Enrico's Trap の小説・ストーリー

pasaring ko na ikinangiti nito at nauwi sa mahinang tawa. "Walang nakakatawa—, Tristan!" Napatili ako nang patalon itong sumampa sa kama at niyakap ako. "Huwag mo nga akong yakapin! Doon ka sa Emmanuel mo!" Pinupog nito ng halik ang leeg ko dahilan para makiliti ako. "Tristan, ano ba?" "Nagseselos ka rin, 'no?" "Hindi!" "Asus! Selos ang ale."

mahabang paliwanag pa ni Enrico. "Akala ko kanina ay katapusan ko na bago ako mawalan ng malay. Anong nangyari sa mga kumidnap sa akin?" wika ni Girly na hinawakan ang isang kamay ni Enrico. "Nagpaiwan sa isla ang pilotong kasama namin ni Nick at siya na ang nagtali sa mga kidnaper na napatumba namin ni Nick ng makipaglaban kami sa kanila. Buti na lang at may dalang baril si Nick kaya naunahan niya ang lalaking ginawa ka pang hostage kahit wala kang malay. Si Edgar at ang mga kasama niyang pulis ang mga kumuha sa kanila sa isla. Nasa presinto at nakakulong na ang mga kumidnap sa iyo." dagdag pang kwento ni Enrico.

Ginamit ko iyong nakasabit na towel rito sa loob ng restroom pampunas sa aking mukha. Huminga muna ako ng sobrang lalim bago lumabas ng rest room. Sa mahabang sofa na ako dumiretso at umupo ro'n. Nakatingin si Logan sa akin kaya umiwas ako ng tingin. Pinokus ko na lang ang aking sarili sa news flash sa television. Kumunot ang noo ko nang mabasa ko ang headline ngayon. David Lufengco and his father Alfred Lufengco caught in Paris together with a woman.

Ilang minuto pa muna akong naghintay dahil ramdam ko pa rin ang presensya ng dalawa sa likod ng nakasaradong pinto. "Eavesdropping huh." komento ko habang dina-dial ko ang numero nung kaibigan ko. Ilang segundo ang lumipas nung pumailanlang ang boses ni Kian. "What is it!?" Galit na tanong nito. I rolled my eyes. "Benz Colminares, Andrian Salvador. Find any information about them and I want their business to be crash first thing in the morning." Binaba ko ang tawag ng hindi hinihintay ang sagot ni Kian. "I will make sure, you get the justice you deserve, Carina."

Niluwagan ng lalaki ang necktie at napako ang mata sa bitbit nitong envelope. "Paano ka nakapasok?" Nilampasan ito ng lalaki at umupo sa couch na agad isinandal ang likod doon. Imbes sagutin iyon ni Rhesa ay pabalang nitong inihagis ang envelope sa center table. "Ano 'yan? Pati girlfriend ng anak mo ginagawa mong babae mo?"

Ang babaeng ito ay mukhang banayad at tahimik, ngunit sa katotohanan, ang kanyang puso ay mas malamig kaysa sa sinuman; ito ay isang pusong bato na hindi kailanman maiinit. Ang mukha ni Trevion ay tense, ang kanyang mga mata ay umiikot tulad ng tinta, ngunit mabilis niyang pinigilan ito. Nang lumapit siya kay Dianna, kumilos siya na parang hindi niya siya kilala, malamig na naglalakad sa kanya at kaswal na pumipili ng isang upuan. Sinulyapan ni Rafael Montevilla si Dianna nang may kahulugan, at nakita na walang intensyon si Trevion na kilalanin siya, kaya maaari lamang siyang magpanggap na hindi siya kilala.

bulong ko habang yakap-yakap ang sarili ko. Matapos ang sampung minutong putukan, bumukas ang pinto ng pantry. Nakatayo si Kalix, may kaunting dugo sa laylayan ng puting t-shirt niya (na puno pa rin ng harina), at hawak ang isang baluktot na sandok. "It's clear," sabi niya. "But Donatella escaped. She’s already working with Marco Greco. The 'Sweet Trap' is officially in play."

Sa buong pagkakakilala niya sa binata, wala itong pinapalampas kahit gaano kaliit ang ginawang pagkakamali. Isang matalim na tingin ang ipinukol ng mayordoma kay Eunice, tila nagbabanta na hindi na ito maaaring gumawa ng kahit anong mali pa. Umiwas naman ng tingin si Eunice at yumuko na lamang, nagpapanggap na walang alam at walang kinalaman sa nangyari. “Señorito, sigurado po ba kayo na hindi ninyo paaalisin si Eunice?” tanong ng matanda sabay sulyap sa kinaroroonan ng dalaga.