Ease The Pain In Tagalog Novels & Stories

Nagmulat siya ng mga mata at muling masuyong tinitigan ako. “Don’t be scared, okay? Masakit ito sa simula pero saglit lang,” masuyo niyang hinaplos ang isang bahagi ng pisngi ko. “Trust me okay? Promise, the pain won’t take long. Don’t worry, pangako, paninindigan kita-”

aniya saka marahan akong niyakap. Parang maiiyak na talaga ako. Sobrang hindi ako okay. I was really hurt. If only I could get rid of this pain easily. "Hindi ka pa natuto sa'kin. Sa susunod tingnan mo munang maigi kung asukal nga ba ang nasa garapon kasi hawig na hawig sila ng iodized salt e. Para naman hindi maging maalat 'yong kape mo." Tila panenermon niyang sabi.

he asked. Pagod akong umupo sa kama at nagtanggal ng sapatos. "It was fine. Sumakit lang 'yong utak ko sa pagbabagong morpoponemiko." "A what?" "Pagbabagong morpoponemiko." "Ano? Pagbabagong meralko?"

Kanina pa'to tumitigas baka hindi ako makapag pigil. “M-masakit ang pagitan ng dalawang hita ko.” She hummed pointing between her thighs. She mean her pussy, yeah I know its hurt. Umayos sa pagkakahiga si Leioqe bago bumuntong hininga. “Take a rest little pussy, what do you want to eat? I'll buy it for you.” I asked but she didn't respond. She might doesn't understand what I've asked. “Anong gusto mong kainin” Paulit kong tanong translating it into tagalog. Her eyes point at me, her quiet face made her look so innocent.

Adeline PAGKAGISING ko pa lamang ay masakit pa rin ang ibaba ng aking tiyan, hindi dahil sa pagod kundi dahil sa matinding kirot na natira sa aking dibdib. Sa tabi ko ay tahimik at payapang natutulog si Matthew. Ang kaniyang braso ay nakaparada pa rin sa aking baywang, ngunit para sa akin ngayon ay tila isang mabigat na tanikala.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Tanging tunog ng kobyertos na tumatama sa babasaging plato ang maririnig. "Gusto ko lang humingi ng sorry sa inasal ko kanina. Hindi ko sinasadya, marahil ay pagod lang ako kaya nasabi ko yun." wika niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Himala! Marunong palang humingi ng sorry ang isang Jarred Raqueza. Akala ko nakalimutan niya na ang bagay na yun. Ngumiti ako sa kaniya. Wala namang dahilang para diko siya patawarin.

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Itinapat niya ang bibig sa tainga ko at nagtayuan ang balahibo ko hindi dahil sa mainit niyang hininga kundi sa sinabi niya. "A painful punishment but pleasurable." Tumingin siya sa akin na mayroong nakakalokong ngiti. Bago pa man ako makapagsalita ay hinalikan na niya 'ko agad. Binuhat niya 'ko at nagpalit kami ng pwesto. Isinampa niya 'ko sa lababo habang hindi pa din kumakalas sa mga labi ko. Naramdaman ko ang mga kamay niyang gumagapang papunta sa dibdib ko at minasahe niya iyon.