Epekto Ng Stress Novels & Stories

Muli siyang nagpatuloy sa ginagawa habang ako ay nakamasid lang na parang ako ang supervisor. “Oh, e ‘di stress reliever mo ang pagd-drawing?” “Uh-huh, but this is also the cause of my stress.” Sabay kaming tumawa. Well, I think gano’n talaga. Kung ano ang nagpapasaya sa atin, minsan ‘yon din ang nagiging cause ng stress. Just like love, the person we love the most is also the person who will hurt us the most. Kakambal na talaga ng pagmamahal ang sakit.

Pero bakit parang malaking bagay? Napapikit siya, pinipigilan ang sarili na mag-overthink. Pero imposible. Paano siya hindi mai-stress kung mismong boss niya ang nagyaya? At hindi lang basta yaya—kasama pa ang mga salitang, “Don’t think too much. Just let me try.” Don’t think too much pa nga, samantalang ilang araw na niyang iniisip ang panliligaw nito na nagdadala pa sa kaniya ng stress. Paanong hindi siya ma-stress kung palagi niyang iniisip?

Huminga ng malalim si Lorelay para pigilan ang sarili na bogbugin ang ang doctor sa kaniyang harapan. “You talk as if like you’re seducing me,” napapahid si Lorelay sa kaniyang noo para lang mapigilan ang kamao na kating-kati ng dumikit sa mukha ng lalaking nasa harapan niya. “So you’re saying na stress ka na and natatakot kang baka napano na ang baby mo? Well, misis Lorelay, it’s a fact na nakaka apekto nga sa buntis ang stress. May tendency pa na makunan ka.” Nakaramdam ng takot at pangamba si Lorelay at wala sa sariling napahawak siya sa tiyan niya.

Hindi muna 'to pinabisita sa hospital dahil baka kung mapa'no pa 'to. "Labis na stress ang naramdaman ni Miss Margeaux. Kailangan lang muna niyang magpahinga, makakasama talaga sa kaniya, at sa baby niya kapag lagi siyang nag-iisip ng mga kung ano. Magdudulot 'to ng stress sa kaniya, baka kung mapa'no ang baby kung magpapatuloy 'to," ani ng doktor kay Cohen.

hindi ako nagsalita at nakinig lang sa mga sasabihin niya. Bumuntong hininga siya at tinignan ako mata sa mata. "You're nurse kaya maintindihan mo ang sasabihin ko Ath." "Yes.." natatango kong sambit kaya huminga siya ng malalim. "Stress and anxiety. Anything that makes it harder to concentrate and lock in new information and skills can lead to memory problems. Stress and anxiety fill the bill. Both can interfere with attention and block the formation of new memories or the retrieval of old ones.." napaawang ang bibig ko dahil unti unti ko ng nuunawaan.

Akala niya stress lang dahil kung anu-anong raket pinapasok niya, o di kaya ay kulang siya sa tulog, o epekto ng bagong shift sa trabaho. Pero araw-araw, dumadagdag ang kakaiba sa kanya, madaling pagsusuka tuwing umaga, pagkahilo, biglaang pag-init ng katawan, sobrang pagod kahit kaunti lang ang ginawa sa maghapon at ang pakiramdam na parang may humihila sa loob niya na hindi niya maipaliwanag.

“Sa awa ng Diyos, maayos naman ako. Nitong mga nakaraang araw lang yata ako na-stress dahil sa mga nalaman ko.” Automatic na napataas ang kilay ko dahil sa sinabi nito. Na-stress? At saan naman siya na-stress? Hindi ko pa naman nasabi sa kanya ang lahat, so para saan ang stress na sinasabi niya? “Naku, mare! Hinay-hinay sa pagiging stress. Baka tumaas ulit ang blood pressure mo...”

Napasandal siya sa sandalan ng single couch ng opisina ko. "Hayan ka na naman, masyado kang nag-aalala. Alam mo naman na nakakasama sa'yo ang labis na pag-aalala. It's causes stress. At kapag na stress ka tataas ang heartrate mo. Atakihin ka na naman." Paalala niya sa akin. Hindi ko lang kasi talaga maiwasan na labis na mag-alala. Masyado na akong nadala at natakot sa ganitong pakiramdam.

Kung hindi nga niya sinasabi sa 'kin kung ano ang rason niya. Alam mo 'yung pakiramdam na stressed ka na sa lahat ng bagay. Stressed sa studies dahil sa sunod sunod na activities, portfolios and assignments, dagdag mo pa ang stress sa lovelife. Oh diba? How can I manage them? Totoo nga sabi nila, sagabal ang lovelife sa pag aaral. Sa umpisa lang inspirasyon, tapos 'pag nasaktan ka nganga na.

" tanong ko nang may pag-aalala. "Buti na lang at wala kang ectopic pregnancy. Wala pang tiyak na panganib. Pero..." "Pero ano nga ulit?" tanong ko, pinutol siya. "Ang labis na pag-stress sa iyong sarili ay maaaring humantong sa maagang panganganak at pagkakaroon ng sanggol na mababa ang timbang pagkapanganak. Malusog na ang iyong sanggol ngayon, kaya hayaan mo na lang itong manatili."