Novel & Cerita Epekto Ng Stress

It feels good to say that out loud. “Don’t say that. Huwag mong sabayan ang stress ko. You of all people should know what I’m going through. The guilt. The stress. The pressure. I feel like I’m going to explode.” Umupo siya sa kama at inihilamos ang palad sa mukha.

Hindi na para saktan niya ito dahil lang sa pagkukulang ng ibang tao. "Very good, misis. Okay na. Okay na si baby. Magpahinga muna kayo at mamaya ay pwede na rin kayong umuwi. Yung nangyari pong pagdurugo kanina ay dala po ng matinding stress. Iwasan po natin na ma-stress lalo pa at malapit na kayong manganak. Ang payo ko po ay iwasan niyo po ang mga bagay na nakapag dudulot sa inyo ng kalungkutan. Kahit tao pa iyan. Sige na po. Aalis na po ako."

seryosong tanong ni Garret, nainigurado. “Actually, mataas ang stress level ni Mrs. Thompson. Isa rin iyon sa rason kung bakit siya nahimatay. Stress at over faitigue. Kailangang umiwas si Mrs. Thompson sa mga bagay na nakakapagstress sa kaniya. Mukhang hindi seryoso pakinggan ang “Stress” pero may malaking epekto ito sa araw-araw na buhay ng isang tao. You need to manage your stress, Mrs. Thompson. You can do some exercises and make sure you have enough sleep. Iwasan mo rin muna ang pagkakape. And kapag hindi mo na kayang ihandle ang stress mo, much better to talk to a professional.”

KAYLINE POV Ang bilis ng tibok ng puso ko habang hawak-hawak ko ang manibela, ramdam ko ang excitement sa bawat rev ng makina. Hindi ko na mabilang kung ilang beses na akong tumakas para magkarera, kahit na alam kong tutol si Mommy sa ginagawa ko. Pero ito lang ang nakakapagpawala ng stress ko. Ito lang ang bagay na parang nagbibigay sa akin ng kalayaan sa gitna ng lahat ng stress ko sa opisina. Ngayong gabi, alam kong kailangan ko ulit ng ganitong adrenaline rush para lang makalimutan ang bigat ng araw ko.

Alam kong hindi niya gagawin ang isang bagay na alam niyang makakasira sa akin. Matapos ang ilang segundong yakapan ay kumalas na agad kami sa isa't isa. Pinainom ko naman siya muna ng tubig upang kumalma. She shouldn't let herself drown into problem, stress and anxiety. Hindi makakabuti sa pagbubuntis niya ang magiging epekto nito.

Iyon pa kayang pabantayan ito? Naisip niya rin na baka isa rin ito sa paraan ni Raine para matanggal ang stress nito. Kilala niya ito. Kapag naiinis o napapagod ay madalas itong mag - stress eating. Kaya nga lumubo ito nang nasa poder ito ng kaibigan.

Sureness na seryoso't galit nga siya sa akin. Wala naman akong ginawa. Nagpaalam lang ako na aalis. Hinayaan ko na lang siyang dumadal. Pasok sa kaliwa, labas sa kanan. Pagod na ang isip ko na makipagtalo at magrason. Ang gusto ko matulog at habang nagdadakdak nga si mother Earth ay paidlip na ako. "Naku, Felipe. Masamang nai-stress ang buntis at kapag hindi nila nakukuha gusto nila, masama ang epekto sa bata iyon." Nagising ang diwa ko nang marinig ito.

“Sa awa ng Diyos, maayos naman ako. Nitong mga nakaraang araw lang yata ako na-stress dahil sa mga nalaman ko.” Automatic na napataas ang kilay ko dahil sa sinabi nito. Na-stress? At saan naman siya na-stress? Hindi ko pa naman nasabi sa kanya ang lahat, so para saan ang stress na sinasabi niya? “Naku, mare! Hinay-hinay sa pagiging stress. Baka tumaas ulit ang blood pressure mo...”

Mukhang stress siya sa trabaho niya kung kaya nadadala iyon ngayon doon. “Ipapanganak ko ang twins ng malusog at walang kahit na anong health problems. Pangako ko iyon sa’yo. Kaya huwag ka ng mag-isip pa ng mga bagay na maaari natin ika-stress pareho. Hindi lang ang mga bata ang maaapektuhan kung hindi tayo ‘ring mag-asawa…”

Kahit anong gawin ko, hindi ko maitatanggi ang takot na unti-unting gumagapang sa dibdib ko. *** Tatlong linggo na akong hindi dinatnan. Noong una, inisip ko na baka epekto lang ito ng stress. Sobrang dami kong iniisip—ang trabaho, ang nangyari sa amin ni Ninong Chester isang buwan na ang nakalipas, at ang mga pagbabago sa katawan ko. Sinubukan kong kumbinsihin ang sarili kong normal lang ito, pero habang lumilipas ang mga araw, lalo lang akong kinabahan.