Ease The Pain In Tagalog Novels & Stories

"Explain for what? Palakas na boses na pagsabi niya sabay paglaki ng kaniyang mga mata na halata ang galit sa kaniyang pagkatitig sa akin. Nagulat mamang ako at nanlaki rin ang aking mga mata sa pagkabigla. "Calm down love mag apaliwanag ako okay? I'm sorry I just want to_. Actually, ipapaliwanag ko namn sa ito ito at naghahanap lang namn Sana ako ng magandang tyempo para sabihin sa iyo ito.

"Your legs? Bakit? Sumasakit ba?" "No, ummm...gusto ko na kasing ipaalam kina Isaac na nakakalakad na ako. Napapagod na kasi akong magpanggap. Masyadong limitado ang nagagawa ko dahil sa pagpapanggap ko tapos, I'm also so sick using this wheelchair na. Ano ba'ng dapat kong gawin?"

Ganitong sakit pala ang ipinaparamdam ko kay John sa tuwina dahilan para makagawa siya ng isang malaking pagkakamali sa akin. Ayaw ko nito. Ayaw ko ng ganitong pakiramdam dahil masakit at paramg pinipilipit ang puso ko. Sobrang sakit na halos hindi na ako makahinga sa pag-iyak. Please, can someone take this pain away fom me? Ayaw ko nito. Masyadong masakit at hindi ko kaya ang ganitong klaseng sakit. Please. Please, someone take this pain away. It damn hurts. It truly hurts. Napaluhod na lang ako sa sobrang sakit na nararamdaman ko at napahagulgol ng iyak.

Bigla niyang nakalimutan ang sakit sa katawan at siya ang nagmaneho. Napaungol si Dante dahil sa sarap nang nasa dibdib na niya ang halik ng kaibigan. Hinayaan niya lang ito hanggang sa makarating ang mainit na labi nito sa pagkalalaki niya. Halos mabaliw siya sa sarap at puro ungol na lang ang namutawi sa kaniyang lalamunan. Ang galing magpaligaya ng kaibigan gamit ang bibig at kamay lang.

Sa tingin niya ay iiyak ang dalaga. Ito na nga ba ang inaasahan niyang mangyayari. "Bite me whenever you feel the pain, honey. I can't stop now. Eventually, mawawala din ang sakit." usal niya na kahit siya ay nahihirapan sa pagpipigil. Kanina pa niya gustong angkinin ng tuluyan si Gabriella pero batid niyang hindi ganoon kadali ang magiging pag-angkin niya dito.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin. "Gusto kong mag sorry kasi ang tanga mo." Hindi ko maiwasang mapangisi. "Oh, nagsisisi ka na? Wow naman, the ever wonderful Sayuri De Chavez has come to apologize to the pitiful little me. I feel so blessed and honored. Sa wakas nagising ka rin sa katotohanan. Ang hirap siguro ano?" She anxiously tap her foot repeatedly, sign na nagsisimula na siyang magalburoto.

His trying so hard not to hurt me so much at my first. Unti-unti, his trusting deeper, but the pain wasn’t go away. It’s unbearable. He kissed me all over my face to ease the pain I am feeling, at maya-maya pa mas bumilis pa ito na tila may hinahabol. At tinatangay ako nito sa dako pa roon hanggang sa sabay naming marating iyon.

“H-hey, how are you f-feeling?” “L-lumayo ka nga!” tanging sagot ko dahil sobrang lapit ng mukha niya sa akin. Nakahiga ako sa sahig at ang aking ulo ay nasa kandungan at bisig niya. Mas lalo tuloy akong napalayo at agad na tumayo. “Aghh..” daing ko ng maramdaman ang sakit ng aking kaliwang ankle. “I can't see anything wrong in your legs. Pero sumasakit? We need to go in the clinic.”

hindi siya makapagsalita siguro iniisip nito may gagawin na naman ako sa kanya. "HAIIRO!! ARGH!" Ilalapat ko na sana ang labi ko sa labi niya ng bigla niyang higitin yung pierce sa tenga ko. Note: Haiiro means ouch! "'Yan ang nababagay sayong manyak ka!" Tinulak niya ako palayo sa kanya at natumba ako sa sahig. Ouch! Ano bang problema nung babae na yun! Nagdudugo na tuloy ang tenga ko. Lumabas siya ng kwarto at hindi ko alam kung san pupunta. Lumabas na din ako para ipagamot sa katulong yung sugat ko.