Epekto Ng Stress นิยาย & เรื่องราว

Napabuntong-hininga ako. “Hindi ko sinasadya. Gusto ko ring magpatingin. Pero natatakot ako minsan. Paano kung... may epekto yung stress? O yung mga nangyari?” Tumayo siya. Lumapit sa akin. Hinawakan ang kamay ko.

Parang kulang sa sigla, and it sounded distant. Ipinagkibit nalang niya iyon ng balikat, we all had bad times. Kahit ang pinakamasayahing tao sa mundo ay nagkakaroon ng mga hindi magandang araw. Dahan-dahan siyang umahon sa pagkakahiga at isinandig ang likod at ulo sa headboard. Iyon na marahil ang resulta ng stress sa kanya.

Hindi nakakatuwa ang ganitong ugali lalo na't kasama mo sa isang kumpanya. Masakit ang ulo ni Andre at hindi malaman ang gagawin hindi niya naman ito masabi sabi sa asawa niya, dahil baka pag ugatan lamang ito ng stressed ng asawa niya. Hindi pa naman pwedeng ma stressed ang asawa niya lalo na't kabilin bilinan ng obgyne nito na mag-ingat at umiwas sa posibleng ikaka stressed nito na makaka apekto sa ipinagbubuntis niya.

I could never stop fucking. Kapag mayaman ka, may kasama itong mga benepisyo. Maraming-maraming benepisyo. Mga p**i na nakahandang magpakantot, higit pa sa kaya kong tirahin. Pero may standard ako, hindi lahat ng puring nakabukaka ay pinapatulan ko. Matapos ang lahat ng stress na ito, masarap magkaroon ng isang kusang-loob na babae sa kama ko.

Di'ba wala? Nanghihina na nagtalukbong siyang muli. Parang sumama lalo ang pakiramdam niya sa sinabi nito. "Kailangan niyang magpahinga, hindi lang ang katawan, kundi pati ang kanyang isipan. Emotional stress may could lead to severe fever and illness—" Ang daming sinasabi ng doktor pero wala ro'n ang atensyon niya.

Tandaan, ang masiyadong stress ay masiyadong nakakatanda kaya dapat, chill lang siya. Kalmahan niya lang dapat. Sa ngalan ng kagandahan! “Ano ba ‘yang ino-overthink mo? Baka naman kung pa’no na naman mag-formulate ng tracking chip na kayang mag-hack ng computers in less than a second, ha?” Pumalatak siya. “Nako, Blythe. Itigil mo ‘yan! Nandito ako, p’wede mo ‘kong kausapin. ‘Wag kang bumigay sa mga pinagdadaanan m—”

"Stress reliever? Rishell, sa ginagawa mo, hindi na stress reliever ang mga 'yan. Stress giver na." "Si Papa talaga..." "Bakit?" Nangunot ang noo niya. "Hindi ba totoo? Imbes na mag-aral para sa exam, nakaharap ka sa cellphone at nanonood ng videos. Imbes na tumulong sa gawaing bahay, ayun, sa loob ng kuwarto at nagbabasa na naman. Kaya ngayon, stress na stress ka sa exam kasi hindi alam ang isasagot. Pati Mama mo, hindi na alam ang gagawin para mapalabas ka sa lungga. Narinig kong pinapatay na ng Mama mo 'yong WiFi para lumabas ka sa kuwarto."

Stress na stress ito sa nalaman. "Ma ganun talaga eh. Wala na tayong magagawa." Parang wala lang na saad ni Roan. "Pwes hiwalayan mo na siya. Maghanap ka nalang ng iba." "Ayaw ko mommy. Nag e-enjoy pa ako eh." Saad niya. Nasapo nalang ng mommy niya ang ulo niya dahil na e-stress ito dahil sa kanya.

Basang na boses kong wika. She looked at me and gently smile. "You are strong misis Velarde, I know you can make it. Basta alagaan mo lang ang sarili mo, medyo masilan ang iyong pagbubuntis kaya kailangan mong mag-doble ingat. Iwasan mo ang stress dahil malaki ang epekto nito sa dinadala mo." Marahang hinahaplos ni Karen ang aking kamay na nakakapagpagaan nang kaunti sa aking kalooban. Hindi ko ito inaasahan, masaya na may halong lungkot...

tanong ko sa lalaking kausap nila. “Hindi pa natin sigurado kung kelan. Pero hindi naman yan magtatagal. Baka mamaya magkamalay na siya, worst is baka mga ilang araw lang. Walang problema sa katawan niya. Overly stress lang siya kaya bumigay ang utak at katawan nya” sagot naman nito.