Enrico's Trap Novels & Stories

Nakahinga naman ng maluwag ang anim na lalaki ng tumango ang matanda. "Kinidnap si Jeruzah sinubukan namin siyang sagipin ngunit mga armado sila ilan sa amin ang sugatan. Kung maari iligtas niyo ang batang iyon," mangiyak-ngiyak na wika ng isang ale na nagngangalang Lolet. Gulat naman ang masasalamin sa mga lalaking San Cuenco habang si Makas at Kit ay parehad na nagiigting ang mga panga sa galit.

"Tumawag ka kapag nagkaproblema. " "Yes po! " Pinara ni Enrico ang paparating na trycicle. Siya na rin ang naglagay ng bag na dadalhin ni Nenita sa loob ng trycicle. Nakasakay na rin si Nenita ngunit hindi parin nawawala ang pag alala sa mukha ni Enrico. Ganito ito palagi kapag uuwi si Nenita. Dahil alam niya kung ano ang kahinatnan ni Nenita sa kanilang bahay pagka uwi nito at naroon ang ama ng dalaga.

tanong din niya kahit may clue na siya. "A, oo tagariyan lang ako o, sa may pakurbang daan diyan," sagot ng lalaki na ikinatuwa niya. Iminuwestra pa nito ang pinagbuhatan kanina. Kung ganoon ay tama si Minerva sa kutob nitong pakikita uli ito sa kaniya. Siya naman ay maling-mali sa akala niyang tagamalayo ito. Natutuwa talaga siya dahil pagkalapit-lapit lang pala ng tinitirhan nito mula sa apartment nila ni Mine. "S-Siya nga pala, Ana. M-May b-boy friend ka na ba?" tanong ni Enrico na bahagya niyang ikinagulat. Napalingon pa siya rito.

Hindi ko maintindihan ngunit nakakaadik ang amoy na 'yon. "Hala!" Napatakip pa si Trinity sa kanyang bibig dahil sa hindi makapaniwala, pinagmamasdan niya pa ang malalaking mga braso ni Axis. Ang grey niyang t-shirt ay hapit na hapit ito sa kanyang mga braso kaya kitang-kita ang laki ng braso nito. Gano'n din ang itim na maong niyang pants na mas lalong nakakadagdag ng kagwapuhan sa kanyang mukha, at ang magulong buhok na nakakapang-akit sa mga babae.

“As I remember, ang pamilya mo ang may kasalanan sa amin ng pamilya ko… kaya bakit parang kasalanan ko pa? Hindi ba dapat ikaw itong isama ko sa impiyerno ko—“ “Then do it, Yuri.” Humarap si Red at tumingin ng diretso sa kanya nang malamig ang ekspresyon. “Go and take me to your hell, I’m willing to be there… with you. But if you are going to leave me hanging, well sadly to say that I’m going to keep chasing you until I captured you again.” “R-Red…” “Hindi ako papayag nang hindi tayo makulong sa impiyerno ng isa’t isa, Yuri. I’m going to take you here with me forever… and you can’t escape even if you run fast. Like I said before…. You are trapped with my wrath.”

"Aquila Nera has captured Rafael’s uncle. We will proceed with the entrapment plan.” Nagbuga ng hininga si Enzo. ‘Wait for me, Geri. Wait for me, cara mia,’ anang binata sa isip.

Enrique. Plano talaga nila iyon pero hindi na sana siya tutuloy dahil plano niyang mamasyal kasama si Shalanie ngayong araw bago umuwi ng Toronto. Pero dahil nga sa nagtatampo siya ay pilini na lang niya ang unang plano at iyon ay ang pangangabayo. “Ikaw Boss baka gusto mong sumama,”sabi niya kahit alam niyang hindi ito sasama. At tama nga siya, tumanggi ito. Ano pa nga ba ang aasahan niya?

sabi ko naman dito bago hawakan ang kamay nito. “I can multitask, baby,” he smirked at me and looked at the road again. Pakiramdam ko ay mas nag-init ang pisngi ko dahil sa sinabi ni Enzo sa akin. “Enrico Lorenzo!” saway ko naman sa lalaki dahil nararamdaman ko na rin ang pag-iinit ng katawan ko. Hinawakan ko ang kamay nito at pinagsaklop iyon sa kamay ko. Natatawa naman si Enzo bago dinala ang kamay ko sa mga labi nito at hinalikan iyon.

Walang prenong saad nito, dahilan para masapo ni Mahalia ang kaniyang noo. Saan kaya ipinaglihi ang isang 'to? Masyadong matabil at matalas ang dila, minsan nga'y gusto niyang lagyan ng duck tape ang bibig nito para sa gayon ay manahimik. Daig pa ni Jason ang inahing manok kung pumutak, walang tigil—talaga namang magdamag. Marahan niyang dinutdot ng asa nito dahilan para ito ay mapangiwi.

Apat na araw pa lang akong nagtatrabaho kay Conrad, pero kitang-kita ko na agad kung paano niya tratuhin ang mga empleyado niya. Akala ko masungit na siya noong una, pero mas masungit pa pala. Para siyang dragon na may apoy sa bibig. Lahat ng nakikitang pumapasok sa opisina niya ay halatang kinakabahan, namumutla, o nakikisuyo na lang para ibang tao ang mag-abot ng dokumento sa kanya. Wala talagang empleyado na hindi takot sa kanya. Their reactions say it all. Conrad is an awful boss, a tyrant. Wala siyang pakialam sa mga empleyado niya.