Novel & Cerita Epekto Ng Stress

“Hindi sila gaya ng mga napapanood kong tino-torture o dini-discriminate ‘yong mga bago. Talagang nagtutulungan kami.” “Nanonood ka pa rin ng mga drama na ‘yan?” “Oo naman, ‘no! Pampatanggal kaya ng stress.” Napasinghal si Stephanie. “Pampatanggal ng stress pero noong isang araw lang nag-r-rant ka sa ‘kin kung gaano nakakapikon ‘yong mga kontrabida sa pinapanood mo.” Natawa si Avaluan. “Iba naman ‘yon!”

They looked crazy. "Nakainom pero hindi pa naman ganoon kalala," I answered. I heard him chuckle. "You do this every time?" He queried. "Not really. Kapag stressed na stressed lang. Iba-iba 'yong ginagawa namin eh. Depende sa level ng stress na nararamdaman namin," I answered. It's true. Minsan we do hiking, beach, travel, or just watch movies together. Kapag ibang level na ang stressed, sa inuman talaga ang bagsak.

Madalas niya itong gawin kapag nakakaramdam ng stress, o kaya naman ay panandaliang pamamahinga, kapag napapagod ang isip at katawan n'ya sa dami ng trabho at isipin. Hindi maalis- alis sa kanyang isipan kung sino nga ba ang pangahas na pumasok, at kumuha ng mga files ng footage na pag aari ng eskwelahan. Hindi s'ya kumbinsido na basta na lamang may taga labas na kumuha niyon sa loob. Alam niya na mahigpit ang security, kaya may hinala s'ya na nasa loob rin ito.

Kaya, bakit pa kami matatakot. Basta, sobrang saya ko ngayon. Iba talaga sa pakiramdam kapag may ka-sëx ka na palagi. Nakakawala ng stress at nakaka-relax.

tanong ni Kuya pagkaupo niya sa adjacent sofa. “Hindi ko alam, Kuya. Wala naman akong ginagawa pero pakiramdam ko ay pagod na pagod ako.” “That’s what we called stress, Gab. Wag mong i-nurture iyan. Dahil kapag nagpatuloy iyan, it will lead you to depression.” Bumaling ako sa kaniya at matagal na tumitig. May sasabihin sana ako pero biglang nawala iyon sa isip ko.

Isa't kalahating oras rin kami sa sala bago siya nagyayang umakyat na sa aming silid para makapagpahinga na daw ako ng maaga. "Simula ngayon ay hindi ka na dapat magpuyat pa para hindi ka ma stress. Kung ma i-stress ka ay maapektuhan ang dinadala mo. Pareho pa kayong magkakasakit kung sakali." bilin niya sa akin. "Eh! Hindi pa naman sigurado na buntis ako."

Huminga siya ng malalim, pilit pinapakalma ang sarili. “Bakit ba ako masyadong nag-aalala?” bulong niya, pinipilit kumbinsihin ang sarili na baka delayed lang siya dahil sa stress. Tama! Masyado siyang stress simula ng pumasok sa kasunduan.

Ahhhhh! Hinila ko yung unan saka tinakip ko sa aking mukha. Gusto ko sumigaw. Si Cedrick kasi… wag lang talaga bumaba ang kamay nito dahil mababatukan ko talaga ng sagad! “Stop stressing out Monina. Did you know that stress can increase the pain? Help yourself to disconnect with the pain. Alam mo namang ayaw kitang nasasaktan.” O? Saan yun galing? Marunong na din siya bumanat? Wow! Parang gusto ko na talagang tumili sa sobrang kilig na nararamdaman ko.

Nilagyan nito ng liquid soap ang likod niya at marahang kinuskos ng cotton na bimpo. “Maselan ang pagbubuntis mo dahil sa unstable health mo. Kailangan mong kumain ng masustansiyang pagkain at huwag ka magpuyat,” anito. “Sobrang stress ako nitong nagdaang araw kaya apektado ang tulog ko at kain.” “Ano ba ang nagpapa-stress sa ‘yo? I told you not to think too much about the company’s problem.”

TREXIE POV "Sapo ko ang aking ulo habang pinipilit kong kumalma. Hindi pwedeng magpadala ako sa takot lalo na at nag iisa lang ako. Baka sa sobrang stress kaya nakakaramdam ulit ako ng ganito.