Emotionally Drained Quotes Novels & Stories

nangako na ako sa sarili ko na hindi na ako iiyak pero bakit ganito kasakit? Ngayon damang-dama ko na 'yong pagod sa katawan ko. Damang-dama ko na 'yong sakit sa puso ko. "T*ngina akala ko manhid na ako e," I sniffed. "But all of a sudden I felt really tired. As if the world had drained me for everything," I said in a raspy voice. "Dwight, I felt drained," ulit ko. Tumayo s'ya sa kama at saka s'ya lumapit sa 'kin upang yakapin ako. And that moment I started to burst into tears, wala akong nagawa kundi ang humikbi.

he murmured as he kept kissing my head. Pilit akong nagpumiglas ngunit mahigpit akong nakakulong sa braso niya. "Let me die, Jairon. I don't deserve to live," pumipiyok kong sambit sa gitna nang paghagulhol ko. "Ssshhh. I get it, you're emotionally stressed. Please, rest, Quennie. Stop thinking this shit."

Napa yuko naman ako at bumuntong hininga. " Minsan Kasi Prof nahihirapan na din ako sa sitwasyon ko, Alam ko Naman na dapat maging thankful parin ako sa lahat ng mga nangyayari sakin ngayon but I'm so exhausted sa lahat ng nangyayari. Pressure na pressure na ako sa Buhay ko dahil ako Ang breadwinner lahat ng atensiyon ng mga taong malalapit Sakin ay nakatuon lang Sakin para akong puppet, para akong robot" sambit ko. Gusto Kong umiyak pero Wala akong lakas para ilabas lahat ng nararamdaman ko gusto ko lang tumulala at tingnan Ang mga Ilaw na nasa baba.

madamdamin kong sabi. "At magdadrama ka na naman ba?" "Ngayon nga lang ulit ako nagdrama, bawal ba?" nguso ko. "Sanayin mo na lang ang huwag magdrama at huwag mag-overthink. Nakakasama iyan sa kalusugan mo," concern na sabi nito. Alam kasi nito na very emotional ako at nagkaroon ng depression, kaya mahina talaga ang loob ko. Kahit gusto ko man maging matapang, ay hindi ko magawa kapag umatake na ang anxiety at depression ko.

“Pero hindi rin kita hahayaan na malunod sa self-pity. Kung kailangan mo ng tulong, nandito ako. Pero kung kaya mo, hahayaan kitang gawin kasi alam kong hindi ka mahina.” Napakagat ako sa labi. Ramdam ko ang kirot sa dibdib, hindi dahil sa sakit ng katawan, kundi dahil sa dami ng emosyong binubuksan niya sa akin, mga emosyong pilit kong itinatago para lang hindi niya ako kaawaan. "Salamat," mahina kong sabi. "Hindi mo lang alam kung gaano kahalaga sakin 'yung mga sinasabi mo."

Tanong ko, nakakahiya naman kasi. “Oo naman, mag-o-on na lang ako ng playlist. Kailangan mo ng pahinga girl,” sabi pa nito na pasulyap-sulyap sa 'kin. Kaya naman 'yon ang ginawa ko, pumikit ako hanggang sa kainin na ako ng aking antok. Pagod na pagod ang pakiramdam ko, pakiramdam ko na drained ako. I'm emotionally and mentally tired...

Just when I thought I was making progress in moving on, Chae would come back into my life and reset all my efforts. "Chae, ang hirap," I said, my voice tinged with sadness. It was exhausting to keep going through this emotional rollercoaster. I just wanted Chae to leave me alone, to give me a break from the constant emotional turmoil. "So please for once naman tantanan mo na ako. Pag-pahingahin mo naman muna ang puso ko," I pleaded, my voice filled with desperation. I was begging Chae to let me go, to give my heart some rest from the constant emotional upheaval. "Durog na eh, wala ng natira sakin," I said, my voice cracking with vulnerability. I was broken, with nothing left to give. Chae's

Hindi ako dapat maging emotional eh dahil trabaho lang naman yun. "It's okay to have moments of weakness, it's okay to cry, it's okay to breakdown. But don't forget to remind yourself that you have to get up and move forward. Remind yourself that you are strong. You are still young, you have so much to offer. Someone out there will appreciate and cherish you for who you are. Don't mourn for someone who's okay with losing you." Matagal akong hindi nakapagsalita. Nakuyuko lang ako pero patuloy na nag-uunahan ang mga luha sa aking pisngi.

mahinang tanong ko at hindi inaalis ang paningin sa karagatan. “Best because you know you have someone to be with you on your worst days, you have someone to lean on, you have someone to talk to when you feel yourself about to burst with too much emotions.” Ngumiti ito at uminom sa kanyang bote, doon ko lang din napansin na ubos na ito. “At the same time, it’s worst.” “Why?” naguguluhan kong tanong.

Hindi ako sumagot dahil ang tingin ko ay nasa kotse na mukhang papausad na. " Hoy Azul!, Uma-attitude ka pa! Ikaw nga itong basta ng iwan at naglahong parang bula without any goodbye. Kahit sana sinabi mo na lang na—putang'ina mo Dragen salamat sa pag papatambay sa aking sa lintik na lugar mo at aalis na ako. O di k'ya sinabi mo na lang na—napakabuti mo dude sana mabaog ka at di na tigasan kahit kailan. Hype ka dude natataranta ako kanina ng makita kong wala ka, baka kasi nilamon ka ng sofa wala ka kasing abiso na aalis ka na lang basta. Basta pagtingin ko wala kana!? " Mahaba ang litanya ni Dragen talaga ito ang katangian na minana niya kay ninang Em-Em daig pa ang inahing manok na mangingi