Draw Weapons Novels & Stories

𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 5 • The warehouse air was thick with dust and tension. My boots echoed against the concrete as I strode quickly into the front area, katana strapped tight against my back. “Uno, there are two approaching at the front,” Quatro’s voice cut through the static of the comms. I adjusted the grip on my weapon, but before steel could sing, the shadows moved. Two men emerged, their eyes locked on me, their movements coordinated like predators circling prey.

Huwag nitong sabihing gagamitin nito pati ang mga riple sa kanilang pagsasanay? "What?" Tinaasan siya nito ng isang kilay. "Kaya nga kita pinagsuot niyan." sambit nito sabay tingin sa suot niyang vest. Dinampot nito AK 47 at kinasa iyon. "T-teka, 'yan ba ang gagamitin mo una?" Medyo kinakabahan niyang tanong. "Of course not," Muling ipinatong ni Natalia ang AK at dinampot ang glock 17 na pistol. "Mag-umpisa tayo rito."

“Who.” “Those rival cocksuckers. The *She’s next* pricks. They’re begging for hell.” Rain lashed windows like whips. Coordinates pinged. “Location.” Click. Holster snapped shut over his Glock—loaded with hollow-points for maximum ruin. Blood would flow tonight. **The Plea** Cana jolted awake to void—bed a cold grave. Terror exploded: visions of chains, that warehouse hell. “Carlo!” Bare feet slapped marble, bursting into the office. Him: black death gear, gun gleaming like a promise of apocalypse.

sigaw ng kapatid ko mula sa labas. Mabilis akong tumingin kay Zahara. Walang salita, pero nagkaintindihan kami agad. Sumunod siya. Alam niya na. Kinuha ko ang black duffel bag mula sa ilalim ng kama. Mabigat. Punong-puno. Mga baril. Silencer. Shotgun. Lever-action rifle. Mga granada. We moved fast. Pasakay pa lang kami ng van nang—

Humikab pa siya, at ipinikit ang kaniyang mga mata, habang patuloy pa rin sa paglalaro sa maliit na patalim. “Kanina mo pa pinaglalaruan ‘yan,” puna ko nang hindi ko na mapigilan. “Ano bang tawag diyan?” Hindi talaga kasi ako pamilyar sa mga weapon. Ang tanging alam ko lamang ay kutsilyo, pero kasi, habang tinitingnan ko ang hawak ni Darius. Hindi ko talaga maiwasang mapaisip.

Binuksan niya ang isa sa mga pinto sa hallway at ang tumambad sa kanyang mga mata ay nagdulot ng labis na pagtataka sa kanya. Sa loob ng silid ay isang malaki at malawak na mesa na puno ng iba't ibang uri ng armas. Mula sa mga baril, taser gun, martial arts weapons, kutsilyo, iron fist brass na may matutulis na dulo, espada, bows at palaso, dagger at lahat ng iba pang uri ng armas na hindi niya alam ang mga pangalan.

natatawang paliwanag ni Denver. Inalis ko muna ang sing-sing kong suot at nilapag ko ito saglit at hinawakan ko ang dalawang Needle Weapon na ito. Pang assassin ang ganitong gamit dahil madaling dalhin ito at madali din gamitin, mas lalo kung bihasa kana. RHYSAND VALDIS MAXIMILLIANO

“Pero Lay, naiintindihan mo naman- “At naiintindihan mo rin naman hindi ba na marunong akong gumamit ng rifle, revolver, air gun, shotgun, machine gun, assault riffle, pistol at kung anu-ano pa.” Nawala ang ngiti sa labi no’ng Lizette samantalang si tita sa tabi ko ay nakahawak na sa bibig niya para hindi makalabas ang tonog ng tawa niya. “At kung hindi mo pa rin maintindihan, marunong rin ako gumamit ng kutsilyo, katana, rapier, tachi, at sabre. Lahat iyon ay pang katay ng taong hindi makaintindi sa salitang hindi ako papayag.”

Kita ang pusod ko dito. Sinuot ko ito at kasunod nun ay ang belt ko. Ipinusod ko ang buhok kong nag kukulay dagat na ngayun... nilagay ko ang isang katana ... nag lagay din ako ng maraming shuriken at kunai... sa kumuha rin ako ng wall bomb, smoke bomb, flash bomb. Pati narin ang mga lason.. May nilagayy din akong skin bomb...... and last but not the least ay archer ko at sinukbit ko sa likod ko ang bag ng palaso....

Parang bagay na pwede niyang suriin at paglaruan? Hindi siya papayag. Kahit patayin siya. Sa desperasyon, naramdaman niya ang bag sa gilid ng kama. Doon palagi nakalagay ang kanyang mga self-defense weapons. At doon, nahawakan niya ang folding knife. Agad niya itong inilabas at itinapat sa leeg ni Argus. Nanginginig ang boses ngunit matalim ang kanyang titig. “Subukan mong hawakan pa ako! Sige, subukan mo!”