napaisip si Xavi parang may something na pumasok sa kanyang isipan pagkasabi ni Faith tungkol sa kaibigan nito . ''sino ang kaibigan mo na yun ?'' natawa nalang si Faith habang napapailing . '' huwag kang tumawa kung sabihin ko sayo a ..Hindi ko siya kilala pero lagi kaming magkasama noon papunta sa park para maglaro.Pinagtatanggol niya ako sa mga umaapi sa akin . Nakakamiss nga siya eh'' kung bakit nga ba hindi niya natanong ang pangalan nito noon .E di sana nahanap na niya sa internet.Nagbago na rin siguro ang mukha ng kalaro niya noon dahil nga ilang taon na rin ang nakaraan .

Kaibigan? Sandaling nagdalawang-isip si Mariana, hindi niya tinutukoy si Mavros bilang kaibigan. Pagkatapos ng lahat, ito pa lang ang pangatlong pagkakataon na nagkita sila ni Mavros, at hindi talaga mahirap na makipag-usap tungkol sa kaibigan. " Talagang mabuting tao si Miss Ramirez."

Kita sa mukha nya ang pagkailang sa apat kong kaibigan. "I'm Seb. Kaibigan ni Pierre." Inilahad pa ni Seb ang kamay. Nahihiyang inabot naman ni Nika ang isa nyang kamay at nag shakes hands sila. Tinulak naman ni Dan si Seb at kinuha ang kamay ni Nika. "Dan nga pala baby, kaibigan din ako ng jowa mo." Sabay kindat kay Nika. "Hoy! Hindi mo baby yan! Baby ko yan animal ka!" Singhal ko sa kanya na ikinatawa lang nya at namakyu pa.

Sabi niya sa akin habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko. “Akala ko noon ang ginawa niyo sa akin ni Pia ang pinakamasakit. Pero hindi pala, ang tanga ko kasi nagtiwala ako. Nagtiwala ako sa mga tao na akala ko mahal ako at mahalaga ako. Ikaw na bestfriend ko, niloko mo ako at pinagtaksilan. Ganun rin si Pia na akala ko kaibigan ko pero hindi pala niya ako tinuring na kaibigan. At si Cathy na akala ko kapatid ang turing sa akin. Pero siya, siya ang ang sumira sa pagkatao ko. Sa hindi ko malaman na dahilan. Kung ano ba ang nagawa ko sa inyo na kasalanan? Para saktan niyo ako at paglaruan.” Umiiyak na panimula ko sa kanya.

itinuro niya ang mga lalaking kasama sa dalampasigan kanina. Umangat ang sulok ng labi ko. Hindi ko alam na kahit isa siyang bilyonaryo ay nagagawa niya pa ring makipagkaibigan sa mga normal na tao. Akala ko ay sa nobela lang nag-e exist ang ganito. “Andra, ito ang mga kaibigan ko rito sa San Isidro. Si Marlon, Jack, Dino, Paco, at Yael.” Isa-isang tinaas ng mga ito ang kanilang mga kamay habang pinapakilala sila sa akin ni Jacob.

nag-aalalang tugon ng matalik na kaibigan. Na-touch naman si Kit sa mga sinabi ni Mikka. Kahit kailan talaga ay napaka-maalalahanin nito. Magmula pa noong high school ay magkakilala na sila, at hanggang ngayon ay magkasama pa rin silang dalawa. Si Kit, bilang isang photographer, at si Mikka bilang isang sikat na make-up artist. Kahit magkaiba ang pag-uugali, nag-click naman sila bilang magkaibigan. Hindi man magkadugo, they were like sisters to each other. Alam nila ang lahat tungkol sa isa’t isa, kaya walang balak magsinungaling o gumawa ng kwento ni Kit sa kaibigan. “Mikka…” bakas ang pag-aalala sa tinig ni Kit. “May problema ako.”

Napahawak si Amara sa parte na kung saan siya pinitik ng kaibigan “ Alam mo akala ko sa tagal natin na magkaibigan akala ko hindi ka nagagawa pa ng ikagugulat ko pa. Hindi pala meron pa pala. Ako ba naman ang pag intindihin mo sa sarili mo ah” Amara clinging to her arm. Giving this cute pouty face to her friend. “Ay nako umayos ka. Sagutin mo tanong ko. Gusto mo maging masaya kapatid mo diba”

ayaw talaga papigil ng kaibigan ko. "Miss, wala kang alam pwede? Umalis na kayo." sabi nito. Halos Umakyat lahat sa ulo yung dugo sa katawan ko ng balingan ako nito at iduro. Nangatog ako ng ako naman ang balingan. "Ikaw, ialis mo na yan ditong kaibigan mo." "O-opo.. A-alis n..na kami.. Cita.." "Hindi kami aalis dito! Hanggat nandito k.."