Envy Tagalog Novels & Stories

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

Hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng salitang iyon, ngunit base sa pinapakitang reaksyon nila Kenzo at Tita Kendra, mukhang negative ang meaning ng word na 'yon. "Uhm... Liza, don't mind your Tito Enzo. He's just tired, c'mon, join us," anyaya ni Tita Kendra. Mabuti pa siya, mabait sa akin. Eh, kay Tito Enzo mukhang fifty-fifty pa siguro. "Yeah, Mom is right. Let's eat." Ipinaghila ako ng upuan ni Kenzo sa kanyang tabi at umupo na ako doon.

) Panong hindi e kanina pa nga ako nangigigil sa kanya? "Tu as raison, il est beau. Tu as de grands yeux. Mais ne penses-tu pas que fantasmer sur les autres petits amis était au-delà de tes limites ?" Hindi nakatiis na sabat ko sa usapan nila na siyang nagpatulala sa tatlo. (You're right, he's handsome. You have great eyes. But don't you think fantasizing about other boyfriends was beyond your limit?) " Désolé, madame. " Agad na hingi ng paumanhin ng mga ito saka nakatungong tinapos ang kanilang trabaho. (sorry, madam)

singhal ni Enrico kay Luz. “I’m trying really hard here! Jerk!” singhal naman ni Luz. “Dito ka sa likod ko, pag binuksan ko tong pinto yumuko kayong lahat, at ikaw mahal ko, dito ka sa likod ko para hindi ka matamaan ng bala, kung gusto mo pwede mo kong yakapin,” “You're fucking crazy! Kanina sinasabihan mo ako ng bitch ngayon naman mahal ko,” saad ni Luz na ginawa naman ang sinabi ni Enrico at pumwesto sa likod niya.

"Ayaw mo ba ng engrande?" Taka akong napatingin sa kaniya, "Bakit naman kailangang engrande ang magiging kasal natin? Pwede namang simplehan lang hindi ba?" He sighed. "For me, You deserved something special lalo na at kasal yun, once in a lifetime pa. Kaya dapat, special. Kasi, special ka sa akin." Ay pak! Rebisco lang? "Ayoko naman ng sobrang engrande, gusto ko simple lang. Malaki pa pati magagastos natin."

Aya ni Nadine. "Go tayo. Minsan lang to." sang-ayon ni Marko. "Sama ka Via." aya ni Guia sa akin. "Ha? Next time nalang. Saka na kapag may sweldo na." sagot ko. "Nah. Sabihin ko sayo. Ang sweldo panandalian lang yan sa kamay mo. Pambayad sa kuryente, upa ng bahay, tubig, pagkain at pamasahe araw araw. Magbibigay ka pa sa bahay niyo. Oh diba? Tapos sasabihin na ang laki laki ng sweldo mo pero walang ipon? Naku, nanggigil ako. Wala ka pa ngang naiiwan sa sarili mo tapos huhusgahan ka pang nakapagastos mo. Kaya kung ako sayo sasama na ako." Pangungumbinsi niya.

my bestfriend sigaw ng isa sa mga tunay kung kaibigan "kanina pakayo, "oo ikaw nalang kulang. "Oh anong nangyare dito kay Venice. Saad ko "oh ano paba edi nangyare nanaman yung hindi namn dapat mangyare kung nakinig lang siya satin talaga noon. "venice wag mong sabihing... pag hinto ko ng nakaramdam ako na tama ang hinala ko nanaman na niloko nanaman si venice ng lalaking pinagkatiwalaan at minahal niya

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”