Enrico's Trap Novels & Stories

Nasa masukal na gubat sila ngayon ngunit maya-maya ay nagulat sila ng may makita silang mga sumusunod sa kanila. Napayuko silang lahat ng paulanan sila ng bala ng mga ito. "Enrico!" singhal ni Glory na ibinigay kay Enrico ang baril na kinuha niya kanina. "This is perfect!" saad ni Enrico at saka ginantihan ang mga kalaban. Napatumba niya ang isang sasakyan ngunit nadagdagan pa ng dalawa ang sumusunod sa kanila, tatlong kotse laban sa isa.

Hindi na natapos nito ang kanyang sasabihinng akma kong i hahampas muli ang tray na aking hawak. "Shut your mouth, your dimwit!" Galit kong sigaw kay Lukas bago Akman ihahampas muli ang aking hawak na tray. Nagtatakbong lumayo ang tatlo sa 'kin at nagtatawan pa sila. Mga buwisit na bata!! Binato ko ang aking hawak na tray sa kung saan at sakto nmang dumaan ang isang Lalaki at sakatong sa mukha nya tumama ang Tray .

hiyaw niya pabalik. "HAHAHAH sinong bobo sa atin ngayon ha? Kayo na lang ang natitirang tauhan. Ang mga pinagbantay mo sa bihag niyo tanga-tanga, hindi kilala ang kasamahan," tumawa pa ulit ako. "Traydor ka Enrico!" hiyaw pa ulit nong boss nila. Akmang tutukan niya si Enrico ay binaril ko na ang kamay niya.

"Hindi ba’t gusto mo lang makita ko ito? Ngayon na nakita ko na, may problema ba kung susunugin ko ito?" Nagpatuloy sa pagkasunog ang envelope, kasama ang mga larawan sa loob nito. Nanginginig si George habang nakayuko, halatang natakot. "W-Wala, Uncle. Walang problema." Matapos masunog ang envelope, ibinagsak ni Mateo ang lighter at malamig na tumingin kay George. "Sino ang nagbigay sa’yo ng mga larawan?"

Walang pakialam, sabay pa halos sa kanilang hakbang, tumungo siya patungo sa pinto. Natigilan si Enrico. Hindi niya inakalang mabubunyag agad ang maliit na pakana nito at ang higit na ikinagulat niya, sa halip na mahiya o masindak, may lakas pa itong magpakita ng kumpiyansa, tila siya pa ang may hawak ng laban. Para bang may biglang liwanag na sumiklab sa isipan ni Enrico, isang matinding pagkaunawa na hindi niya inasahan.

Direkta sa kamay niya. Bumagsak ang baril, at sumigaw siya sa sakit. Tumakbo si Alessandro, sinipa ito sa tiyan, sabay tinapon sa lupa. Bago kami umalis, tinapunan niya ng malamig na tingin si Enrico. “You should’ve never touched what’s mine.” Sabay hinawakan niya ang kamay ko, at tumakbo kami sa ulan. Habang umaandar ang van palabas ng villa, ramdam kong nanginginig pa rin ako.

bumulong ako, ngunit ramdam ko—alam niyang alam niyang panalo na siya sa laro. Ngumiti siya, at naglakad palayo, pero alam kong nagtatago ang nais niya—ang nais ko. Ang trap na itinayo niya ay masyadong mabisa. Ang bawat touch niya ay may kasamang pangako, bawat salita niya ay may halong pang-aakit, at alam kong sa bawat galaw niya, mas lalo akong napapaikot. “Maghanda ka na lang, Agatha,” bumulong niya bago lumabas ng opisina. “Marami pa tayong haharapin. At sa huli… hindi mo maiiwasan ang akin.”

Nabigla man sa nasaksihan buhat sa kaniyang ginawa ay ‘di ko maiwasang isiping kaysarap pakinggan ng aking ngalan mula mismo sa kaniyang bibig. Gusto kong yakapin at hagkan ito sa kaniyang labi ngunit hindi maaari. Ayokong matakot ito sa aking anyo at ayoko ring matapos ang mga sandaling hawak-hawak niya ang aking kamay. Kay saya-saya ng aking pakiramdam at para akong nasa magandang alapaap ng Enchantria. “Sana’y pagbalik natin ng Enchantria, ako’y iyong tanggapin anuman ang aking anyo,” malungkot kong sambit.

Malamig ang centralized aircon pero namumutil ang mga pawis niya. "Okay na ba ang problema mo?" mahinahong tanong ni Enrico sa kaniya pagkalapit nito. Inirapan niya ito at humalukipkip na sumandal sa dingding. "Problemang ibinigay mo sa akin! Kung hindi dahil sa iyo, hindi ako nataga ng kasinungalingan ko." Nabuhay na naman ang inis niya rito. Inutusan ni Enrico si Marco na iwanan muna sila nito. Tumalima naman ang bodyguard.

"Yung baril-," "Wag mo yan pansinin, Nenita," sabat ni Janice. Tinaliman niya ng tingin ang lalaking nasa tabi ko na ngayon ay malayo na ang agwat sa akin." Lagi niyo nalang dinadamay si Nenita. Ikaw, Enrico, tumigil ka na sa pang aasar, " sinalo ni Enrico ang throw pillow na binato sa kanya ni Janice. " Oo na! Territorial masyado, manang-mana sa ama at nakakatandang kapatid, " himutok nito at nag peace sign sa akin.