Enrique Gil Mother の小説・ストーリー

Napahigit siya ng hininga. “His father, Former General Emilio Enriquez, and his mother Atty. Milagros Enriquez, were in Basilan together bilang kinatawan ng militar at gobyerno. Nandoon sana sila para sa peace talk with the rebels. Unfortunately, hindi na sila nakabalik,” dagdag pa nito. “D-Did he know?” tanong niya ulit.

"Although we only have an agreement, legally, you are my wife and the daughter-in-law of the Madrigal family. I want to take you to see someone today." Napakunot noo siya. "Sino?" Kilala niya na ang lahat ng Madrigal. "My mother,” sagot nito sa kanya. Mia was stunned for a moment. Hindi siya nakakibo kaagad. Ang alam niya ay matagal ng patay ang ina nito. "Okay." Dinala siya ni Nicholas sa sementeryo. Nagpark lang si Martinez sa isang tabi.

Nagkunwari akong walang alam sa ngyayari sa labas. “Tara,” bati ni Mama sa akin. “Buti naman at bumaba ka.” Tumingin ako kay Enrique ng diretso sa mga mata niya. Sisiw na sa akin ang magpa-awa sa harapan nito. Alam kong baliw na baliw siya sa akin kaya, mahal ko siya pero hindi pa ako handa sa lahat ng maaaring mangyari. Pero alam ko ang totoo. Alam ko ang ginawa niya. Tumabi ako kay Mama at nagsimula nang umarte.

Hindi rin naman siya nakikinig sa akin. Isang gabi, umuulan at wala si mama dahil nasa trabaho pa, nagising ako ng maramdaman na parang may humihimas sa hita ko. Nagising ako at nakita si tito Enrique na nakapatong sa akin. Agad niyang tinakpan ang bibig ko para hindi ako makasigaw. “Tumahimik ka kung ayaw kong patay!n ko ang kuya at mama mo,”

Ngunit kahit noong nakaraang buhay, wala siyang nabalitaan na may kapatid ang stepbrother. “Well, hindi mo talaga malalaman. Dahil anak ako sa labas ni Ricardo Villareal. My name is Enrico Madrigal . . . It’s nice to meet you, Alessandra.” Inilahad nito ang kamay para makipag-shake hands pero tiningnan niya lamang iyon. How can she be friends with her kidnapper? Sa huli, binawi rin nito ang kamay. “Looks like you’re not interested in knowing more about me.” Tumayo na ito mula sa pagkakaupo.

"Ma-Marunong po kayong magtagalog?" "Of course, my mother is a filipina and she teach me speaks tagalog language. Pasensya ka na kung pinakaba kita, don't worry, hindi ako masungit na tiyahin. Honestly, i am very excited to meet my nephew's woman and his child." pahayag nito na may ngiting nilingon si Spade. "Hello kiddo, i'm your tita Elena. Sobrang kamukha mo ang daddy mo noong bata pa siya." saad pa ni Aunt Elena.

Paano naman ang hiling ng kanyang ama? “Sinong tao?” tanong ko, habang nakatitig pa rin sa kanya. Bigla siyang nagbaba ng tingin. “Her name is Elizabeth Herrera. She’s my biological mother.” at biglang nabasag ang boses niya. Akmang hahawakan ko ang kamay niya para icomfort siya, pero bigla niya itong hinila. “Please, wala sanang makakaalam nito. Don’t tell this to anyone, kahit kay Vaughn. This is very confidential.”

Sa ngayon, sila ang representative ko sa mga gatherings and other matters na nangangailangan ng presensya ko bilang isang Marin. Everything's went smooth but I have no clues about Elizabeth. At kung hindi ako nagkakamali, ang sabi niya, ang mama niya ay Filipino. Nawala nalang sila bigla. Tatay Noli told me that Elizabeth's mom's name is Maria at hindi niya alam saan na ang dalawa ngayon. Bigla nalang sila naglaho bigla. Pero malalapitan pa ba nila kami? May pera pa ba sila? Nasaan na sila?

Napatayo si Glory sa gulat na naroon ang kanyang former mother-in-law na si Sonia Villanueva, ang ina ni Enrico. "Oh tita, you're here, but that's weird, did I hear it right? Magkakilala kayo?" tanong ni Ralph. "Siya yung–yung tita mo?" tanong ni Glory. "Yes you heard it right hijo, magkakilala kami," mataray na saad ni Sonia. Alam ni Glory na galit pa ito sa kanya dahil sa nangyari kay Enrico. "H-how? Papaano kayo nagkakilala ng fiance ko?" tanong ni Ralph na tumayo rin at hinawakan si Glory sa bewang.

“Nakiusap sa akin ang iyong ina na kunin ka sa ospital pero dahil hindi siya maaring magpakita doon dahil sa kadahilanang mapapahamak ka ay ako ang pumunta. Iyon na ang naabutan mo, ang makita ako sa ospital at ayain kang sumama sa akin. If I remember correctly, your mother told me something about someone hunting her.” Bahagyang nagkasalubong ang kilay ni Georgina. ‘Was it related to her artwork?’ Sa pagkakaalam niya, ang paintings na ginagawa ng kanyang ina ay masiyadong controversial. “What is my mother’s name?” “Clemente… Clemente Malvar. Iyan ang pagkakaalam ko.” Tumango si Georgina at tahimik na binigkas ang pangalan ng ina. ‘Clemente… such a nice name…’