Novel & Cerita Entablado Ng Unang Digmaang Pandaigdig

Ang entablado ay nakahanda na, at ang katotohanang yayanig sa buong bansa ay naghihintay na lamang ng isang tulak. .

Madalas itong gamitin bilang pangungutya sa simula, ngunit sa paglipas ng panahon ay naging tanda na ito ng pagtitiwala — dahil alam na ng lahat na kapag ang Alyansa ay nagsalita, ito ay batay sa katotohanan, at kapag kumilos tayo, ito ay para sa kabutihang pangmatagalan. Isang taon, dumating ang isang kakaibang hamon na sumubok sa lahat ng ating pinaniniwalaan. May mga natuklasang sinaunang talaan sa isang liblib na kuweba sa kabundukan, na nagsasabing noong unang panahon ay mayroong isang dakilang sibilisasyon na namuhay sa ating lupain — mas maunlad pa kaysa sa ating inaasahan, mayroong mga kagamitang tila mahiwaga, at nakapagbago ng anyo ng kalikasan ayon sa kanilang kagustuhan. Ngunit s

Naglakas-loob akong inihakbang ang mga paa patungo sa taas ng entablado. Nasa unang hagdan pa lamang ako paakyat ng stage nang biglang nayanig ang buong dome at muntik na akong matapilok. Medyo malakas ang ugong na iyon at nagmula ito sa bukana ng Dome. Napako kaming lahat nang makita ang sinapit ng pinto ng Dome. Nagkaroon ito ng malaking butas, at nasira ang kalahati nito.

Nagsalita ang may-ari ng tindahan na nakatayo na sa tabi ni Hevan: "Ang de-koryenteng suklay na iyon ay pag-aari noon ng isang Ginang na ikinasal sa isang Duque. Noong siya ay bumisita sa Tsina, kumuha ng isang maliit na piraso ng tungkod ng Duque ang isang manggagawa doon para gawing de-koryenteng suklay na may ukit na dragon bilang proteksyon. Ayon sa mga kuwento na kumakalat, noong sumiklab ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, dinala ng Duque ang suklay na iyon sa digmaan dahil sa kahilingan ng Dukesa. At ayon sa mga usap-usapan, nakaligtas ang Duque dahil dito." (Noong unang panahon, ang mga tungkod ay mga mamahaling kagamitan na isinusuot ng mga maharlika. Ang uri at hugis nito ay tumutuk

Ang loob ng vault ay puno ng mga dambuhalang istante na naglalaman ng bilyun-bilyong dolyar na halaga ng ginto, mga obra ni Da Vinci na akala ng mundo ay nawala na, at ang pinakaimportante sa lahat—ang Original Covenant of the World Court. "Narito na tayo," sabi ni Valerius. "Ryella, Vladimir... ang pinto ng Inner Sanctum ay nasa harap niyo na. Diyan nakatago ang pangalan ng 'First Emperor'—ang lalaking nagpasimula ng lahat ng ito." "Sino siya?" tanong ni Ryella. "Sinasabi ng alamat na siya ay isang Valente," sabi ni Valerius, nakatingin kay Vladimir. "Ngunit sinasabi ng katotohanan na siya ay isang Cruz."

Natigilan siya. And for the first time in a long time, wala siyang sagot. --- At doon ko napagtanto: ang totoong digmaan ay hindi na tungkol sa kumpanya, hindi tungkol sa yaman, hindi tungkol sa pangalan. Ang digmaan ay kung sino ang unang aamin… na sila’y sugatan.

Sinasaliksik ng Tsina ang gayong mga sandata mula noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Pagkatapos noon, sa tulong ng Diyus-diyosan, ang mga sandata ng panahon ng pamilya Rong ay umabot sa isang napakapangingilabot na antas! Nagsimula nang mag-alala si Jamie. "Ano ang dapat nating gawin? Maaari pa ba nating salakayin ang sikretong base ng pamilya Rong?"

isang paliwanag na sapat na para sa isang mundong sanay na sa mga kakaibang pangyayari, ngunit hindi nagsisiwalat ng buong, nakakatakot na katotohanan. Nagsimula ang huling paghahanda. Ang proyekto ay naging isang pandaigdigang pagtutulungan. Ang pinakamahuhusay na inhinyero at siyentipiko, sa ilalim ng pamumuno nina Ivan at Jorge, ay nagtrabaho nang walang tigil. Ang mga materyales ay nagmula sa iba't ibang bansa. Sa unang pagkakataon, ang buong sangkatauhan ay nagkaisa para sa isang layunin. Ito ay hindi na lamang laban ng mga Brilliones; ito ay laban ng lahat.

Ang huling dalawang natira sa entablado ay sina John Paul at Li Shan. Nakita ni John Paul na wala na siyang laban, kaya agad siyang sumuko at nagmamadaling bumaba ng entablado, halos madapa sa hiya.

Meanwhile, naglilibot kami ni Lola rito sa mini library ng ancestral house habang pinapaliwanag sa akin ang lahat. "Noong unang panahon, magkasamang namumuhay ang mga taga Salamanca at taga lupa. Malayang maglabas-masok sa dalawang mundo ngunit nabago ito nang nagsimula ang mga digmaan sa Pangaea. Nasaksihan ng mga taga Salamanca ang kasakiman at kasamaan ng mga ito kaya nakitaan nila ito bilang banta sa Salamanca. Kahit may sapat na mahika ang mga Salamangkero't Salamangkera para protektahan ang kanilang mga sarili ngunit hindi nila makakaila na mas matalino ang mga taga lupa sa kanila. Sila'y nabahala sa mga inbensiyon na nagdudulot ng kaguluhan kaya napagdesisyonan ng Kaharian ng Salamanc