Ease The Pain In Tagalog の小説・ストーリー

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Kaagad itong umibabaw sa kaniya para pagbigyan ang kaniyang kahilingan. A loud, broken gasp tore from her lips as he slid his hard, thick length into her soft folds . . . slow enough to make her ache, deep enough to feel the indescribable pain. “A-ahh . . . D-dahan-dahan, masakit . . .” aniya. Marahan naman ang naging galaw ng lalaki, hanggang sa bumilis nang bumilis. That pain disappeared fast, replaced by a pleasure that felt so amazing. It made her beg for more right then and there.

mahina kong daing, “ma–masakit..” “Sandali na lang to..” sagot ng lalaki, na bahagya ng pinapawisan. Pumatong siya sa ibabaw ko, at kinuha ang aking mga kamay, saka hinawakan niya sa aking ulunan, “just endure the pain. Panandalian lang iyan, mapapalitan din ng sarap..” Saka niya muling siniil ng halik ang aking labi.

"Do the things that make you happier. Meet more friends, laugh more and learn to let go the past. Let the pain go at huwag mo iyong ipunin sa puso mo. Dahil in the end, ikaw at ikaw pa rin ang talo." "Okey po," sang-ayon niya para patigilin na ang ina sa pagsasalita. Hindi pa siya ready sa pamamaalam nito. Hindi pa siya ready na pakawalan ito. "kailangan 'nyo na pong

Pero nang umuwi sila ng Pilipinas ay binalik ko na rin naman kaagad dahil wala akong time magluto at hindi ako parating sinasaniban ng kasipagan na magluto. I am content. I'm really content. Sa bawat araw na dumadaan ay nagtatagumpay akong maiwala ang sakit sa dibdib ko. Mas guminhawa ako at mas naging kampante ako. The pain is slowly fading away and I am so happy with that. Sobrang saya ko dahil malapit nang mawala ang sakit na dala ko. The pain from what happened in the past needs to disappear.

nakikiusap nitong bigkas kaya wala sa sariling dahan-dahan siyang tumango "Okay..sige...basta siguraduhin mo lang na hindi ko ito ikakamatay ha?" seryoso niyang sagot dito. Gumuhit naman ang matamis na ngiti sa labi nito kasabay ng paghaplos nito sa kanyang pisngi "Of course! Walang masamang mangyari sa iyo. After ng pain, makakaramdam ka din ng sarap. Believe me , Sweetheart!" nakangiti nitong sagot sa kanya kaya naman kaagad na din siyang tumango

mariing saad ng binata na pilit ikinakalma ang sarili. “Pero—” Hindi na nagawang maituloy ni Kenji ang sasabihin ng dalaga nang agawin niya ang pagsasalita nito. “P’wede manahimik ka na? Ang sakit na ng tainga ko! Nababanas na ako kanina pa!” iritang saad ni Kenji na hindi na nagawang pigilan ang inis na kanyang nararamdaman.

dagdag nya at may tinignan sa notes. "Nagtatagalog ka pala?" "Ha, oo bakit?" Napatampal ako sa noo. "Doc, pinahirapan nyoko, bobo ako mag-english tas marunong ka pala magtagalog haha" "Ows, pasensya na hihi" tawa nya. "It's okay" "Umm I recommend applying a warm compress to the area for comfort. Over-the-counter pain relievers like ummm...ibuprofen can also help manage the discomfort" dagdag nito

tingin nito sa kanya habang nilalantakan na ang pizza na inorder nito kanina. "Hindi ganoon kadali ‘yon." Salungat niya sa sinasabi nito. "Alam kong hindi madali. Pero ano ba ang madali para sa iyo? Ang bigyan sya ng chance? O, pahirapan ang sarili mo hanggang sa kainin ka nyang sakit na nararamdaman mo? I've been through a lot of pain, Ash. You knew very well that pain is like my oxygen to live with. But now, see I've learned how to live with it. Nasasaktan ako pero at least nagiging masaya ako. You see my point? Pain and happiness coincide on each other. Hindi porke’t ayaw mong masaktan hindi ka na masasaktan…"

Hihintayin ko na lang kung kailan siya handa. "Shush... It's okay, I understand. I appreciate all your efforts pero Viv, pain is inevitable, kahit ayaw natin, masasaktan at masasaktan tayo." Humiwalay siya sa akin, pulang-pula ang kanyang pisngi at ilong. "Palagi mong tatandaan na nandito lang ako, ha? Pakiramdam ko may problema ka pero ayaw mo lang sabihin, gusto ko lang sabihin na kaibigan mo ako, makikinig ako. Hindi lang palaging ikaw ang naroroon para sa akin."